Στο βήμα η Κωνσταντίνα Κούνεβα |
Ο Γιώργος Ντούνης, μετανάστης αλβανικής καταγωγής, μέλος του Τομεακού Γραφείου Α' Αθήνας του ΚΚΕ, σημείωσε ότι «το σχολικό συγκρότημα της Γκράβας ίσως είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα όπου Ελληνες και μετανάστες μαθητές ζουν για πάνω από 30 χρόνια μαζί, μοιράζονται τα ίδια θρανία, έχουν τις ίδιες αγωνίες και ανησυχίες, βιώνουν τα ίδια προβλήματα. Μαζί όμως οργανώνουν και την πάλη τους, διεκδικούν, κινητοποιούνται ενάντια στον κοινό ταξικό αντίπαλο». Στάθηκε επίσης στη σημασία της ταξικής αλληλεγγύης που όπως τόνισε «έχει εκφραστεί όλα αυτά τα χρόνια και στην περιοχή, με τη δράση του Στεκιού Νεολαίας και Εργαζομένων Πατησίων - Κυψέλης "Καίτη Πανοπούλου", όπου πρωτοστατούν οι κομμουνιστές. Εκεί συναντιούνται Ελληνες και μετανάστες εργαζόμενοι, μαθητές, φοιτητές, γυναίκες. Οι δράσεις του Στεκιού είναι τέτοιες που το καθιστούν αποκούμπι για τους μετανάστες της περιοχής».
Ο Εντρι Νέζα, μετανάστης αλβανικής καταγωγής, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στο Θέαμα - Ακρόαμα, που θα είναι υποψήφιος στις ερχόμενες εκλογές με το ΚΚΕ στην Α'Αθήνας , τόνισε ότι «η μεγάλη αγκαλιά και το ζεστό χαμόγελο των κομμουνιστών, η αλληλεγγύη και το κάλεσμα για κοινό αγώνα προς μετανάστες και πρόσφυγες της τάξης μας, πηγάζουν από την αντίληψη που έχει το ΚΚΕ ότι οι μετανάστες είμαστε τμήμα της εργατικής τάξης. Το ΚΚΕ δεν διαχωρίζει τους εργάτες, τα λαϊκά στρώματα με βάση την εθνική τους καταγωγή. Οι εθνοτικοί, θρησκευτικοί και λοιποί διαχωρισμοί δεν συμφέρουν τους λαούς, αλλά τους εκμεταλλευτές τους». Και απηύθυνε κάλεσμα σε κάθε μετανάστη να συμπορευτεί με το ΚΚΕ, για να μαζικοποιηθεί και δυναμώσει ο αγώνας σε όλα τα μέτωπα πάλης για τη ζωή και το μέλλον του εργαζόμενου λαού.
Ο Αχμέτ Μουσταφά, μετανάστης αιγυπτιακής καταγωγής, μέλος του ΔΣ της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων και του ΔΣ του Εργατικού Κέντρου Αθήνας, υποψήφιος στην Α'Αθήνας με το ΚΚΕ, υπογράμμισε πως «μεγάλο ποσοστό νέων εργαζόμενων μεταναστών, προσφύγων, ξεριζωμένων που βρίσκονται στην Ελλάδα σήμερα μπαίνουν στην παραγωγή με τους χειρότερους όρους, χειρότερες αμοιβές, χωρίς τις περισσότερες φορές ούτε καν τα πλέον αυτονόητα δικαιώματα. Είναι συνάδελφοι που τα συνδικάτα έχουμε καθήκον πιο αποφασιστικά, πιο μαχητικά να τους απλώσουμε το χέρι, να έρθουμε σε επαφή μαζί τους, να γίνουν κομμάτι του οργανωμένου εργατικού κινήματος της χώρας μας απέναντι στις δυνάμεις που μας εκμεταλλεύονται και μας εξωθούν στη φτώχεια και στην εξαθλίωση. Τα θετικά παραδείγματα του πρόσφατου διαστήματος αποτελούν οδηγό για τη συνέχεια και την κλιμάκωση του αγώνα».
Η Βιολέτα Γαλανοπούλου, δασκάλα σε Διαπολιτισμικό Σχολείο, πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών «Ο Παρθενώνας», στάθηκε στα ταξικά εμπόδια που συναντούν όλες οι λαϊκές οικογένειες, αλλά και στον πρόσθετο κοινωνικό αποκλεισμό που συναντούν μαθητές με μεταναστευτικό υπόβαθρο. Ανέδειξε τις δράσεις αλληλεγγύης και διεκδίκησης απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, όπως επίσης τον ρόλο των κομμουνιστών δασκάλων, που μπαίνουν μπροστά για ένα σχολείο στο ύψος των σύγχρονων αναγκών, στο οποίο να έχουν πρόσβαση όλοι οι μαθητές, με ιδιαίτερη μέριμνα για την ένταξη των μεταναστών. «Οι κομμουνιστές εκπαιδευτικοί κάνουμε και θα συνεχίσουμε να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να ξεπεραστούν προβλήματα, να προσφέρουμε ενισχυτική βοήθεια στους μαθητές μας εντός και εκτός προγράμματος. Δίνουμε τη μάχη τα σχολεία αυτά να μη θεωρούνται σχολεία κατώτερα και υποβαθμισμένα. Δίνουμε τη μάχη να μην επιτρέψουμε στα φαινόμενα ρατσισμού και ξενοφοβίας να βρουν πρόσφορο έδαφος στα σχολεία μας. Γινόμαστε ασπίδα προστασίας ενάντια στους φασίστες που προσπαθούν να βλάψουν τους μαθητές μας», σημείωσε.
Τον λόγο πήρε και η Κωνσταντίνα Κούνεβα, μετανάστρια από την Βουλγαρία, συνδικαλίστρια στον χώρο των καθαριστριών και πρώην ευρωβουλευτής. Εφερε διάφορα παραδείγματα από άλλες χώρες τα οποία δείχνουν τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού. Ειδικότερα στάθηκε στο πρόβλημα της μη αναγνώρισης του επαγγέλματος των καθαριστών - καθαριστριών από καμία κυβέρνηση, ούτε αυτή του ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που αποτελεί βασικό εμπόδιο στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. Αναφέρθηκε επίσης στις δυσκολίες συγκρότησης σωματείου οικιακών βοηθών, «τεράστιος κλάδος αλλά αόρατος» όπως επεσήμανε.
Τέλος ο Αμπτελαντίφ Νταρουίζ, μέλος της διοίκησης της Παλαιστινιακής Παροικίας, αναφέρθηκε στον ξεριζωμό που οδήγησε παλιότερα Ελληνες να βρεθούν μετανάστες στη Συρία, συνολικά στη Μέση Ανατολή, και αντίστοιχα στις συνθήκες που ανάγκασαν τους ανθρώπους από αυτές τις χώρες να πάρουν τον δρόμο της προσφυγιάς. Περιέγραψε την ασφυκτική κατάσταση που βιώνει ο Παλαιστινιακός λαός, ενώ μεταξύ άλλων καυτηρίασε τη δυσκολία των ερωτήσεων στις εξετάσεις για την απόκτηση ελληνικής ιθαγένειας.