Από τη χτεσινές εργασίες της Διάσκεψης |
Η Διάσκεψη πραγματοποιείται από χτες, με τη συμμετοχή υπουργών Εξωτερικών και αξιωματούχων προερχόμενων από Αίγυπτο, Αλβανία, Αλγερία, Βουλγαρία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ιταλία, Κατάρ, Κουβέιτ, Κύπρο, Λίβανο, Λιβύη, Ομάν, Ρουμανία, Σαουδική Αραβία, Σλοβακία και Τυνησία, ενώ λαμβάνουν μέρος και εκπρόσωποι του Αραβικού Συνδέσμου και του Συμβουλίου Συνεργασίας των κρατών του Κόλπου.
Επισήμως, στόχος του ελληνικού ΥΠΕΞ είναι η σύσταση ενός «σχήματος διαλόγου και συνεργασίας που θα ασχολείται με τρέχουσες προκλήσεις της ευρύτερης περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου και θα διαμορφώνει μια θετική ατζέντα συνεργασίας μεταξύ των συμμετεχόντων κρατών».
Στην κατεύθυνση αυτή, ο Ελληνας ΥΠΕΞ, Ν. Κοτζιάς, στην εισήγησή του πρότεινε να δημιουργήσουν «μια κοινή ομάδα εργασίας προκειμένου να συστήσουμε έναν κοινό χώρο ασφάλειας με βάση την διεθνή εμπειρία και ιδιαίτερα εκείνη του ΟΑΣΕ». Αρχικά να συγκροτήσουν «μια δομή ασφάλειας για την Ανατολική Μεσόγειο» και, στη συνέχεια, «να επιδιώξουμε την επέκτασή της προς ανατολικότερα και νοτιότερα». Την προοπτική αυτή, για τη σύσταση αυτού του «μίνι ΟΑΣΕ» για τη ΝΑ Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, φαίνεται ότι αποδέχτηκαν και οι υπόλοιποι συμμετέχοντες στη Διάσκεψη, αν και, όπως αναφέρουν διπλωματικές πηγές, «μένει πολλή δουλειά για να γίνει».
Είπε, εξάλλου, και ο ίδιος ο Ν. Κοτζιάς: «Προκειμένου να υλοποιηθεί ο πιο πάνω στόχος, θα χρειαστεί να κάνουμε πιο εντατική και ευρεία την ανταλλαγή πληροφοριών και πιο συχνή τη μεταξύ μας ενημέρωση». Το ζήτημα της ανταλλαγής πληροφοριών θεωρείται εξάλλου κρίσιμος τομέας, με τον υπουργό Αμυνας, Π. Καμμένο, να έχει πει στο παρελθόν πως η κυβέρνηση επιδιώκει ρόλο βασικού κόμβου συγκέντρωσης και διάχυσής τους εντός ΝΑΤΟ.
Σε αυτό το μοτίβο, χτες, εξετάστηκαν οι «κοινές γεωπολιτικές προκλήσεις», ενώ ακολούθησε συζήτηση για την Παιδεία, τον πολιτισμό και το περιβάλλον. Η σημερινή ημερήσια διάταξη συμπεριλαμβάνει ζητήματα που σχετίζονται με την «ασφάλεια» και τη «σταθερότητα».
Στην εισήγησή του, χτες, στη Διάσκεψη ο Ελληνας ΥΠΕΞ, Ν. Κοτζιάς, ανέπτυξε, ουσιαστικά, το πλάνο της κυβέρνησης, παρουσιάζοντας ξανά την Ελλάδα ως δύναμη που μπορεί να παίξει το ρόλο του «πυλώνα σταθερότητας» στην περιοχή. Χαρακτηριστικό είναι πως ο υπουργός ενώ «ξόρκισε» την «αστάθεια» που επικρατεί στην περιοχή, στην πραγματικότητα προανήγγειλε ακόμα βαθύτερη εμπλοκή στους ανταγωνισμούς που την προκαλούν.
