Στον ΣΥΡΙΖΑ, στη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου, παρουσιάστηκαν η πρόθεση και η ...ανάγκη για κατάθεση προγραμματικής πρότασης, για διεύρυνση και αναζήτηση συμμαχιών, στη βάση μιας «προοδευτικής συμμαχίας». Σε αυτήν τη λογική εμφανίστηκαν παρεμβάσεις διαφόρων ...«ρευμάτων» και «τάσεων» με «γέφυρες» με σκοπό να αναζητηθεί και να βρεθεί τρόπος αφενός μεν για τον εξωραϊσμό του ΣΥΡΙΖΑ και αφετέρου για την ανάκτηση της ικανότητας χειραγώγησης λαϊκών δυνάμεων, ώστε να καρπωθεί τη δυσαρέσκεια απ' την κυβερνητική πολιτική.
Στο πλαίσιο αυτής της προετοιμασίας, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται πρόθυμη και αναζητά ήδη πρόσωπα μήπως και καταφέρει να παίξει ξανά το χαρτί των «νέων και άφθαρτων» και ιεραρχεί τα κάλπικα αντιδεξιά διλήμματα, χαρακτηρίζοντας «καταστροφική» την πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη και μιλώντας για ανάγκη «πολιτικής αλλαγής και προοδευτικής διακυβέρνησης». Στην ίδια κατεύθυνση, άλλωστε, διαφήμισης στο κεφάλαιο της πείρας που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ στον εγκλωβισμό της λαϊκής δυσαρέσκειας, εντάσσονται και οι επανειλημμένες προτάσεις για «υπουργούς κοινής αποδοχής» με τη ΝΔ στην Υγεία, όπως και για πεδίο «εθνικής συνεννόησης», προκειμένου να υπηρετηθούν τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων.
Είναι επιπλέον χαρακτηριστικό ότι με κείμενό τους μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου του ΣΥΡΙΖΑ (Α. Λιάκος, Ν. Μπίστης, Π. Παναγιώτου και Σ. Δανέλης, αλλά και μέλη που συγκροτούν ένα «ρεύμα» ενίσχυσης του ΣΥΡΙΖΑ) τοποθετούνται για το ενδεχόμενο «προοδευτικών συνεργασιών», φέρνοντας στα μέτρα των απώτερων αντιλαϊκών στοχεύσεών τους αυτό που οι ίδιοι χαρακτηρίζουν «κοινή στάση των κομμάτων της δημοκρατικής αντιπολίτευσης», στη δίκη της Χρυσής Αυγής και στο Πολυτεχνείο. Κάνοντας δε το μαύρο άσπρο για το ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ, προτείνουν διάφορες «αλά καρτ» συμπράξεις προκειμένου η λαϊκή πάλη να λειτουργήσει ως «πλυντήριο» για την κυβερνητική εναλλαγή και μια σύγκλιση με τις υπόλοιπες δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας, αφού, όπως σημειώνουν, «η λογική των πραγμάτων και των αριθμών επιτάσσει στον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία και στο ΚΙΝΑΛ να γυρίσουν γρήγορα και αποφασιστικά σελίδα στις μεταξύ τους σχέσεις».
Την ίδια στιγμή και στο ΚΙΝΑΛ σε εξέλιξη βρίσκονται εσωκομματικές διεργασίες. Μετά τον Γιώργο Παπανδρέου, ένας ακόμη βουλευτής του, ο Χάρης Καστανίδης, τοποθετήθηκε υπέρ της «προοδευτικής διακυβέρνησης» υπό όρους και προϋποθέσεις που, κατά την ανάλυσή του, περιλαμβάνουν την έμπρακτη μεταμέλεια του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία για τη στάση του εναντίον του πρώτου μνημονίου (2010 - 2011).
Από την άλλη, η επικεφαλής του ΚΙΝΑΛ, Φώφη Γεννηματά, με απόφασή της αποδέσμευσε τον Ανδρέα Λοβέρδο από τα καθήκοντα του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου. Στη θέση του επελέγησαν οι βουλευτές Κώστας Σκανδαλίδης και Μιχάλης Κατρίνης. Ο Α. Λοβέρδος έχει εκφράσει πρόσφατα την αντίθεσή του στη σύγκλιση με τον ΣΥΡΙΖΑ και έχει ταχθεί υπέρ της αναζήτησης συνεργασιών με άλλα αστικά κόμματα. Κάτι που έτσι κι αλλιώς υπενθυμίζει σε δηλώσεις του, κάνοντας αναφορά σε αυτό που εκείνος θεωρεί σημαντικά έργα της συμμετοχής του ΠΑΣΟΚ στη διακυβέρνηση με τη ΝΔ, όπως οι μεταρρυθμίσεις στην Παιδεία, στην Υγεία κ.λπ.
Η υποψηφιότητα του Α. Λοβέρδου για την ηγεσία, καθώς και το γεγονός ότι η θέση για προσέγγιση με τη ΝΔ συζητείται και από άλλα στελέχη που είχαν αποφασιστικό ρόλο στις κυβερνήσεις συνεργασίας με ΝΔ και ΛΑ.Ο.Σ. ή με ΝΔ και ΔΗΜΑΡ, εντείνουν ακόμα περισσότερο τις διεργασίες, ενώ και ο Ν. Ανδρουλάκης φέρεται να συζητά το ενδεχόμενο να είναι και ο ίδιος υποψήφιος.