Στο τριήμερο 18 - 20 του Ιούνη η διάσκεψη των αρχηγών κρατών και πρωθυπουργών, αντίστοιχα, των 7 ισχυρότερων οικονομικών κρατών και της Ρωσίας, στην Κολωνία, δικαιολογημένα τράβηξε την προσοχή του κόσμου. Συζητήθηκαν και ως ένα βαθμό αποφασίστηκαν ζητήματα που ενδιαφέρουν δεκάδες χώρες και εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε όλες σχεδόν τις ηπείρους: Το Κόσσοβο και η Γιουγκοσλαβία, η Ρωσία και τα εξωτερικά της χρέη, τα χρέη των 36 φτωχότερων κρατών του κόσμου, ο τρόπος αποφυγής παραγωγής και προσφοράς ανθυγιεινών τροφών και η "παγκόσμια επίθεση μόρφωσης". Ποιο το αποτέλεσμα;
Ας πάρουμε τα ζητήματα με τη σειρά: Κόσσοβο και Γιουγκοσλαβία. Οι αποφάσεις των "8" κομμένες και ραμμένες στο πνεύμα της επέμβασης στα εσωτερικά της Γιουγκοσλαβίας και της διατήρησης της κρίσης, που μπορεί να οδηγήσει αργά ή γρήγορα πάλι σε αναφλέξεις. Με εξαίρεση τη ρωσική πλευρά, που λέγεται ότι δήλωσε στο τραπέζι των "κορυφαίων" ότι δε συμφωνεί με τον αποκλεισμό της Γιουγκοσλαβίας από την οικονομική βοήθεια για την ανοικοδόμηση της περιοχής, οι άλλοι 7 υπαγορεύουν στο γιουγκοσλαβικό λαό ότι για τις τεράστιες καταστροφές που υπέστη δε θα πάρει ούτε ένα μάρκο ή δολάριο, αν συνεχίσει να εμπιστεύεται τον εκλεγμένο Πρόεδρό του, τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς. Αλλά κάτι ακόμα. Ενώ στους καθημερινούς καταστρεπτικούς βομβαρδισμούς οι 7 "κορυφαίοι" ήταν ομόφωνοι στην ως τα θεμέλια καταστροφή της Γιουγκοσλαβίας, τώρα διστάζουν πάρα πολύ να ανοίξουν τα βαλάντιά τους. Ποιοι και πόσα θα δώσουν για την ανοικοδόμηση του Κοσσυφοπεδίου, το ανέβαλαν για τον Ιούλη, όπου σε μια από τις γειτονικές του χώρες θα οργανώσουν "σύσκεψη για την οργάνωση της ανοικοδόμησης στα πλαίσια του σχεδίου, σταθερότητας των Βαλκανίων".
Αλλά ο Κλίντον ισχυρίζεται ότι οι ΗΠΑ ξόδεψαν πολλά για τον πόλεμο, τώρα είναι η σειρά των Ευρωπαίων να ξοδέψουν για την "ειρήνη". Συμφώνησε όμως μετους άλλους ότι η Γιουγκοσλαβία με Μιλόσεβιτς αποκλείεται από τη λεγόμενη "βοήθεια ανοικοδόμησης". Μόνο ο καγκελάριος Σρέντερ διευκρίνισε ότι δε θα αφήσουν τους Γιουγκοσλάβους το χειμώνα να πεινάσουν ή να είναι χωρίς ηλεκτρικό φως και θέρμανση, όπου χρειαστεί ανθρωπιστική βοήθεια θα δοθεί, όχι βέβαια απλόχερα, αλλά με το σταγονόμετρο.
Στην ερώτηση όμως αν στην ανθρωπιστική βοήθεια περιλαμβάνεται και η οικοδόμηση καταστραμμένων γεφυρών, ο καγκελάριος δεν έδωσε απάντηση.
