Ανακοίνωση σχετικά με το περιφερειακό «αναπτυξιακό» συνέδριο για την Πελοπόννησο, που διοργανώνει η κυβέρνηση στην Τρίπολη, στις 26 και 27 Φλεβάρη
Σκοπός τους είναι να εγκλωβίσουν το λαό, να στηρίξει το στόχο που είναι η αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ καλεί το μεγάλο κεφάλαιο να επενδύσει και μέσα από μια διαμορφωμένη «μεσαιωνική αγορά εργασίας» να βγάλει κέρδη.
Σε αυτό συναγωνίζεται τη ΝΔ, τα υπόλοιπα αστικά κόμματα και αντιλαϊκές τοπικές διοικήσεις, για το ποιος είναι πιο ικανός για αυτήν τη βρώμικη δουλειά. Ο ένας με «δίκαιη ανάπτυξη», ο άλλος με «βιώσιμη ανάπτυξη», θέλουν να κρύψουν από το λαό ότι στο πλάνο όλων των αντιλαϊκών κυβερνήσεων δεν υπάρχουν επενδύσεις για τις λαϊκές ανάγκες. Απεναντίας, υπάρχουν μνημόνια διαρκείας, με αντιλαϊκά μέτρα που φτάνουν μέχρι το 2060.
Οι επιμέρους διαφοροποιήσεις και διαφωνίες που έχουν μεταξύ τους δεν αφορούν την προστασία του λαού, αλλά με ποιον τρόπο θα αυξηθούν τα κέρδη - ποιο μονοπώλιο, ποιος επιχειρηματίας θα βγει κερδισμένος στην κούρσα του ανταγωνισμού.
Ο λαός έχει πλέον την πείρα για να μην παγιδευτεί στο νέο παραμύθι.
Σκέψου:
Για αυτό την ίδια στιγμή χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά δυσκολεύονται να πληρώσουν τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, οι εργαζόμενοι στον κλάδο εργάζονται με τσεκουρωμένα δικαιώματα. Ετοιμάζονται να τρυπήσουν τον Κυπαρισσιακό για πετρέλαια και αντί να έχει ο λαός φτηνή Ενέργεια, φέρνουν πυρηνικά στον Αραξο για να προστατεύσουν τα γεωτρύπανα των πολυεθνικών.
Για αυτό την ίδια στιγμή οι φτωχοί αγρότες ξεκληρίζονται από την πολιτική των κυβερνήσεων και της ΕΕ. Οι εργαζόμενοι στα συσκευαστήρια - τυποποιητήρια ζουν σε εργασιακή ζούγκλα με μισθούς πείνας και ελαστικές σχέσεις απασχόλησης. Και οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα της πόλης ακριβοπληρώνουν αμφιβόλου ποιότητας αγροτικά προϊόντα.
Για αυτό την ίδια στιγμή ο λαός ακριβοπληρώνει μέσω δημοτικών τελών τη διαχείριση των απορριμμάτων και έπεται συνέχεια. Οι εργαζόμενοι στην ανακύκλωση και τη διαλογή δουλεύουν σε εργασιακά Νταχάου. Και το περιβάλλον απειλείται με μολύνσεις και ανεπανόρθωτες συνέπειες.
Κανένα προπαγανδιστικό περιτύλιγμα δεν μπορεί να κρύψει ότι δίκαιη ανάπτυξη σε ένα άδικο σύστημα δεν υπάρχει. Η αντιλαϊκή πολιτική στο εσωτερικό πάει χέρι - χέρι με τη συμμετοχή στους επικίνδυνους ανταγωνισμούς και ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στην περιοχή.
Ο στόχος της γεωστρατηγικής αναβάθμισης δεν έχει καμία σχέση με την ειρήνη και την ασφάλεια των λαών. Η κυβέρνηση διεκδικεί για λογαριασμό του ελληνικού κεφαλαίου μερίδιο απ' τη λεία των πολέμων στην περιοχή, απ' τους ανταγωνισμούς για τους ενεργειακούς δρόμους, που είναι στρωμένοι με το αίμα των λαών, την προσφυγιά, τη φτώχεια. Βάζει τον ελληνικό λαό σε μεγάλους κινδύνους.
