Να ρίξουν τους τόνους της εσωκομματικής αντιπαράθεσης, που μαίνεται ωστόσο, προσπαθούν ο πρόεδρος του ΣΥΝ, Αλ. Τσίπρας, και ο επικεφαλής της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Αλαβάνος. Ο πρώτος ρωτήθηκε χτες σχετικά στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε στα Χανιά και ισχυρίστηκε ότι κανένα στέλεχος του ΣΥΝ δεν έχει την άποψη ότι υπάρχουν σήμερα οι προϋποθέσεις μιας συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, απλώς κάποιοι «πιστεύουν, έχουν την άποψή τους, και τη λένε δημόσια, και καλά κάνουν, ότι πρέπει να εργαστούμε για να τις δημιουργήσουμε». Συμπλήρωσε δε ότι ο ΣΥΝ πολλές φορές προσπάθησε «με ειλικρίνεια» να ανοίξει «ένα δημόσιο διάλογο και να ζητήσουμε τη στήριξη και του ΠΑΣΟΚ» σε κοινά μέτωπα δράσης, αλλά δε βρήκε ανταπόκριση.
Απ' την άλλη ο Αλ. Αλαβάνος με δηλώσεις του στο ΜΕΓΚΑ προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις απ' τα όσα είπε ο Λ. Κύρκος, ερμηνεύοντάς τα κατά το δοκούν, ως εξής: «Τη δήλωση του Λεωνίδα Κύρκου, που είναι ένας σοφός σύντροφός μας, εγώ τη διαβάζω με έναν διαφορετικό τρόπο. Δηλαδή, θεωρώ πάρα πολύ θετικό σήμερα το ότι ο Λεωνίδας Κύρκος αναδεικνύει πραγματικά τα υψηλά προσόντα που έχει ο Δημήτρης Παπαδημούλης, που είναι τρίτος στο ευρωψηφοδέλτιο (...). Τη δήλωση του Κύρκου, με την ανάγνωση που κάνω, τη βλέπω σαν μια συμβολή στο να δώσουμε μια μάχη για να βγάλουμε τρεις ευρωβουλευτές».
Κατά τα λοιπά ο Αλ. Τσίπρας στα Χανιά αναφέρθηκε εκτενώς στην οικονομική κρίση και ενώ επισήμανε ότι «χρειάζονται ρήξεις» λίγο μετά φρόντισε να διευκρινίσει πώς εννοεί ο ίδιος και το κόμμα του τη «ρήξη», επικαλούμενος αφενός το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για τη διαχείριση του συστήματος και αφετέρου επαναλαμβάνοντας ότι είναι ανάγκη ο «μεγάλος ασθενής», το σύστημα, να «γιατρευτεί». Οπως είπε, «είναι σαν να έχουμε ένα αυτοκίνητο που έχει χαλάσει πλήρως η μηχανή του και, αντί να προσπαθήσουμε να διορθώσουμε τη μηχανή να μπει σε κίνηση, να κοιτάμε μην τυχόν και λείψει λίγη βενζίνη από το ντεπόζιτο»!
Κι αφού με τα λεγόμενά του επαναβεβαίωσε το ρόλο του κόμματός του σαν αμορτισέρ του συστήματος για την απορρόφηση κραδασμών, έφτασε να παρουσιάσει την ψήφο στο κόμμα του στις ευρωεκλογές σαν «μήνυμα ότι μπορούμε να τα ανατρέψουμε όλα»! Οπου ανατροπή θεωρείται η επιδιόρθωση της μηχανής του καπιταλισμού για να συνεχίσει την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.