Εγκληματικότητα και πολιτική...
Ενας Ελληνορουμάνος κακοποιός, ο Ματέι Σορίν, πεθαίνει υπό περίεργες συνθήκες στο νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού, που είχε μεταφερθεί μετά το γνωστό μακελειό της σύλληψής του. Μια αστυνομία που είχε ανοίξει βεντέτα μαζί του, μετά τις απανωτές δραπετεύσεις του από τα χέρια της κι από τη φυλακή (σ. σ. Δραπέτευε ή τον δραπέτευαν; Πολλά λέγονται περί αυτού). Μια χαροπαλεύουσα μέχρι αυτή τη στιγμή κοπέλα, το πραγματικό θύμα αυτής της διαμάχης. Ενας υποτίθεται υπηρετών στις Ενοπλες Δυνάμεις δημοσιογράφος, με ένα από τα γνωστά ανεξέλεγκτα ιδιωτικά κανάλια καταβροχθίζουν τις σάρκες κακοποιού, αστυνομίας και ψυχορραγούσης κοπέλας. Καμία αναφορά για ένα χαμένο πόδι και βλάβη εσωτερικών οργάνων αστυνομικών, που ήταν παρόντες στο αδικαιολόγητο μπουλούκι της σύλληψης. Αυτό, κατά την ορολογία του δημοσιογραφικού συρμού, "δεν πουλάει". Η φλυαρία και το κουτσομπολιό για εκείνη την τραγωδία εξακολουθεί να βρίσκεται σε εξέλιξη στα ραδιοτηλεοπτικά κανάλια των αρουραίων, από τα οποία παρελαύνουν πλείστοι ανευθυνο-υπεύθυνοι της κυβέρνησης και του κράτους. Τα εξετάζουν όλα στο πλαίσιο της τρέχουσας φλυαρίας του συρμού. Ενα μόνο δε λένε: Τη διαπλοκή της νόμιμης κρατικής μηχανής με παράνομους και ημι-παράνομους κύκλους με ακαθόριστα σύνορα.
***
Θύμα αυτής της διαπλοκής υπήρξε κι ο Ελληνορουμάνος κακοποιός Ματέι Σορίν. Ολη η ραδιοτηλεοπτική φλυαρία επισημαίνει την περίπου αστυνομική ανικανότητα να συλλάβει τον κακοποιό με ασφάλεια και αναίμακτα. Θεωρούν μια αποτυχημένη σύλληψη κάτι σα να σου φεύγει ένα βιβλίο που διαβάζεις από τα χέρια. Δεν κατανοούν το στοιχειώδες, ότι και η ικανότητα της αστυνομίας είναι τελικά πολιτικό ζητούμενο. Η ερώτηση είναι εάν το κύριο βάρος της αστυνομικής εκπαίδευσης βρίσκεται στην αντιμετώπιση του κοινού εγκλήματος ήστην αντιμετώπιση των λαϊκών κινητοποιήσεων. Η Ελληνική Αστυνομία έχει ένα βεβαρημένο παρελθόν αντιλαϊκών διώξεων ενός αντιλαϊκού κράτους. Περισσότερο, μέχρι τουλάχιστον και τη δικτατορία της 21ης Απρίλη 1967 έως το 1974 η Κρατική Ασφάλεια στρατολογούσε καταδότες από το χώρο του υποκόσμου εναντίον των λαϊκών οργανώσεων. Είναι πραγματική η φράση ανώτερου αξιωματικού της Ασφάλειας της χούντας, που απευθυνόμενος σε συλληφθείσα ανακρινόμενη κοπέλα για αντιχουντική δράση της είπε: Μωρή, καλύτερα να γινόσουν πουτάνα παρά κομμουνίστρια. Ανεξάρτητα από το τι προσπάθειες έγιναν μετά το 1974 για την αλλαγή του μετεμφυλιοπολεμικού πνεύματος, αυτό το πνεύμα φαίνεται εξακολουθεί να υποβόσκει με νέα μορφή σε νέες συνθήκες.
***
Η περίπτωση της ανεπιτυχούς σύλληψης του Ελληνορουμάνου αποδεικνύει, ανεξαρτήτως των πιθανών διαπλοκών, ότι το κύριο βάρος της εκπαίδευσης των Ειδικών Σωμάτων Ασφαλείας βρίσκεται στην αντιμετώπιση των λαϊκών κινητοποιήσεων. Εάν σε αυτό προστεθεί η εισαγόμενη εγκληματικότητα κι η ποιοτική της ανάπτυξης, γίνεται φανερή η αιτία της ανεπάρκειας στην αντιμετώπιση του κοινού εγκλήματος. Είναι μια ανεπάρκεια που υπερκαλύπτεται από την υπερεπάρκεια στην αντιμετώπιση που είδαμε συνταξιούχων, λιμενεργατών, τραπεζικών, οικοδόμων, σπουδαστών και άλλων λαϊκών κινητοποιήσεων.
Εν μέσω της σκανδαλώδους ραδιοτηλεοπτικής ανατομίας συγκεκριμένων εγκληματικών ενεργειών, εξελίσσεται ένα θέατρο σκιών της πολιτικοποιημένης παρλαπίπας με την ανάλογη κάθε φορά φορεσιά. Αυτή τη στιγμή η φορεσιά είναι των εκλογών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Στα ραδιοτηλεοπτικά δελτία ειδήσεων γίνεται ένα κράμα εγκληματικότητας με Δημοτικές και Νομαρχιακές Εκλογές. Αυτό συμβάλλει στο μπέρδεμα της... πολιτικής απολιτικοποίησης. Οι υπεύθυνοι του κοινωνικού εγκλήματος αμόλησαν το συρμό των υποψηφίων της αγοραίας βλαχοδημαρχίας. Δεν υπάρχει άλυτο πρόβλημα γι' αυτούς τους ξερόλες. "Ολα τα σφάζουν κι όλα τα μαχαιρώνουν" κατά τη γνωστή διαλάλιση των παλιών μανάβηδων με τη σούστα. Ολα τα προβλήματα τελειώνουν στην απαρίθμηση των δρόμων και των πλατειών που έγιναν ή δεν έγιναν. Ολοι τάζουν χωρίς να αναφέρουν ποιος θα πληρώσει τη νύφη. Ας είναι καλά το κτήνος που πάντα πληρώνει σε μόνιμη υπνηλία από ισχυρές δόσεις ραδιοτηλεοπτικού ναρκωτικού. Κατά τα άλλα, η Αθήνα θα σωθεί σίγουρα εάν τη δημαρχία της καταλάβει η γνωστή "κυρά της θάλασσας". Σε αυτό το γκρίζο φόντο, οι μαχητές της ειρήνης καλούνται ξανά να ρίξουν φως στο τοπίο. Αυτό θα γίνει εάν εκλεγούν περισσότεροι δήμοι και νομαρχίες με ξεκάθαρο πολιτικό προσανατολισμό, κόντρα σε αντιλαϊκές εσωτερικές κι εξωτερικές ντιρεκτίβες. Συναγωνίστριες και συναγωνιστές της ειρήνης, γρηγορείτε!
Αντώνης ΔΑΜΙΓΟΣ