Οι ίδιες οι εξελίξεις με την τουρκική προκλητικότητα και η περίπτωση της FYROM αποδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ δεν είναι παράγοντες σταθερότητας και εγγυητές ειρήνης, όπως προπαγανδίζει ο ΣΥΡΙΖΑ!
Η λογική του μικρότερου κακού οδηγεί σε νέες ήττες, σε νέα δεινά. Η πιο μεγάλη ζημιά που κάνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι η φθορά συνειδήσεων, το δηλητήριο της μοιρολατρίας που σπέρνει, ιδιαίτερα σε ανθρώπους με αγωνιστικές αξίες, εμπειρίες και παραδόσεις. Αυτό κάνει όταν λέει ότι σήμερα αριστερό είναι να «λερώνεις τα χέρια σου» και να αναζητάς το δήθεν «εφικτό» μέσα στο πλαίσιο του σάπιου συστήματος. Οταν βαφτίζει κοινωνική πολιτική την αναδιανομή της φτώχειας, τα «κοινωνικά μερίσματα», τα «έκτακτα επιδόματα», που έχουν στόχο να ρίξουν κι άλλο τις δίκαιες απαιτήσεις του λαού, να διαμορφώσουν ψεύτικες διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στους περισσότερο και λιγότερο φτωχούς, να νομιμοποιήσουν την πολιτική που συντρίβει δικαιώματα. Τη στιγμή που το κεφάλαιο όχι μόνο μένει στο απυρόβλητο, αλλά ενισχύεται ακόμη περισσότερο.
Τη σημερινή πραγματικότητα μπορούμε να την αλλάξουμε. Αρκεί να αναζητήσουμε λύσεις έξω από τις Συμπληγάδες του καπιταλιστικού «μονόδρομου», της ΕΕ και των κυβερνήσεών τους.
Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι να ανασυνταχθεί το εργατικό κίνημα. Να ενωθούν σε μια μεγάλη κοινωνική συμμαχία οι εργατοϋπάλληλοι, οι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες και αγρότες. Μπορούμε να συμβάλλουμε όλοι μέσα από τα Σωματεία μας, τις Επιτροπές Αγώνα, τους συλλόγους, τις ριζοσπαστικές συσπειρώσεις, ανεξάρτητα από το τι είχε ψηφίσει ο καθένας τα προηγούμενα χρόνια.
Μόνο εκεί μπορούμε να βρούμε κοινό βηματισμό, διέξοδο για να αντισταθούμε στα μέτρα, να βάλουμε φρένο στα επόμενα, να διεκδικήσουμε ανακούφιση από τα σημερινά οξυμένα προβλήματα, αλλά και για να διαμορφώσουμε προϋποθέσεις μιας ριζικής ανατροπής, που όλοι μας βλέπουμε ότι χρειάζεται.
Δίνουμε το χέρι σε όσους δεν μεταλλάχτηκαν μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν συμβιβάζονται με την καπιταλιστική βαρβαρότητα.
Σήμερα αποδεικνύεται περισσότερο από ποτέ ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, μικρότερο ή μεγαλύτερο, που να μη συνδέεται με το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, που έχει στην προμετωπίδα την επιδίωξη του κέρδους.
Ο σοσιαλισμός είναι η μόνη ελπίδα της εργατικής τάξης, του λαού. Ο λαός γίνεται αφέντης της οικονομίας, παράγει για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του, με την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, τον επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό.
Σήμερα υπάρχουν όλες οι δυνατότητες να απολαμβάνουν η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα τον πλούτο που παράγουν.
Να χρησιμοποιούνται τα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας για να δουλεύουν σε καλύτερες συνθήκες, με λιγότερο γενικό εργάσιμο χρόνο, αλλά με εργασιακό εισόδημα και κοινωνικές υπηρεσίες που θα εξασφαλίζουν πολύ καλύτερο επίπεδο ζωής.
Ολοι και όλες να έχουν εξασφαλισμένη δουλειά, με σύγχρονα δικαιώματα, να ζουν χωρίς τον εφιάλτη της ανεργίας.
Να απολαμβάνουν σύγχρονες υπηρεσίες Υγείας, Παιδείας, Πρόνοιας, με προστασία της μητρότητας, των παιδιών και των ηλικιωμένων, ελεύθερο χρόνο και υποδομές δημιουργικής αξιοποίησής του.