Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της πρόκλησης που επιχειρούν από κοινού εφοπλιστές και κυβέρνηση σε βάρος των εργαζομένων, αρκεί να αναφερθούν τα παρακάτω στοιχεία. Σύμφωνα με τις επίσημες καταγραφές για το 2010, οι Ελληνες εφοπλιστές πραγματοποίησαν το 25% των συνολικών παγκοσμίως επενδυθέντων κεφαλαίων για την αγορά πλοίων από δεύτερο χέρι, ενώ ναυπηγούν αυτή τη στιγμή στην Απω Ανατολή περισσότερα από 680 πλοία, που αντιπροσωπεύουν ποσοστό υψηλότερο του 10% των συνολικών ναυπηγήσεων. Σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας «Allied Shipbroking», οι Ελληνες εφοπλιστές, από τις αρχές του 2010, έχουν ήδη επενδύσει περισσότερα από 5,8 δισ. δολάρια για την αγορά 239 πλοίων! Το ποσό αυτό εξειδικεύεται ως εξής ανά κατηγορία πλοίου: Στα πλοία ξηρού φορτίου 3 δισ. δολάρια, στα δεξαμενόπλοια 1,8% δισ. δολάρια και στα πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων 1 δισ. δολάρια. Ειδικότερα, Ελληνες εφοπλιστές έχουν αγοράσει το 24% των πλοίων ξηρού φορτίου που άλλαξαν στην παγκόσμια αγορά χέρια το διάστημα Γενάρης - Νοέμβρης 2010, το 18% των δεξαμενόπλοιων και το 24% των πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων. Σημειώνεται πως ανάλογα είναι τα ποσοστά ελληνικής πλοιοκτησίας στο σύνολο του παγκόσμιου εμπορικού στόλου.
***
Σήμερα, η ελληνόκτητη ναυτιλία ξεπερνάει το 20% σε μεταφορική δυνατότητα του παγκόσμιου εμπορικού στόλου. Ωστόσο, παρά τις παγκόσμιες πρωτιές τους, που αποδεικνύουν την κερδοφορία τους ακόμα και εν μέσω κρίσης, οι εφοπλιστές «ανησυχούν» για τον «ανταγωνισμό εξ ανατολών», κυρίως την Κίνα. Ετσι, αξιώνουν νέες ευνοϊκές ρυθμίσεις (μόνο οι εξωφρενικές φοροαπαλλαγές τους ξεπερνούν τις 59, χώρια οι επιδοτήσεις σε ζεστό χρήμα) και όπως φαίνεται από τις δηλώσεις μετά τη συνάντηση, η κυβέρνηση είναι έτοιμη να τους τις προσφέρει. Ασφαλώς, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ - όπως και οι προηγούμενες της ΝΔ - είναι τόσο γενναιόδωρη απέναντι στους εφοπλιστές, έχει γονατίσει τους εργαζόμενους της χώρας, στεριάς και θάλασσας, με τα απανωτά βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα. Ενώ έφτασε να ντύσει τους ναυτεργάτες στο «χακί», επειδή αντιστάθηκαν στην αντιλαϊκή φιλοεφοπλιστική πολιτική και διεκδίκησαν το αυτονόητο: Αξιοπρεπείς μισθούς, δουλειά με δικαιώματα. Επομένως, ταξική συσπείρωση και πάλη για να «καθαρίσει ο τόπος» από τους εφοπλιστές, το κέρδος τους, τους πολιτικούς τους υπαλλήλους και συνολικά όλα τα παράσιτα της κοινωνίας.
Ζ.