Από χτες, στα λύκεια της χώρας είναι αναρτημένες οι βαθμολογίες των γενικών εξετάσεων εισαγωγής στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ, που φέτος γίνονται για τελευταία φορά. Τα αποτελέσματα προκάλεσαν σε άλλους υποψηφίους χαρά καθώς φαίνεται να "κατέκτησαν" μια από τις πολυπόθητες θέσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και σε άλλους απογοήτευση. Αλλωστε, δύο στους πέντε μπαίνουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, γιατί τόσους θέλουν να είναι μορφωμένοι με ανώτερη και ανώτατη μόρφωση - δεν είναι νέο ότι σε αυτή την κοινωνία η μόρφωση είναι για τους λίγους. Και αυτή τη μόρφωση για λίγους έρχεται, η "μεταρρύθμιση" να την κάνει μόρφωση για ακόμα λιγότερους.
Υποκριτικά το υπουργείο Παιδείας "πάτησε" στη λαϊκή απαίτηση για ανώτατη εκπαίδευση, για να προπαγανδίσει τη "μεταρρύθμιση", που κάθε άλλο παρά αυτή την ανάγκη ικανοποιεί, με την ύψωση ακόμα μεγαλύτερων ταξικών φραγμών στη μόρφωση και με την ασφυκτικότερη σύνδεση του λυκείου, με την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Είναι χαρακτηριστικό αυτής ακριβώς της προπαγάνδας, ότι ακόμα και χτες, όταν έδωσε στη δημοσιότητα τις βαθμολογίες των υποψηφίων, το υπουργείο Παιδείας δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην "ανοιχτή πρόσβαση", πιπιλίζοντας την καραμέλα των 82.000 υποψηφίων που υποτίθεται ότι θα εισαχθούν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση το 2000. Την ίδια στιγμή, η πρόβλεψη ότι με το νέο σύστημα δεν εξασφαλίζεται καλά καλά η πρόσβαση από τη μία τάξη του Λυκείου στην άλλη, έγινε συμπέρασμα που προέκυψε από την ίδια την πραγματικότητα με τους απορριπτόμενους στην Α Λυκείου και τους μετεξεταστέους της Β Λυκείου, στη στενή σύνδεση του λυκείου με την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και την επιχειρούμενη διοχέτευση της "μάζας" των νέων στη φτηνοκατάρτιση των ΤΕΕ.
Την ίδια στιγμή, λοιπόν, που το υπουργείο Παιδείας υποκριτικά εξαγγέλλει την ψευδεπίγραφη "ανοιχτή πρόσβαση", προωθείται η σύγκλιση με την ΕΕ στη φτηνή κατάρτιση του 70% των νέων, έναντι 30% που τελειώνουν το λύκειο. Παράλληλα, επιφυλάσσει νέα σκληρά μέτρα για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, υποκύπτοντας στις επιταγές της "Λευκής Βίβλου", του ΟΟΣΑ και της άρχουσας τάξης, ενώ ήδη πολλές φορές έχουν επαναληφθεί από υπουργικά χείλη τα περί αποσύνδεσης πτυχίου και επαγγελματικού δικαιώματος. Και μετά τις σπουδές, για τους νέους καραδοκεί ο εφιάλτης της ανεργίας, τον οποίο ήδη βιώνουν οι πτυχιούχοι. Και φυσικά, όλα τα παραπάνω είναι ενταγμένα στη στρατηγική επιλογή του κεφαλαίου - που παρουσιάζεται μάλιστα σαν μονόδρομος - για την αυριανή εργατική τάξη και συνδέεται με τις γενικότερες επιλογές του για τη δική του κοινωνία.
Αυτή η οδυνηρή διαπίστωση, που πηγάζει από την ίδια την πραγματικότητα, κάθε άλλο παρά στη μοιρολατρία και την απογοήτευση πρέπει να οδηγήσει τους νέους, είτε αυτοί φοιτούν στο λύκειο, είτε στα ΤΕΕ, είτε είναι φοιτητές, είτε "αποτυχόντες" των εξετάσεων, τους γονείς τους, το λαό γενικότερα. Πρέπει να εκληφθεί σαν μια ακόμη αφορμή, σαν πρόκληση για αντεπίθεση, για σύγκρουση με την "πραγματικότητα" που τους επιβάλλουν, με το δικό τους, πλατύ παλλαϊκό μέτωπο για άλλη πολιτική στην εκπαίδευση. Μόνο έτσι μπορούν να αρχίσουν να αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά τα αδιέξοδα, που δημιουργεί η πολιτική που εφαρμόζεται. Και σ' αυτό το μέτωπο μπροστάρης η εργατιά. Την αφορά άμεσα αυτήν και το μέλλον της. Με τέτοιους αγώνες και με κοινό στόχο την ανατροπή αυτής της "μεταρρύθμισης", με αγώνες που θα σηματοδοτήσουν μία άλλη παιδεία, σε όφελος του λαού.