Οι 7 χρειάζονται πολιτικά τη Ρωσία. Για να βγάζει τα κάστανα από τη φωτιά, για να μεσολαβεί όταν αυτοί φτάνουν σε αδιέξοδο - όπως στην περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας. Γι' αυτό και έκαναν μια χειρονομία απέναντι στον Γιέλτσιν. Του χρύσωσαν το χάπι της άρνησής του, στο ζήτημα του διακανονισμού των παλιών και νέων χρεών της Ρωσίας. Τον πήραν στη λέσχη τους, που μελλοντικά αυτός ή ο επόμενος Ρώσος Πρόεδρος θα συμμετέχει από την πρώτη ημέρα στη Διάσκεψη Κορυφής και που θα λέγεται στο εξής "G8". Ομως στο ζήτημα των χρεών έδειξαν απροθυμία. Παραπέμπουν τη Ρωσία στη "Λέσχη του Παρισιού" των πιστωτριών δυνάμεων να διακανονίσει αυτή το ζήτημα υπό τον όρο βέβαια ότι η Μόσχα θα εκπληρώσει τις προϋποθέσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου σχετικά με τα μέτρα οικονομικής μεταρρύθμισης. Και ναι μεν ο Ρώσος ΥΠΕΞ Ιβάνοφ δήλωσε ότι ο Κλίντον είπε στο, Γιέλτσιν πως είναι υπέρ της μερικής διαγραφής χρεών της πρώην ΕΣΣΔ, όμως τελικά και σ' αυτό θα αποφασίσει η "Λέσχη Παρισιού" το φθινόπωρο. Σύμφωνα με στοιχεία του γερμανικού Τύπου, η Ρωσία έχει εξωτερικό χρέος 140 δισεκατομμύρια δολάρια, από τα οποία 66 δισ. σοβιετικά χρέη. Από το τελευταίο ποσό η Ρωσία επιθυμεί ένα διακανονισμό για 16 δισ. δολάρια. Πέρα απ' αυτό, η ρωσική ηγεσία ζήτησε διευκολύνσεις και για τα ρωσικά κρατικά δάνεια και τα εξωτερικά χρέη ρωσικών τραπεζών. Η απάντηση του Σρέντερ μέσω των δημοσιογράφων είναι η εξής: "Εμείς (η Γερμανία) δεν μπορούμε να τραβήξουμε μια γραμμή κάτω από αυτά τα χρέη. Αυτό θα υπερέβαινε την (οικονομική) δύναμη της Γερμανίας".
Ετσι, συμπεραίνεται ότι το ζήτημα του διακανονισμού των χρεών της Ρωσίας θα ρυθμιστεί, εν μέρει, από τη "Λέσχη του Παρισιού", αφού προχωρήσουν κι άλλο οι ιδιωτικοποιήσεις, γίνουν νέες μειώσεις στα κεκτημένα κοινωνικά δικαιώματα των Ρώσων πολιτών και εξασφαλιστούν και άλλοι ευνοϊκοί όροι για τα διεθνή μονοπώλια. Το κύριο άρθρο της "Μπερλίνερ Τσάιτουνγκ" (21/6) καταλήγει στα εξής συμπεράσματα: "Η Ρωσία εξακολουθεί να είναι εξαρτημένη υπαρξιακά από δυτικές οικονομικές βοήθειες και συμφωνίες διακανονισμού των χρεών της. Μια κούρσα αντιπαράθεσης που στρατιωτικά είναι αδιανόητη, η ρωσική ηγεσία δεν μπορεί και από οικονομικούς λόγους να ακολουθήσει. Γνωρίζοντάς το αυτό η Δύση, εξαγόρασε με χρήματα άλλη μια φορά τον Γιέλτσιν, ενώ του πρόσφερε ένα πολιτικό κέρδος υπόληψης (της συμμετοχής, στην ομάδα των "7"). Αυτό λέγεται ρεαλιστική πολιτική...".
Σε 36 από τις 41 υπερχρεωμένες και φτωχότερες χώρες του κόσμου αποφασίστηκε να "χαριστεί" ένα χρέος 70 δισ. δολαρίων (μια σταγόνα σε ένα ποτήρι, γεμάτο νερό). Αυτά τα "χαμένα" ποσά θα πληρωθούν με την πώληση εφεδρειών χρυσού του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Επειδή όμως οι εισπράξεις από την πώληση υπολογίζεται να αποδώσουν μόνο 2,3 δισ. δολάρια, αποφασίστηκε να δημιουργηθεί ταμείο δωρεάν για την άφεση χρεών στο οποίο γίνεται έκκληση να προσφέρουν ιδιωτικές εταιρίες και ιδιωτικές τράπεζες. Αλλά οι ιδιωτικές τράπεζες έδωσαν ήδη αρνητική απάντηση. "Λάθος διεύθυνση" αναφέρουν οι ειδικοί της "Hypo Vereinsbank" του Μονάχου, να ζητούνται βοήθειες από ιδιωτικούς πιστωτικούς οργανισμούς για χρέη κρατών προς άλλα κράτη. Η "Νόιες Ντόιτσλαντ" (21/6) γράφει για το θέμα αυτό: "Το αποτέλεσμα είναι μια άφεση χρεών η οποία δε διαγράφει ούτε καν το ποσό των υπό ανάπτυξη χωρών, για το οποίο χωρίς άλλο δεν μπορούν να πληρώσουν πια ούτε τόκους... Πρέπει να συμφωνήσει κανείς με τον Νικόλα Μπιλάρ από την Ταϊλάνδη, που χαρακτηρίζει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο παγκόσμια μαφία που τακτοποιεί τις πρόστυχες δουλιές για τους "G7".
Αυτά σε γενικές γραμμές και σαν πρώτες εκτιμήσεις για την πολυθόρυβη Σύνοδο Κορυφής της Κολωνίας. Οσο για τα άλλα, που συζητήθηκαν, να καταβληθούν φροντίδες για την παιδεία, την υγεία, για υγιεινές τροφές κλπ. πρόκειται για γενικές δηλώσεις βούλησης, για ευχολόγια, και όχι για συγκεκριμένα και υποχρεωτικά μέτρα.
Θ. ΒΟΡΕΙΟΣ