Στα 165 εκατ. δραχμές έφτασαν τα έξοδα για τις μετακινήσεις στελεχών της Οργανωτικής Επιτροπής το έτος 2000. Με αυτά τα χρήματα θα μπορούσαν να είχαν αγοραστεί τα αυτοκίνητα που ενοικιάστηκαν, διαπιστώνουν οι ελεγκτές
Οι δικαστές του Ελεγκτικού Συνεδρίου σε ξεχωριστό κεφάλαιο της έκθεσής τους, με τίτλο «Δαπάνες μίσθωσης αυτοκινήτων και άλλες συναφείς», διαπιστώνουν ότι για το έτος 2000 υπογράφησαν συμφωνίες με εταιρίες αυτοκινήτων χωρίς τη διενέργεια διαγωνισμού, το ύψος των οποίων ξεπέρασε τα 165 εκατομμύρια δραχμές. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο συμπέρασμά τους οι ελεγκτές αναφέρουν ούτε λίγο - ούτε πολύ ότι με τα χρήματα που δαπανήθηκαν για τις μισθώσεις οχημάτων θα μπορούσε η εταιρία να είχε αγοράσει τα οχήματα.
Ας δούμε πώς περιγράφουν όλα αυτά οι ελεγκτές στην έκθεσή τους:
«Η ΑΘΗΝΑ 2004 προέβη σε μισθώσεις οχημάτων προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες μετακίνησης των στελεχών της, οι οποίες ανάλογα με το χρόνο διάρκειάς τους, διακρίνονται στις μακροχρόνιες, όταν δηλαδή ο συμβατικός χρόνος υπερέβαινε τον ένα μήνα και στις βραχυχρόνιες που συνάπτονταν κάθε φορά που προέκυπτε ανάγκη να μετακινηθούν υψηλόβαθμα στελέχη της ΔΟΕ στο πλαίσιο επιθεωρήσεων που διενεργούσαν για την πρόοδο των εργασιών, καθώς και σε άλλες εθιμοτυπικού χαρακτήρα εκδηλώσεις της ΑΘΗΝΑ 2004. Οι δαπάνες που προέκυψαν από τις ως άνω μισθώσεις πληρώθηκαν στις εταιρίες ενοικίασης αυτοκινήτων (ΒΑΤΕΚ, AUTO HELLAS, Μ. ΣΤΑΜΟΥ) και συνολικά υπερβαίνουν το ποσό των 200.000 ECU, κατά την ελεγχόμενη διαχειριστική περίοδο.
Συγκεκριμένα το σύνολο των πληρωμών που πραγματοποιήθηκαν στη ΒΑΤΕΚ ανήλθε στα 73.495.102 δραχμές, στην AUTO HELLAS στα 7.855.260 δραχμές και στη Μ. ΣΤΑΜΟΥ στα 17.293.900 δραχμές, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ.
Η επιλογή των εταιριών αυτών και η κατανομή μεταξύ τους του συμβατικού αντικειμένου, έγινε χωρίς να διενεργηθεί διαγωνισμός, με δημοσίευση προκήρυξης ή πρόσκλησης εκδήλωσης ενδιαφέροντος, που λόγω του συνολικού ύψους του αντικειμένου αυτού προβλέπουν οι διατάξεις των ΠΔ 370/1995 και 105/2000, οι οποίες ως αποδίδουσες κοινοτικό δίκαιο ήταν υποχρεωτικές για την ΑΘΗΝΑ 2004. Η τελευταία γνώριζε την υποχρέωσή της αυτή», σημειώνεται στην έκθεση.
