«ΧΑΡΑΥΓΗ» |
Από το 20ό Συνέδριο του ΑΚΕΛ |
-- Οι βασικοί άξονες είναι δύο. Το Κυπριακό και η εσωτερική διακυβέρνηση με ό,τι αυτή περιλαμβάνει.
Στο Κυπριακό θα δώσουμε κάθε ικμάδα των δυνάμεών μας, για να πετύχουμε λύση που να είναι προς όφελος των καλώς νοούμενων συμφερόντων του λαού μας, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, και όχι των όποιων ξένων. Διαθέτουμε ολοκληρωμένη αντίληψη για το πώς πρέπει να κινηθούμε και τι πρέπει να επιδιώξουμε.
Χρειαζόμαστε μια πολιτική στο Κυπριακό που να στηρίζεται από τη μια στη συνέπεια και την επιμονή μας στις αρχές και το πλαίσιο λύσης έτσι όπως υπάρχουν στις συμφωνίες υψηλού επιπέδου του '77 και '79, στα ψηφίσματα του ΟΗΕ και στις αρχές του διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου.
Από την άλλη, πρέπει να είμαστε ευέλικτοι στους χειρισμούς και δραστήριοι στις διεθνείς μας σχέσεις, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες που θα ξεσκεπάζουν τα επικοινωνιακά τεχνάσματα της τουρκικής πλευράς και θα ασκείται πάνω της πίεση για να συναινέσει σε λύση.
Θα αλλάξει στάση η Τουρκία και θα συνεργαστεί για τη λύση; Αυτό δεν μπορεί κανένας να το υποσχεθεί. Αλλά αν με τη διεκδικητική και ευέλικτη πολιτική μας δεν μπορέσουμε να κάμψουμε την αδιαλλαξία της Τουρκίας, μπορούμε τουλάχιστον να την εκθέσουμε όπως μπορούμε να εκθέσουμε και τις παρανομίες της κατοχικής δύναμης στην Κύπρο που διάφοροι κύκλοι στο εξωτερικό θέλουν να ξεχνούν.
Εμείς έχουμε όλα τα εχέγγυα να ακολουθήσουμε μια τέτοια πολιτική. Η αφοσίωσή μου, όσο και του κόμματος, στις αρχές λύσης είναι αποδεδειγμένη πολλές φορές. Το ίδιο και η αξιοπιστία του στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, και πολύ περισσότερο στους φίλους της Κύπρου που περιμένουν καθαρές θέσεις πίσω από τις οποίες να συνταχθούν και να βοηθήσουν στην υλοποίησή τους.
Αποδεδειγμένη είναι και η αξιοπιστία και οι ισχυρές σχέσεις μας με τους συμπατριώτες μας Τουρκοκύπριους που μας εμπιστεύονται, και με τους οποίους από κοινού πρέπει να εργαστούμε για να πετύχουμε τη λύση.
Σχετικά με την εσωτερική πολιτική, η άνοδός μας στην εξουσία δε σημαίνει ασφαλώς αλλαγή του κοινωνικο-οικονομικού συστήματος. Κάτι τέτοιο στις σημερινές συνθήκες και ισοζύγια είναι ουτοπία και η ανάληψη μιας τέτοιας προσπάθειας θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά τόσο στο κίνημα της Αριστεράς όσο και στις κατακτήσεις των εργαζομένων. Νοουμένου ότι ο κύριος στόχος της στιγμής παραμένει ο τερματισμός της κατοχής, η απελευθέρωση και η επανένωση του λαού, του τόπου και των θεσμών, θα κάνουμε προοδευτική διαχείριση του συστήματος προς μια πιο φιλολαϊκή κατεύθυνση με καθοδήγηση ένα πρόγραμμα πανδημοκρατικού χαρακτήρα και περιεχομένου.
Παρά το γεγονός ότι η ΕΕ προωθεί και επιβάλλει νεοσυντηρητικές πολιτικές, εμείς πιστεύουμε ότι υπάρχουν τα περιθώρια για ενίσχυση και περαιτέρω ανάπτυξη των φιλολαϊκών πολιτικών και για αντιμετώπιση αρκετών αρνητικών δεδομένων που δημιουργούν οι πολιτικές που διαμορφώνονται στις Βρυξέλλες.