Είπε συγκεκριμένα: «Αποτελούμε έναν κοινό ιστορικό - γεωγραφικό χώρο με πολλά κοινά σημεία πολιτικής, ιστορίας, πολιτιστικές παραδόσεις (...) Πρόκειται για ένα χώρο με ιστορία και μεγάλο πλούτο. Καλά μορφωμένους πληθυσμούς. Μεγάλους πολιτισμούς. Αλλά και πολλαπλές δυνάμεις που επιδιώκουν την αποσταθεροποίηση και τον έλεγχό του. Πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατό για να υπάρξει ειρήνη, ασφάλεια και σταθερότητα στην περιοχή. Οποιος επιδιώκει την υλοποίηση αυτών των αγαθών πρέπει να πολεμά την τρομοκρατία. Να υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών, και τα συμφέροντα των λαών. Να προωθεί τη διεθνή συνεργασία στη βάση του διεθνούς δικαίου». Εύηχοι όροι που χρησιμοποιούνται από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα ακριβώς για να δικαιολογήσουν τις επεμβάσεις τους, που δυναμιτίζουν την περιοχή.
Αλλά και σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο Ελληνας ΥΠΕΞ, αναφερόμενος στις αιτίες που φέρνουν την «αστάθεια» στην περιοχή, κατονόμασε εκτός από την τρομοκρατία και τις «εξωτερικές παρεμβάσεις», χωρίς ωστόσο να αναφέρει ποιος παρεμβαίνει και γιατί: «Θεμελιακό πρόβλημα στην περιοχή μας είναι ότι άλλοι είναι εκείνοι που αποφασίζουν τους πολέμους και άλλοι τους πληρώνουν, ή τουλάχιστον, υφίστανται με διαφορετικό τρόπο τις αρνητικές επιπτώσεις τους. Υπάρχουν, έξω από την περιοχή μας, ισχυρές δυνάμεις, μεγάλες και περιφερειακές, που τροφοδοτούν αυτές τις εντάσεις και πολέμους. Η συνέπεια είναι να μην διαφαίνεται ο τερματισμός τους». Συνέχισε, δηλαδή, να κρύβει και την αιτία των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων στην περιοχή και, πολύ περισσότερο, το γεγονός ότι την ίδια ώρα η κυβέρνηση συμμετέχει μέχρι τα μπούνια στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, κάνοντας για το σκοπό αυτό ό,τι μπορεί για να υπηρετήσει τα ευρωατλαντικά σχέδια (με τη Σούδα, τις Ενοπλες Δυνάμεις της χώρας γενικότερα, τη «στρατιωτική» και «διεθνή» διπλωματία κ.ο.κ.) ευελπιστώντας σε γεωστρατηγική αναβάθμιση των ντόπιων επιχειρηματικών ομίλων.
Την ίδια ώρα, και με έγνοια για το τι εμποδίζει την παραπέρα ανάπτυξη των «επενδύσεων», ο Ν. Κοτζιάς συνέχισε: «Οταν είμαστε ανάμεσα σε 5 μεγάλες συγκρούσεις και πολλαπλές τρομοκρατικές δράσεις, αυτό έχει το κόστος του, για τον τουρισμό, για τις επενδύσεις».
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, επισήμανε, εξάλλου, ότι «το ζήτημα της ασφάλειας αφορά ιδιαίτερα το πρόβλημα της ασφάλειας στις θαλάσσιες μεταφορές (...) Πάνω από το 33% του παγκοσμίου εμπορίου και 40% της παγκόσμιας κατανάλωσης σε Ενέργεια περνά μέσα από τις θάλασσές μας. Στην περίοδο που διανύουμε, η Ανατολική Μεσόγειος, όπως και η περιοχή του Κόλπου, έχει γίνει το επίκεντρο νέων δυνατοτήτων εξόρυξης και προώθησης/μεταφοράς Ενέργειας. Η περιοχή μας, ταυτόχρονα, διαθέτει όλες τις δυνατότητες να αναπτύξει τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, είτε πρόκειται για τον ήλιο είτε για τον άνεμο, ακόμα και με την αξιοποίηση των θαλάσσιων υδάτων. Προκειμένου να λειτουργήσουν όλα αυτά παραγωγικά, απαιτείται ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου και του δικαίου της θαλάσσης από όλες τις πλευρές, ενώ, συγχρόνως, δεν πρέπει να επιτρέψουμε τον ανιστόρητο νομικό αναθεωρητισμό», καλώντας τους συμμετέχοντες να αναπτύξουν «μια θετική ατζέντα συνεργασίας με επίκεντρο τη θάλασσα. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην ασφάλεια και τις μεταφορές, αλλά σε τομείς καινοτομίας που μπορούν να δώσουν ώθηση στην οικονομία μας...».