Οι μετανάστριες στην Ελλάδα μίλησαν για τα προβλήματα διαβίωσης και εργασίας στη χώρα μας, σε συνέδριο που έγινε στη Θεσσαλονίκη
"Σε αυτή την κοινωνία τα παιδιά μας δε γίνονται αποδεκτά ως παιδιά του ίδιου θεού", κατήγγειλε η Τζοσέ Νάραϊν, εκπρόσωπος των Αφρικανών μεταναστών που ζουν στην Ελλάδα, μιλώντας σε ανοιχτό συμπόσιο, με θέμα "Οταν οι γυναίκες περνούν τα σύνορα", που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Οργανωτές ήταν το Παιδαγωγικό Τμήμα του ΑΠΘ, η Ευαγγελική Γερμανόφωνη Κοινότητα Θεσσαλονίκης κ.ά.
Στην Ελλάδα ζουν γυναίκες που μετανάστευσαν για διαφορετικούς λόγους. Ανάμεσα στις μετανάστριες από τη Βόρεια και Κεντρική Ευρώπη λόγω γάμου, εργαζόμενες από τις Φιλιππίνες, πρόσφυγες από χώρες που επικρατούν δικτατορίες, πόλεμοι κλπ. Μόνο οι Γερμανίδες που λόγω γάμου με Ελληνες βρίσκονται στη χώρα μας ανέρχονται σε 57.000, ενώ οι Φιλιππινέζοι και Φιλιππινέζες είναι πάνω από 40.000.
Στο συμπόσιο οι μετανάστριες αφηγήθηκαν τα βιώματα και τις εμπειρίες τους και αναζήτησαν τα κοινά και τα διαφορετικά στοιχεία της ζωής τους. Σε πολλές περιπτώσεις δεν αρκεί το συνολικό εισόδημα μιας οικογένειας για να πληρωθούν τα υπέρογκα ποσά που απαιτεί το ελληνικό κράτος, προκειμένου να χορηγήσει άδεια παραμονής ενός χρόνου. Χαρακτηριστικά, μια τριμελής οικογένεια θα πρέπει να καταβάλει 1,5 εκατομ. δραχμές το χρόνο για ανανέωση παραμονής!
Οι περισσότερες Φιλιππινέζες και Αφρικάνες δεν μπορούν να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο ή γιατί δεν έχουν κανονική διαμονή στην Ελλάδα ή γιατί δεν έχουν τη δυνατότητα να νομιμοποιήσουν το γάμο τους. "Ζητούμε από τον ελληνικό λαό: Δώστε στα παιδιά μας την ευκαιρία να φοιτήσουν σε σχολεία", είπε η Τζοσέ Νάραϊν.
Για να αφήνουν κάπου τα παιδιά τους και να εργάζονται οι Φιλιππινέζες δημιούργησαν στην Αθήνα παιδικό σταθμό και σχολείο που χρηματοδοτούν οι ίδιες. Πολλές ήρθαν στην Ελλάδα, γιατί διάφορα γραφεία τους υποσχέθηκαν εργασία ή γάμο και σημαντικό ποσοστό από αυτές οδηγείται από ανάγκη σε κυκλώματα πορνείας κλπ.
"Βιώνουμε τη βία στους εργασιακούς χώρους, στο δρόμο, ακόμη και μέσα στα σπίτια. Βιασμοί, κακομεταχείριση και σεξουαλικές παρενοχλήσεις εκ μέρους των εργοδοτών αποτελούν συνήθη βιώματα για πολλές οικιακές βοηθούς, υπογράμμισαν οι εκπρόσωποι της οργάνωσης των Φιλιππινέζων εργαζομένων. Οι μετανάστριες στην Ελλάδα από τις χώρες του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου οργανώνονται και διεκδικούν ανθρώπινη μεταχείριση. Ηδη υπάρχουν σημαντικές και μαζικές οργανώσεις όπως ο Παναφρικανικός Σύνδεσμος Μεταναστών, η KASAPI, Ενωση Εργαζομένων Φιλιππινέζων, η "Στουτγκάρδη", Σύλλογος Παλιννοστούντων Μεταναστών Θεσσαλονίκης κλπ.
"Οταν τραυματίζεται τόσο βάναυσα η αξιοπρέπεια των μεταναστριών, τότε τραυματίζεται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια όλων μας. Κι αυτό δεν μπορούμε να το ανεχθούμε", δήλωσε εκ μέρους του Παιδαγωγικού Τμήματος η αναπληρώτρια καθηγήτρια της Ψυχολογίας Δ. Κογκίδου. "Το Παιδαγωγικό Τμήμα του ΑΠΘ θα εντείνει τις προσπάθειές του για έμπρακτη αλληλεγγύη με τις μετανάστριες και τα απιδιά τους", πρόσθεσε.