Και όλοι αυτοί οι άνθρωποι είχαν μια φοβερή αγωνία μήνες πριν τους αγώνες, καθώς χωρίς να έχουν προηγούμενη εμπειρία «κατανάλωναν», χωρίς δεύτερη σκέψη, όσα τους «πουλούσαν» περί εκατομμυρίων τουριστών που θα ξόδευαν ασύστολα τα χρήματά τους.
Αγωνιούσαν για τις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις και τις συνέπειες στην προσέλευση των καταναλωτών, αλλά και στον ανεφοδιασμό των καταστημάτων τους. Εδιναν άδειες στο προσωπικό τους νωρίς το καλοκαίρι για να είναι έτοιμοι. Οι ιδιοκτήτες ταξί αναρωτιόνταν πόσα οχήματα θα «ναύλωναν» οι διοργανωτές.
Κι όμως, η Αθήνα άδειασε. Τα εισιτήρια ακριβά, δεν περισσεύουν για βόλτες στους Αθηναίους που έμειναν πίσω, αλλά και οι ξένοι θεατές έχουν πληρώσει υπέρογκα ποσά για τη διαμονή και τα εισιτήρια. Αλλη μια μεγάλη απάτη (και αυταπάτη) πήρε τη θέση της δίπλα σε τόσες άλλες...