"Πανηγυρική" επιβεβαίωση της νεοφιλελεύθερης πορείας του κυβερνώντος κόμματος αποτέλεσε το "μανιφέστο" του Κ. Σημίτη
Στην πρωτοπορία για την εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων επιλογών και τη ρυμούλκηση της χώρας στις επιταγές του Διευθυντηρίου των Βρυξελλών οδηγεί το "νέο" ΠΑΣΟΚ ο πρόεδρός του Κ. Σημίτης, όπως αβίαστα προκύπτει από το χτεσινό "μανιφέστο", που παρουσίασε στο Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ με αφορμή την 22η επέτειο από την ίδρυσή του.
Η χτεσινή ομιλία του Κ. Σημίτη επιβεβαιώνει "πανηγυρικά" τη νεοσυντηρητική πορεία πλεύσης, στην οποία βαδίζει πλέον με ταχείς ρυθμούς το κυβερνών κόμμα. Το ΠΑΣΟΚ υπό τον Κ. Σημίτη φιλοδοξεί να γίνει αυθεντικός πολιτικός εκφραστής των πλέον επιθετικών και αντιδραστικών τμημάτων της οικονομικής ολιγαρχίας, εμφανιζόμενο ταυτόχρονα ως περισσότερο αποτελεσματικό κόμμα - διαχειριστής των συμφερόντων της από το κόμμα της ΝΔ.
Με τη χτεσινή 36σέλιδη ομιλία του ο πρωθυπουργός:
- Δικαιολόγησε και ιδεολογικοποίησε τη συνθηκολόγηση και υποταγή της κυβέρνησής του στη "νέα τάξη πραγμάτων", στο πλαίσιο της προχτεσινής του διαπίστωσης ότι έχει περάσει η εποχή που "θα μπορούσαμε να διαφεντεύουμε τον τόπο μας".Καλλιέργησε κλίμα μοιρολατρίας απέναντι στις νέες μορφές υπερεθνικών εξουσιών (πολυεθνικές, χρηματιστηριακό κεφάλαιο), αποδεχόμενος ότι "οι εθνικές κυβερνήσεις βρίσκονται σε απόλυτη αδυναμία να ελέγξουν ή να χειριστούν τις εθνικές οικονομίες με τους κλασικούς τρόπους του προστατευμένου εθνικού κράτους".
- Αποκήρυξε την αριστερή πολιτική, της αντίστασης στο Μάαστριχτ και του ελέγχου της ασυδοσίας των πολυεθνικών, ως πολιτική που οδηγεί στον "απομονωτισμό", και αντιπαρέβαλε το θολό και ανύπαρκτο όραμα της "ισχυρής Ελλάδας που είναι ισότιμη στην Ευρώπη". Στο δίλημμα που ο ίδιος έθεσε "αλβανοποίηση της Ελλάδας", όπως δήθεν προτείνει η "παραδοσιακή Αριστερά", ή το νεοφιλελεύθερο μοντέλο που προτείνει η ΝΔ, δεν μπόρεσε να κρύψει ότι έχει αποδεχτεί ουσιαστικά την πολιτική του νεοφιλελευθερισμού, παρόλο που επιχείρησε να δείξει ότι διαθέτει "τρίτο δρόμο".
- Τάχθηκε με φανατισμό και πάθος υπέρ της συμμετοχής της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ενωση με τους όρους που θέτουν οι πολυεθνικές και οι ηγεμονικές δυνάμεις (Γερμανία).Αυτό, όπως διακήρυξε, είναι το όραμα του ΠΑΣΟΚ: "Μια Ευρώπη όχι της νεοφιλελεύθερης βαρβαρότητας, αλλά της κοινωνικής δικαιοσύνης και ευαισθησίας". Χωρίς αιδώ, μάλιστα, ισχυρίστηκε ότι "σε μια Ενωμένη Ευρώπη είναι δυνατόν να ελεγχθούν πιο αποτελεσματικά οι τυφλές δυνάμεις της αγοράς, είναι δυνατόν να πειθαρχηθούν καλύτερα οι οικονομικοί κολοσσοί" (! ).
- Επανέλαβε, αναφερόμενος στις προτεραιότητες του προγράμματος της νέας τετραετίας, ότι θα συνεχίσει απαρέγκλιτα την ίδια αντιλαϊκή οικονομική πολιτική, στο όνομα της "σύγκλισης" με την ΕΕ.
- Επιχείρησε με ανύπαρκτα στοιχεία και ωμά ψέματα να αποδείξει ότι το ΠΑΣΟΚ υπερασπίστηκε το εισόδημα των εργαζομένων και των συνταξιούχων και ότι γενικότερα είναι "το κόμμα της εργασίας, του μόχθου και της δημιουργίας".
Κατά τ' άλλα, υποστήριξε ότι το ΠΑΣΟΚ αποτελεί τον κεντρικό κορμό των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς, αλλά παρέπεμψε το θέμα της συνεργασίας μετά τις εκλογές. Επανέλαβε επίσης τα γνωστά διλήμματα της προεκλογικής του καμπάνιας.