Η κυβέρνηση της Τσεχίας, χώρα που μπήκε στην ΕΕ το 2004, δεν ανακάλυψε την πυρίτιδα σε ό,τι αφορά τις ανατροπές στο σύστημα της Κοινωνικής Ασφάλισης. Ο δεύτερος πυλώνας που περιγράφει το νομοσχέδιο είναι ένας εκ των τριών που προβλέπουν οι ευρωενωσιακές στρατηγικές για την αναμόρφωση των ασφαλιστικών συστημάτων σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ. Οι τρεις πυλώνες είναι: Κύρια σύνταξη στο ύψος επιδόματος πείνας, που θα παρέχεται από το κράτος, επαγγελματικά - ανταποδοτικά ταμεία, απ' όπου θα παίρνεις ανάλογα με το τι θα δίνεις στον εργάσιμο βίο σου και ιδιωτική ασφάλιση. Εννοείται ότι οι δύο τελευταίοι πυλώνες είναι αμιγώς ιδιωτικοί, όποιο όνομα κι αν τους δώσει κανείς. Στόχος αυτής της αντιδραστικής αναμόρφωσης είναι, από τη μια το κράτος και η εργοδοσία να απαλλαγούν από την ευθύνη να ασφαλίζουν τους εργαζόμενους και, από την άλλη, να βρει το κεφάλαιο νέα πεδία δράσης σε τομείς με σίγουρο κέρδος, όπως είναι η Ασφάλιση. Οσο για τους κινδύνους που ελλοχεύουν για τους εργαζόμενους από μια τέτοια αναμόρφωση, το ομολογούν οι ίδιοι οι εμπνευστές της, προβλέποντας τάχα «ρήτρες» σε περίπτωση χρεοκοπίας των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών. Για να χρυσώσουν το χάπι, λένε ότι εγγυώνται τις συντάξεις. Γιατί δε ρωτάνε τους χιλιάδες ασφαλισμένους της αμερικάνικης Enron, του ενεργειακού κολοσού που παρείχε και επαγγελματικό ταμείο στους εργαζόμενους και όταν κατέρρευσε τους άφησε στην κυριολεξία ξεκρέμαστους, ενώ χρυσοπλήρωναν μια ζωή για ένα συμπλήρωμα στη σύνταξή τους; Αυτό είναι το μέλλον για εκατομμύρια ασφαλισμένους στην Ελλάδα και την ΕΕ, αν περάσουν τα εφιαλτικά τους σχέδια.