Οι δικαστές συνεχίζουν την έκθεσή τους με τη διαπίστωση ότι: «Η χρησιμοποίηση των οχημάτων και για την κάλυψη των προσωπικών αναγκών της ΑΘΗΝΑ 2004, δε συνάδει με το σκοπό της εταιρίας, ως θεσμοθετημένο κριτήριο νομιμότητας των διαχειριστικών της ενεργειών, δεδομένου μάλιστα ότι τούτο ενδέχεται να επιφέρει συνέπειες αναφορικά με την αύξηση της κατανάλωσης καυσίμων και τη συντήρηση των οχημάτων με συνακόλουθη οικονομική επιβάρυνση της εταιρίας. Περαιτέρω, στο ως άνω συμφωνητικό προβλέπεται ότι τα πρόσθετα αξεσουάρ (προβολείς ομίχλης, αλυσίδες για τα χιόνια κλπ.) θα τοποθετούνται με δαπάνες του μισθωτή, δηλαδή του ΑΘΗΝΑ 2004, αλλά μετά τη λύση - λήξη της μίσθωσης θα παραμένουν εις όφελος του μίσθιου αυτοκινήτου και με τον τρόπο αυτό, η εταιρία ενοικιάσεως αυτοκινήτων καρπούται την αξία των ως άνω αξεσουάρ.
Σημειώνεται ότι για τις υπόλοιπες πλην AUDI μάρκες αυτοκινήτων που στη συνέχεια μισθώθηκαν από την BATEK (RENAULT, ROVER, AUDI A6) δεν προηγήθηκε έρευνα αγοράς. Επίσης για το SAAB που τέθηκε στη διάθεση του Διευθύνοντος Συμβούλου δε διενεργήθηκε ομοίως έρευνα αγοράς, ούτε υπήρξε σχετική σύμβαση, παρά μόνο rental agreement (σ.σ. συμφωνητικό ενοικίασης).
Οι μισθώσεις των αυτοκινήτων με τις Μ. ΣΤΑΜΟΥ και AUTO HELLAS έγιναν χωρίς την υπογραφή σχετικών συμβάσεων, αλλά με βάση προσφορές, οι όροι των οποίων διαμορφώθηκαν προφανώς μονομερώς από τις ως άνω αντισυμβαλλόμενες επιχειρήσεις. Περαιτέρω, δεν προκύπτει ότι τηρήθηκε έγγραφος τύπος σχετικά με την αποδοχή των εν λόγω προσφορών από την «ΑΘΗΝΑ 2004», με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτο να ελεγχθεί αν η σύναψη των ως άνω μισθώσεων αποφασίστηκε από το κατά περίπτωση αρμόδιο όργανο της εταιρίας. Η επισήμανση αυτή αφορά και την περίπτωση της ΒΡ HELLAS, προμηθευτή των καυσίμων των οχημάτων της εταιρίας, με συνολικό ύψος πωλήσεων 8.226.036 δραχμές συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, όπου δεν υφίσταται συμβατικό κείμενο που να περιγράφει τους όρους συνεργασίας μεταξύ των αντισυμβαλλομένων μερών, ούτε και σχετική αλληλογραφία, βάσει της οποίας θα προέκυπταν στοιχεία που να αιτιολογούν την επιλογή της ως άνω προμηθεύτριας εταιρίας, έναντι των λοιπών εταιριών που δραστηριοποιούνται στον κλάδο εμπορίας καυσίμων.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι οι δικαστές αναφέρουν στο κλείσιμο του συγκεκριμένου κεφαλαίου, ότι «από τα στοιχεία που τέθηκαν στη διάθεση του ελέγχου δεν προκύπτει αν εξετάστηκε το ζήτημα σχετικά με το αν η επιλογή της μίσθωσης χωρίς δικαίωμα εξαγοράς των οχημάτων αντί της χρηματοδοτικής μίσθωσης (leasing) ή ακόμη και της αγοράς αυτών ήταν η πλέον οικονομικά συμφέρουσα και ενδεδειγμένη για την εταιρία». Με άλλα λόγια με τα χρήματα αυτά θα μπορούσε η «Αθήνα 2004» να είχε αγοράσει αντί να νοικιάσει τα αυτοκίνητα.