Αποκαλυπτικά στοιχεία για τις επιπτώσεις που προκαλεί στην αγορά η εφαρμοζόμενη πολιτική
Είναι φανερό ότι όσο οι εργαζόμενοι αδυνατούν να διαθέσουν ρευστό στην κατανάλωση και κάνουν αγορές με γραμμάτια που στη συνέχεια δεν μπορούν να αποπληρώσουν, στα μαγαζιά δεν μπαίνει ρευστό, με αποτέλεσμα οι έμποροι να αδυνατούν να εκπληρώσουν με τη σειρά τους τις δικές τους υποχρεώσεις. Ετσι, συσσωρεύονται τα διαμαρτυρημένα γραμμάτια στα μαγαζιά και οι επιταγές σφραγίζονται από τις τράπεζες αφού οι έμποροι και οι βιοτέχνες δεν μπορούν να τις καλύψουν. Την ίδια στιγμή οι οικονομικές υποχρεώσεις των μικρών επιχειρήσεων αυξάνονται και καθημερινά πολλοί έρχονται αντιμέτωποι με την απόγνωση και την προοπτική του «λουκέτου». Εκατοντάδες επιχειρήσεις οικογενειακές ή αυτοαπασχολούμενων βάζουν κάθε χρόνο «λουκέτο» μην αντέχοντας τα ασήκωτα οικονομικά βάρη και τις συνέπειες του άγριου ανταγωνισμού που επιβάλλουν οι πολυεθνικές και τα μονοπώλια. Και πολύ περισσότεροι είναι εκείνοι που κρατάνε την επιχείρησή τους με νύχια και με δόντια, μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Τα παρακάτω στοιχεία που δημοσιεύονται από την Ενωση Ελληνικών Τραπεζών αποκαλύπτουν ένα μόλις μέρος αυτής της πραγματικότητα. Και λέμε ένα μέρος, γιατί στους επίσημους αριθμούς των επιχειρήσεων που κήρυξαν πτώχευση ή μπήκαν στην επίσημη διαδικασία πτώχευσης υποβάλλοντας σχετική αίτηση, πρέπει να προστεθούν και πολλοί άλλοι ΕΒΕ που έβαλαν «λουκέτο» στην επιχείρησή τους χωρίς να ακολουθήσουν αυτή την οδό, οπότε δεν καταγράφτηκε επίσημα. Επιπλέον, απλήρωτα δεν είναι μόνο τα γραμμάτια που πέρασαν στην τράπεζα για να εισπραχθούν με νομικές διαδικασίες. Απλήρωτα γραμμάτια βρίσκονται συσσωρευμένα στα μαγαζιά καθώς οι έμποροι ελπίζουν να τα εισπράξουν κάποια στιγμή από τους πελάτες τους, έστω και καθυστερημένα.
Σύμφωνα, λοιπόν, μόνο με βάση τα επίσημα στοιχεία που δίνονται στη δημοσιότητα, για το διάστημα από το Γενάρη του 1996 μέχρι και το Δεκέμβρη του 1999, δηλαδή μέσα σε τέσσερα χρόνια: