Motion Team |
Η οδηγία Μπολκεστάιν ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων από τους εργαζόμενους σε όλη την Ευρώπη |
Η δράση της Ευρωκοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΚΕ, κατά την τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κινήθηκε με βάση τη γενικότερη πολιτική θέση του ΚΚΕ απέναντι στην ΕΕ, το χαρακτήρα της και την πολιτική της, την οποία επιβεβαιώνουν καθημερινά όλες οι εξελίξεις. Η ΕΕ αποτελεί ιμπεριαλιστική ένωση καπιταλιστικών κρατών, με στόχο την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του ευρωπαϊκού κεφαλαίου. Στρατηγική της είναι η αναβάθμιση του ρόλου της στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, η λεηλασία των πλουτοπαραγωγικών πηγών, η ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων στα κράτη - μέλη και στις τρίτες χώρες, για τη διαιώνιση του εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος.
Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, εξοπλισμένη με τη στρατηγική του Κόμματος, τη θέση του για τον αντιδραστικό χαρακτήρα της ΕΕ:
Associated Press |
Αντιμέτωπος με τους ευρωενωσιακούς εκβιασμούς βρέθηκε ο ιρλανδικός λαός που αντιτάχθηκε με την ψήφο του στη Συνθήκη της Λισαβόνας |
Κεντρικά στοιχεία της πολιτικής της αποτελούν:
Ειδικότερα:
Ενισχύθηκαν οι δεσμοί της ΕΕ με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα και μηχανισμούς, εντάθηκαν οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις της, η πολιτική και στρατιωτική εμπλοκή της σ' ολόκληρο τον κόσμο. Η ΕΕ συμμετέχει σήμερα με 19 αποστολές στρατιωτικών και μη δυνάμεων σε διάφορες περιοχές, από το Αφγανιστάν μέχρι τη Σομαλία, από το Κόσσοβο μέχρι το Ιράκ.
Eurokinissi |
Σε απόγνωση οδηγεί χιλιάδες Ελληνες καπνοπαραγωγούς και άλλους αγρότες η πολιτική της ΚΑΠ |
Στις σχέσεις της με τρίτες χώρες και τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα: Ενισχύθηκαν οι σχέσεις με τις ΗΠΑ και καθορίστηκε στόχος διατλαντικής οικονομικής ενοποίησης (ρύθμιση οικονομικών και χρηματιστηριακών συναλλαγών). Προχώρησε σε συμφωνία με το ΝΑΤΟ σχετικά με τη στρατιωτική ολοκλήρωση. Διαμόρφωσε πλαίσιο στρατηγικής εταιρικής σχέσης με τη Ρωσία, με κύριο άξονα την ενέργεια.
Η «Ενωση για τη Μεσόγειο» αποτελεί για την ΕΕ στρατηγική προτεραιότητα για την προώθηση των συμφερόντων των ευρωπαϊκών μονοπωλίων στις χώρες της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.
Το ΚΚΕ αποκάλυψε τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της ΕΕ, τη συμμετοχή της άμεσα ή έμμεσα σε όλους τους πολέμους. Τις επεμβάσεις που κινεί παντού, σε όλες τις ηπείρους, τη μεγαλύτερη στρατιωτικοποίησή της, τη συμπόρευση με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ. Την υποκρισία της σε ό,τι αφορά τις επεμβάσεις στο όνομα της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όταν όλα τα άλλα κόμματα συναινούν. Καταψηφίσαμε όλες τις εκθέσεις και τα ψηφίσματα του ΕΚ που χαιρετίζουν και στηρίζουν τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις της ΕΕ, ενημερώσαμε τα κινήματα σε πολλές χώρες.
Προτεραιότητα του ευρωενωσιακού κεφαλαίου αποτελεί η θέσπιση του ευρωσυντάγματος, έστω και με διαφορετική ονομασία, αυτή της Συνθήκης της Λισαβόνας. Η Συνθήκη της Λισαβόνας αποτελεί για το κεφάλαιο απαραίτητο όρο, ώστε οι δομές του οικοδομήματος της ΕΕ να ανταποκρίνονται αποτελεσματικότερα στην ενίσχυση του ιμπεριαλιστικού χαρακτήρα της, τη γοργή στρατιωτικοποίησή της, την επιτάχυνση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων. Το ΕΚ πρωτοστάτησε στην εκστρατεία για την επιβολή τους στους λαούς. Η επιδίωξη αυτή συνάντησε τη σοβαρή αντίσταση των λαών. Στη λαϊκή ετυμηγορία των λαών της Γαλλίας και Ολλανδίας προστέθηκε η απόρριψη της «Συνθήκης της Λισαβόνας» και από τον ιρλανδικό λαό, παρά τις πιέσεις, τους εκβιασμούς και τη χρυσοπληρωμένη προπαγάνδα των μηχανισμών της ΕΕ.
Το ΚΚΕ κατήγγειλε από την πρώτη στιγμή τη Συνθήκη της Λισαβόνας, ενημέρωσε πλατιά για το χαρακτήρα της, κάλεσε τον ελληνικό και τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς να την απορρίψουν. Προειδοποίησε ότι πίσω από τις ψευτιές της ΕΕ περί δημοκρατίας και σεβασμού της θέλησης των λαών κρύβεται η «σιδερένια φτέρνα» του κεφαλαίου, αποφασισμένη να επιβάλει τη θέλησή της, υποχρεώνοντας τον ιρλανδικό λαό σε νέο δημοψήφισμα.
Η Στρατηγική της Λισαβόνας, που επικαιροποιήθηκε το Μάρτη του 2005, αποτελεί τη βασική στρατηγική της ΕΕ για την προώθηση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων. Κεντρικός στόχος και στη δεύτερη αυτή φάση παραμένει να γίνει «η οικονομία της ΕΕ η ανταγωνιστικότερη στον κόσμο», να κυριαρχήσουν, δηλαδή, τα ευρωενωσιακά μονοπώλια στον παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό, αυξάνοντας την κερδοφορία τους μέσα από την κατεδάφιση κάθε δικαιώματος της εργατικής τάξης.
Ο «αποτελεσματικός προϋπολογισμός» μειώνει τα κονδύλια για τη γεωργία και τις κοινωνικές ανάγκες και αυξάνει τα κονδύλια για την Ευρωπαϊκή Πολιτική Αμυνας και Ασφάλειας, τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.
Οι μελλοντικές δημοσιονομικές προοπτικές και το Σύμφωνο Σταθερότητας περιλαμβάνουν δραστικές περικοπές των κοινωνικών δαπανών και άνοιγμα των αγορών Κοινωνικής Ασφάλισης και Υγείας, Παιδείας και ΔΕΚΟ στα μονοπώλια.
Οι Μεταρρυθμίσεις και τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων προωθούν ακόμα πιο έντονα τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις και την απελευθέρωση των αγορών με τραγικές συνέπειες για τους εργαζόμενους.
Η Στρατηγική βιώσιμης ανάπτυξης ενίσχυσε την εμπορευματοποίηση των ρύπων και τη διέξοδο του κεφαλαίου στη λεγόμενη Πράσινη Οικονομία και είχε ιδιαίτερα αρνητικές για τους εργαζόμενους επιπτώσεις στους τομείς της ενέργειας, των μεταφορών και του περιβάλλοντος.
Μέσα στο πλαίσιο αυτών των επιδιώξεων προωθήθηκαν συγκεκριμένα μέτρα και πολιτικές. Ειδικότερα:
Πήρε γενικευμένο χαρακτήρα η επίθεση στα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα της εργατικής τάξης, το σάρωμα των κατακτήσεων. Η επίθεση αυτή προωθήθηκε με τις παρακάτω μορφές και τρόπους:
Με αυτήν επιχειρείται η κατεδάφιση σε όλη την ΕΕ κάθε κατάκτησης που είχε κατοχυρώσει η εργατική τάξη με σκληρούς αγώνες και θυσίες στο εργατικό δίκαιο των χωρών - μελών: Η κατάργηση των ΣΣΕ. Ο δραστικός περιορισμός των σχέσεων εργασίας αορίστου χρόνου και η αντικατάστασή τους από κάθε μορφής μερική και ελαστική απασχόληση. Η κατάργηση των αποζημιώσεων απόλυσης και των ορίων και προϋποθέσεων για τις ομαδικές απολύσεις.
Με τις κοινές αρχές, η «ευελφάλεια» αποκτά συγκεκριμένο περιεχόμενο και στη βάση συγκεκριμένων κατευθύνσεων, ανάλογα με τις ανάγκες του κεφαλαίου, προωθείται η εφαρμογή της σε κάθε κράτος - μέλος.
Βασικά της στοιχεία είναι: Τεμαχισμός του εργάσιμου χρόνου σε ενεργό και ανενεργό και η εισαγωγή της έννοιας «ανενεργός χρόνος» στο εργατικό δίκαιο. Η κατάργηση του σταθερού ημερήσιου και εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας, και της πληρωμής υπερωριακής απασχόλησης, αφού ημερήσια και εβδομαδιαία απασχόληση μπορούν να «διευθετούνται» σε 12μηνη βάση. Αύξηση των χρονικών ορίων εργασίας σε 78 ώρες την εβδομάδα.
Νομιμοποιεί τα δουλεμπορικά γραφεία, απαλλάσσει τον πραγματικό εργοδότη από κάθε υποχρέωση (π.χ. εργοδοτικές εισφορές) και αντίστοιχα καταργεί κάθε δικαίωμα και δυνατότητα πραγματικής διεκδίκησής τους από τους εργαζόμενους.
Η αποκωδικοποίηση των αποφάσεων αποκαλύπτει ότι: α) Υπέρτατη αρχή της ΕΕ είναι η ελευθερία κίνησης του κεφαλαίου. Ο,τι παρεμποδίζει την ελευθερία του κεφαλαίου είναι «παράνομο» για την ΕΕ. β) Το Δικαστήριο της ΕΕ μπορεί να κηρύσσει παράνομες τις απεργίες, όταν ξεφεύγουν από την αστική δικαιοσύνη των κρατών - μελών. Η ΕΕ και το ΔΕΚ, το ευρωενωσιακό κεφάλαιο δηλαδή μπορεί να καθορίζει τα όρια και το περιεχόμενο των εργατικών διεκδικήσεων και κινητοποιήσεων. γ) Επιβεβαιώνει την «αρχή της χώρας καταγωγής» στην εφαρμογή της Οδηγίας Μπολκεστάιν, που σημαίνει ότι για τους αποσπασμένους εργαζόμενους ισχύει το κατώτατο δυνατό επίπεδο μισθολογικών, εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, που ισχύουν στη «χώρα προέλευσής τους».
Οι αποφάσεις αποτελούν κόλαφο για τους υποστηρικτές του ευρωμονόδρομου, που ψήφισαν τη Συνθήκη του Μάαστριχτ - ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ - και γελοιοποιούν τα επιχειρήματα περί «κοινωνικής ΕΕ» και «ΕΕ των λαών».
Με την προσφυγή της Επιτροπής στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ), που εκδικάστηκε την 17.12.08, επιδιώκεται σε συμπαιγνία της ΕΕ με την κυβέρνηση της ΝΔ και τα άλλα κόμματα του ευρωμονόδρομου, η χειροτέρευση των όρων ασφάλισης και συνταξιοδότησης, η προς τα πάνω εξίσωση των ορίων ηλικίας ανδρών και γυναικών στο Δημόσιο και ο χαρακτηρισμός των ασφαλιστικών ταμείων των δημοσίων υπαλλήλων ως επαγγελματικών, με οδυνηρές συνέπειες για τους εργαζόμενους.
Προχώρησε η μεγαλύτερη απελευθέρωση των αγορών και η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών, με κριτήριο τη δυνατότητα και την εξασφάλιση αποκόμισης κερδών για το κεφάλαιο στους απελευθερωμένους τομείς.
Με την Οδηγία Μπολκεστάιν για την «απελευθέρωση των υπηρεσιών» απελευθερώνεται σχεδόν το σύνολο των υπηρεσιών.
Στα πλαίσια της «Ενιαίας εσωτερικής αγοράς» η ΝΔ επιταχύνει τις διαδικασίες για την ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας στην εθνική νομοθεσία, με την ψήφιση νομοσχεδίου το 2009, προκειμένου να εφαρμοστεί το 2010, προωθώντας αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των κερδών του κεφαλαίου.
Με την Οδηγία για την Κινητικότητα των ασθενών και τις υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης στην Ευρωπαϊκή Ενωση επιχειρείται και η απελευθέρωση των υπηρεσιών Υγείας στην ΕΕ, που αρχικά είχαν εξαιρεθεί από την Οδηγία Μπολκεστάιν.
Με σειρά Οδηγιών και κανονισμών προχώρησαν:
Το ξεκλήρισμα του μικρομεσαίου αγρότη από τη γη του, η απερήμωση της υπαίθρου, η συρρίκνωση του βιοτικού του επιπέδου είναι αποτέλεσμα της αντιαγροτικής ΚΑΠ και των συμφωνιών του ΠΟΕ. Η πολιτική της ΚΑΠ είναι σε όφελος των μεγάλων πολυεθνικών τροφίμων που ακριβαίνουν σταθερά την τιμή των τροφίμων, ενώ συμπιέζουν τις τιμές παραγωγού διογκώνοντας τα κέρδη τους. Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται και οι συμφωνίες του ΠΟΕ που οδήγησαν στο κύμα ακρίβειας και την πρόσφατη επισιτιστική κρίση.
Τα μέτρα της ΕΕ για αγροτική ανάπτυξη, περιβαλλοντική στήριξη, αγροτουρισμό κλπ. απλά χρυσώνουν το χάπι και απευθύνονται μόνο στους αγρότες που έχουν τους πόρους να τα συγχρηματοδοτήσουν, διαμορφώνοντας ταυτόχρονα μία ακόμα πιο πελατειακή σχέση του αγρότη με τους φορείς της εξουσίας και την ίδια την ΕΕ.
Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ στάθηκε στο πλευρό των μικρομεσαίων αγροτών. Στήριξε τα δίκαια αιτήματά τους, αγωνίστηκε αταλάντευτα για την ικανοποίησή τους. Αντιτάχθηκε στις κατευθύνσεις και τα μέτρα εφαρμογής της αναθεωρημένης ΚΑΠ του 2003, που αποσυνδέοντας την παραγωγή από τις ενισχύσεις τις μετατρέπουν σε προσωρινό κοινωνικό βοήθημα. Αντιτάχθηκε στις αναθεωρήσεις των Κοινών Οργανώσεων Αγοράς για το Βαμβάκι, την Αμπελοοινική αγορά, τη Ζάχαρη, τον Καπνό, τα Οπωροκηπευτικά και άλλα, που μειώνουν τη γεωργική παραγωγή και συρρικνώνουν το αγροτικό εισόδημα.
Η προώθηση των μέσων ολοκλήρωσης του λεγόμενου Χώρου Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης προχώρησε ίσως με τους πιο γρήγορους ρυθμούς από κάθε άλλη πολιτική της ΕΕ.
Συνεχίστηκε με μεγαλύτερη ταχύτητα και έγινε ακόμη πιο ασφυκτικός ο περιορισμός ακόμη και αυτών των αστικοδημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Εγινε ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια να ενισχυθεί και να θωρακιστεί η πολιτική εξουσία του κεφαλαίου, με την ενίσχυση των κατασταλτικών μηχανισμών που υπάρχουν (Europol, Eurojust) και τη δημιουργία νέων (FRONTEX), αλλά και με συγκεκριμένα πρακτικά μέτρα ενδυνάμωσης της συνεργασίας των κατασταλτικών μηχανισμών και των μυστικών υπηρεσιών των κρατών - μελών μεταξύ τους και με τους αντίστοιχους άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, κυρίως των ΗΠΑ. Με πρόσχημα την «πάλη κατά της τρομοκρατίας» ενισχύθηκε το νομικό οπλοστάσιο σε επίπεδο ΕΕ και κρατών - μελών που δημιουργεί το έδαφος για την ποινικοποίηση της πολιτικής και κοινωνικής ριζοσπαστικής δράσης, με κύρια αιχμή την αντιμετώπιση της «βίαιης ριζοσπαστικοποίησης».
Η πολιτική της ΕΕ απέναντι στους μετανάστες είναι πολιτική άγρια και βάρβαρης καταστολής. Στόχος είναι η διατήρηση ενός καθεστώτος «μισονομιμότητας», που θα κρατάει τους μετανάστες σε ομηρία, για να αποτελούν φθηνότερη εργατική δύναμη για το κεφάλαιο και εργαλείο ακόμη μεγαλύτερης πίεσης στην εργατική τάξη για την αφαίρεση δικαιωμάτων.
Προωθήθηκαν:
Εντάθηκε ο αντικομμουνισμός που αποτελεί βασικό στοιχείο της αντιλαϊκής πολιτικής της ΕΕ και του ΕΚ, ώστε με χυδαίες ανιστόρητες θέσεις, που περιλαμβάνουν την εξίσωση κομμουνισμού και ναζισμού, να συγκαλύψουν τα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα, να εντείνουν την επίθεση στην πρωτοπορία της εργατικής τάξης, να τρομοκρατήσουν τους λαούς και να ανακόψουν τάσεις ριζοσπαστικοποίησης.
Το ΚΚΕ καταψήφισε - αντιτάχθηκε σε οδηγίες και κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Κάλεσε την εργατική τάξη και το λαό σε ανυπακοή - ρήξη - ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής της ΕΕ, για μια Ελλάδα της αυτοδύναμης ανάπτυξης.
Δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή πολιτική χωρίς σύγκρουση και απειθαρχία με την ΕΕ. Μέσος δρόμος δεν υπάρχει. Ή θα είσαι με την ΕΕ που σημαίνει ότι αποδέχεσαι άμεσα ή έμμεσα την πολιτική της και την εφαρμόζεις ή θα είσαι εναντίον της. Δεν υπάρχουν καλές και κακές αποφάσεις. Η πολιτική της ΕΕ είναι ενιαία, αντιλαϊκή και καθορίζεται κυρίως από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και εξελίσσεται με πιο αντιδραστικά χαρακτηριστικά και ένταση της επίθεσης σε βάρος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.
Η Διακήρυξη του ΚΚΕ - που δόθηκε στη δημοσιότητα τον Ιούνη 2008 - αποτελεί πολύτιμο εφόδιο για την ενίσχυση της πάλης της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, προκειμένου να καταδικάσουν τόσο την αντιλαϊκή πολιτική και την ίδια την ΕΕ, όσο και σε εθνικό επίπεδο τους φορείς της, να επιφέρουν ισχυρό πλήγμα στη ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ. Να αποκαλυφθεί η διπροσωπία και η υποκρισία του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και οι επικίνδυνες εθνικιστικές, ρατσιστικές θέσεις και η δημαγωγία του ΛΑ.Ο.Σ.
Να ενισχύσουν μαζικά το ΚΚΕ, τη συσπείρωση και την πάλη ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, στην ΕΕ και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, για ριζικές αλλαγές, τη Λαϊκή Εξουσία, τη Λαϊκή Οικονομία στη χώρα μας, γενικότερα την οικοδόμηση της Ευρώπης της λαϊκής ευημερίας, της ισότιμης συνεργασίας των λαών, την Ευρώπη της ειρήνης και του Σοσιαλισμού.