Η αντιφασιστική νίκη και η ήττα του ναζισμού έχει την καθοριστική συμβολή της Σοβιετικής Ενωσης και των Κομμουνιστικών Κομμάτων (φωτ. στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού επιδεικνύουν ναζιστικά λάβαρα ως λάφυρα πολέμου στα επινίκια, στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας το 1945) |
Παρεμβαίνοντας τηλεφωνικά στην εκπομπή ο υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, Γ. Γκιόκας, σημείωσε μεταξύ άλλων:
«Η ιστορική αλήθεια, η Ιστορία ούτε παραχαράσσεται ούτε μπορεί να διαστρεβλωθεί. Και η Ιστορία έχει καταγράψει ότι ο εθνικοσοσιαλισμός, ο φασισμός, ο ναζισμός, ήταν γέννημα - θρέμμα αυτού του συστήματος. Τα γερμανικά μονοπώλια "Τίσεν", "Κρουπ", της ελεύθερης οικονομίας, την οποία θαυμάζει ο κ. Γεωργιάδης, η "Ζήμενς", ήταν αυτά που άναψαν το πράσινο φως για να αναλάβει ο Χίτλερ και ο ναζισμός τη διακυβέρνηση στη Γερμανία. Και φυσικά το μεγαλύτερο φόρο αίματος και τις μεγαλύτερες θυσίες για την ήττα του εθνικοσοσιαλισμού τις κατέβαλε η Σοβιετική Ενωση με τον συλλογικό ηγέτη της εκείνη την περίοδο, τον Στάλιν και τα Κομμουνιστικά Κόμματα. Αυτά είναι ιστορικές αλήθειες, είναι γνωστά σε όλο τον κόσμο και δεν μπορούν να διαστρεβλωθούν ό,τι κι αν λέει ο κ. Γεωργιάδης.
Βεβαίως, εγώ δεν πήρα για να απαντήσω τόσο πολύ σε όλα αυτά τα ανιστόρητα, όμως εδώ αποδεικνύεται, κι αν θέλετε το συνδέω και με την εκπομπή σας, που είχε γίνει την Παρασκευή και ήμουν παρών, ότι με αφορμή το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο έχει ανοίξει η όρεξη σε πολλούς. Γιατί, η διατύπωση που κάνει το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο περί γενοκτονιών, εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, κι αυτού του είδους οι γενικεύσεις, οι κατευθύνσεις της ΕΕ, εξίσωσης φασισμού - κομμουνισμού, επί της ουσίας ανοίγουν την όρεξη σε ορισμένους σαν τον κ. Γεωργιάδη προκειμένου να ποινικοποιήσουν τη λαϊκή δράση, τη λαϊκή πάλη, τις κομμουνιστικές ιδέες. Επιβεβαιώνεται το ΚΚΕ για όλα αυτά που έλεγε όλο αυτό το διάστημα και σε σχέση με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο.
Είναι και λίγο θράσος. Μιλά ο κ. Γεωργιάδης περί ελευθερίας και περί συστημάτων ελευθερίας. Ας ρωτήσουμε το 1,5 εκατομμύριο ανέργους της χώρας μας, ας ρωτήσουμε αυτούς που χάνουν τα σπίτια τους, αν νιώθουν πραγματικά ελεύθεροι».
Στο σημείο αυτό ο Α. Γεωργιάδης παρεμβαίνει για να ρωτήσει τον Γ. Γκιόκα αν στη Σοβιετική Ενωση «και δη στη σταλινική περίοδο», υπήρχε ελευθερία του λόγου. Παίρνει αμέσως πληρωμένη την απάντηση:
«Στη Σοβιετική Ενωση, υπήρχαν δικαιώματα κοινωνικά, λαϊκά δικαιώματα, είχε εξαλειφθεί η ανεργία, σε μια περίοδο που ο καπιταλιστικός κόσμος μαστιζόταν από μια τεράστια κρίση, η Σοβιετική Ενωση όχι μόνο έκανε τεράστια άλματα ανάπτυξης αλλά εξασφάλιζε δικαιώματα που ήταν όνειρα θερινής νυκτός για τους λαούς των καπιταλιστικών κρατών και βεβαίως υπήρχαν θεσμοί λαϊκής εξουσίας που εξασφάλιζαν τον εργατικό - λαϊκό έλεγχο. Δεν υπήρχε ελευθερία λόγου στους φασίστες στη Σοβιετική Ενωση, στους φασίστες ελευθερία λόγου δεν υπήρχε!».
Ο Α. Γεωργιάδης επιμένει να υπερασπίζεται τις ανιστόρητες απόψεις του, για να πάρει ξανά απάντηση απ' τον Γ. Γκιόκα:
«Ο κ. Γεωργιάδης τοποθετεί τον εαυτό του στους ηττημένους του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όμως οι νικητές του πολέμου και η αντιφασιστική νίκη και η ήττα του ναζισμού έχει την καθοριστική συμβολή της Σοβιετικής Ενωσης και των Κομμουνιστικών Κομμάτων. Οι δυτικές δυνάμεις, κ. Γεωργιάδη, μπήκαν στο μέτωπο κατά του πολέμου μόλις το 1944, όταν η έκβαση του πολέμου είχε κριθεί, όταν είχε κριθεί. Αυτά είναι γνωστά».
Αμέσως μετά η συζήτηση επανέρχεται στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, με τον Α. Γεωργιάδη να ισχυρίζεται «δεν έχουμε καμία πρόθεση ποινικοποίησης κανενός κόμματος» και τον Γ. Γκιόκα να υπογραμμίζει: «Εμείς δεν έχουμε κανέναν τέτοιο φόβο. Κανένας δεν μπορεί να ποινικοποιήσει ούτε το ΚΚΕ ούτε τη λαϊκή πάλη, ούτε την ταξική πάλη. Ομως εδώ είναι σαφές ότι σε επίπεδο ΕΕ - κι αν θέλετε είναι στο μοναδικό που συμφωνώ με τον κ. Γεωργιάδη με την έννοια της διαπίστωσης - όντως προωθείται η θεωρία των δύο άκρων, προωθείται η εξίσωση φασισμού - κομμουνισμού. Κι αυτή τη στιγμή που μιλάμε υπάρχουν χώρες της ΕΕ όπου απαγορεύεται η δράση Κομμουνιστικών Κομμάτων, απαγορεύεται η χρήση του σφυροδρέπανου και είναι οι ίδιες χώρες, οι Βαλτικές για παράδειγμα, που δίνουν συντάξεις σε συνεργάτες των Ες- Ες».