Οι εργάτες που αντάμωσαν και γνώρισε ο ένας το παιδί και το ταίρι του άλλου, αυτούς που το ολοήμερο κυνήγι για το μεροκάματο τους στερεί. Εργάτες από την Αλβανία μέχρι το Μπαγκλαντές, από το Σουδάν έως τη Ρουμανία, που ο ιμπεριαλισμός και η φτώχεια «ξέβρασαν» τα όνειρα και τα δίκια τους και τους πέταξαν φτηνή εργατική λεία σε επιχειρήσεις και αφεντικά μακριά από τις πατρίδες τους, αυτοί όλοι που η άρχουσα τάξη άλλοτε τους μισονομιμοποιεί και άλλοτε τους φυλακίζει, για να 'ναι το πρότυπο του υποταγμένου εργάτη, εκείνου που τρομάζει να διεκδικήσει γιατί τον απειλεί η δίωξη, αυτοί όλοι που δοκιμάζουν κάθε μορφή κρατικής τρομοκρατίας και καταστολής, αυτοί που τη δική τους φτώχεια και οργή κάποιοι τη συνδέουν με το έγκλημα, αυτοί όλοι χτες συναντήθηκαν για να υποδεχτούν μια νέα χρονιά με το δικό τους τρόπο.
Με ένα ποτήρι κρασί, με ένα πιάτο μεζέδες, με πλατιά χαμόγελα, δίχως όμως να λησμονούν ούτε στιγμή αυτό που ζουν καθημερινά. Η χρονιά θα αλλάξει, στη ζωή μας όμως δε θα αλλάξει τίποτα... Αν δεν ενώσουμε τις φωνές μας με τους Ελληνες εργάτες, θα μείνουμε σαν το ψάρι που σπαρταράει έξω από το νερό και στο τέλος ξεψυχά, είπε ο Σεΐτ. Δεν ξεχνάμε τα αδέλφια μας, που χάθηκαν στην Ασία, τους εργάτες που σκοτώθηκαν και ζούσαν σε συνθήκες εκμετάλλευσης, πρόσθεσε ο Καστράτι. Οι μετανάστες είναι αδέλφια μας, κομμάτι της ντόπιας εργατικής τάξης, κοινές οι ανάγκες μας, κοινός ο ταξικός αντίπαλος, θύμισε ο Φώτης.
Από το χτεσινό γλέντι Ελλήνων και ξένων εργατών |