Η συζήτηση στη Βουλή για το φαρμακευτικό σκάνδαλο ήταν αποκαλυπτική. Ελάχιστα πολιτικά, άθλια διαδικαστικά και καίρια ιδεολογικά, όσα ακούστηκαν. Είναι βέβαιο πως σ' ένα ακόμα και δυστοπικό, όχι πολύ μακρινό μέλλον, θα είναι ιστορικό σημείο αναφοράς με τίτλο, για την ώρα πρόχειρο, η στροφή της κουκούλας. Πρώτον: Το FBI, αποτύπωμα του διαβόητου Εντγκαρ Αλαν Χούβερ, και εργαλείο αντικομμουνισμού - μακαρθισμού, που ομοσπονδιοποίησε στο εσωτερικό των ΗΠΑ καταρχάς το τραπεζικό - νομισματικό έγκλημα, και μετά για τηλεοπτικούς λόγους τη σύλληψη κατά συρροή δολοφόνων, έγινε στην ελληνική πολιτική σκηνή εγχειρίδιο. Και ως εγχειρίδιο, μάλιστα, δύο όψεων. Μαχαίρι και βιβλιαράκι συνάμα, διευκόλυνσης της ενσωμάτωσης της αριστεράς στο καπιταλιστικό σύστημα, επιτομή δηλαδή της συνδιαχείρισης του συστήματος με τη χρήσιμη κοινοβουλευτικά ακροδεξιά. Δεύτερον: Οι μάρτυρες μπορεί να φοράνε είτε κουκούλα προστασίας και ανωνυμίας είτε να φέρουν πέπλο προστασίας τους με ονοματεπώνυμο. Και στις δύο περιπτώσεις, είτε με ψευδώνυμο, όπως οι καταθέσαντες στην επιτροπή της αμερικάνικης κεφαλαιαγοράς, είτε αυτοί που κατέθεσαν ως υπουργοί με ονοματεπώνυμο, ωφελούνται. Οι μεν από το ακαταδίωκτο, οι δε από την απρόσκοπτη συνέχιση της πολιτικής τους σταδιοδρομίας. Τρίτον: Ο προηγούμενος διαχωρισμός θολώνει επαρκώς τη χρήση της κουκούλας από την εξουσία και τη χρήση της κουκούλας για την εξουσία. Γιατί αυτός, λόγου χάρη, που θέλει να αποφύγει τις απειράριθμες κάμερες παρακολούθησης, το πλαστικό χρήμα καταγραφής των δραστηριοτήτων του, υπόκειται είτε σε ανάλυση των βιομετρικών δεδομένων είτε στη στατιστική καταγραφή που τον μετατρέπει σε target group, δηλαδή ομάδα - στόχο για την κατάκτηση καταναλωτικού μεριδίου αγοράς. Η κουκούλα είναι δηλαδή για την εξουσία επιλογή win - win (κερδίζω έτσι κι αλλιώς).
Τέταρτον: Οταν η εξουσία φοράει κουκούλα, όπως για παράδειγμα οι ειδικές δυνάμεις και τα κομάντα των δυνάμεων καταστολής, υποκρύπτει τη χρήση βίας. Οταν φοράει πέπλο, χρησιμοποιεί μυστικούς αστυνομικούς και πράκτορες - δολώματα, που αντιποιούνται νομίμως είτε αρχές είτε ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Πέμπτον: Η απόπειρα παρουσίασης από την πρώτη φορά αριστερά, ως επαναστατικής διαδικασίας και ηρωικής κάθαρσης της συνδρομής της χώρας στην επίλυση των ενδομονοπωλιακών διαφορών, αν δεν είναι αφελής είναι πονηρούτσικη επιλογή στρατοπέδου, έτσι ώστε να αλαφραίνει το δίλημμα καπιταλισμός ή βαρβαρότητα στο επίπεδο αριστερισμός ή νοσηρότητα. Και ποιος θέλει να 'ναι άρρωστος ή υποψήφιος να νοσήσει;! Εκτον: Οπότε το ηθικό δίδαγμα είναι η προσέλκυση μασκοφόρων «επαναστατών». Αυτή η ιδεολογική κουκούλα κρύβει την προσέλκυση ψηφοφόρων, που μπορεί να δηλώνουν αριστεροί, αλλά να ψηφίζουν δεξιά χωρίς τύψεις, αλλά και χωρίς την υποχρέωση αιτιολόγησης. Οι πιο ανήσυχοι και υποψιασμένοι φοβούνται τώρα μήπως η πρωθυπουργική προτροπή «ας αναλάβετε τουλάχιστον τις πολιτικές ευθύνες» αξιοποιηθεί και στη δίκη των χρυσαυγιτών. Να απαλλάξουν δηλαδή απ' τις ποινικές τουλάχιστον τον Μιχαλολιάκο, τον τελευταίο που γνωρίζουμε να 'χει δηλώσει δημόσια ότι αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για το φόνο του Φύσσα. Εβδομον: Κάποιοι άλλοι, που δεν ξέρουν, αν υπερασπιζόμενοι το Χάρβαρντ και τα πρότζεκτ του, εξυπηρετούν σε αυτήν τη φάση τους τραμπικούς ή τους κλιντονικούς πέραν του Ατλαντικού, θα περάσουν καιρό αναζητώντας την απάντηση στο ερώτημα, γιατί ένας δικός τους συνδράμει το FBI, χωρίς να ειδοποιήσει ούτε το κόμμα του ούτε την κυβέρνησή του.
Ογδοον και τελευταίο (σαν επαναφορά στην πρώτη νότα της δυτικής μουσικής κλίμακας που ως γνωστόν έχει επτά νότες): Ενώ στη Βουλή, κατά τη διάρκεια της συζήτησης, το «μακεδονικό - σκοπιανό ζήτημα» μπαινόβγαινε πότε στα κουτιά με τα φάρμακα και πότε στα φιαλίδια με τα φαρμάκια, ουδείς ασχολήθηκε με τη συνάντηση Μέρκελ - Zάεφ, ούτε με την προσχώρηση του Προέδρου της Δημοκρατίας στο δόγμα εικονοποίησης Καμμένου. Δηλαδή να φωτιστεί η εικόνα του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας καβάλα σε άρμα «Leopard», απ' αυτά που η Μέρκελ συμφώνησε με τον Ερντογάν να παράγουν στην Τουρκία. Ηταν τόσο αμερικάνικο το μπιλιάρδο, που αν η μαύρη μπίλια ανοίξει τρύπα γεώτρησης πριν από την εαρινή ισημερία κάπου στο Καστελόριζο, κάποιοι θα λένε πως η καραμπόλα μάς ...ευνοεί.
Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