Αυτό μπορεί να επιτευχθεί διαβάζοντας πολλές φορές τα ανοίγματα που μας ενδιαφέρουν, καθώς επίσης αναλύοντας και μελετώντας παρτίδες ισχυρών αλλά και ισοδύναμων σκακιστών. Ετσι μπορούμε να διευρύνουμε τον κύκλο των γνώσεών μας και να αποκτήσουμε αξιόλογη εμπειρία. Αυτή η μελέτη, είναι η βάση που πάνω της ο νέος σκακιστής θα διαμορφώσει τη δική του σκακιστική προσωπικότητα.
Ενα παράδειγμα προς αποφυγήν (για το παιχνίδι του μαύρου) μας διδάσκει η παρακάτω παρτίδα και μάλιστα σε ένα άνοιγμα που από τη φύση του είναι αμυντικό και παθητικό. Τα μαύρα παίζουν τη βαριάντα «Ρουμπινστάιν» της γαλλικής άμυνας, αλλά στην αμυντική τους προσπάθεια κάνουν το λάθος να μετακινήσουν τέσσερις φορές τον Ιππο τους, μέχρι να τον αλλάξουν, φθάνοντας έτσι γρήγορα στην ήττα. Αντίθετα, τα λευκά επωφελήθηκαν από τα λάθη του μαύρου, κάνοντας μια υποδειγματική επίθεση. Η παρτίδα άρχισε έτσι: 1. ε4 ε5 2. δ4 δ5 3. Ιδ2 δε4 4. Ιε4 β6 5. Βζ3 γ6 6. Αη5 Αε7 7. Αε7 Ιε7 8. 0-0-0 Βη7 9. Αδ3 Ιδ5 10. Ιθ3 Ιβ4; 11. Ιθη5 Ιχδ3+ 12. ΠχΙ 0-0; 13. Ιζ6+! ηχΙ 14. Ιχθ7 ζ5 15. Βθ5 και ακολουθεί ματ σε λίγες κινήσεις. Βασικό λάθος του μαύρου το ροκέ, στην πλευρά όπου ο λευκός έχει αναπτύξει τέσσερα βασικά κομμάτια.