Η Μπγιορκ στο «Χορεύοντας στο σκοτάδι» |
Το αντι-μιούζικαλ του Τρίερ και χορό έχει και τραγούδι. Χορό της εργατιάς- κορμιών του μόχθου. Τραγούδι της εργατιάς- του πόθου της να ζήσει ανθρωπινά και του σπαραγμού της, όταν τη «στραγγαλίζουν». «Κορυφαία» αυτού του χορού και τραγουδιού η Ισλανδή τραγουδίστρια Μπγιορκ, που, ερμηνεύοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο, αποκαλύπτει και το σπουδαίο υποκριτικό της ταλέντο, καθιστά το «κατηγορώ» του Τρίερ για τη μητρόπολη του καπιταλισμού, «κραυγή» όλων των «ταπεινών και καταφρονεμένων» της εποχής μας και μεγαλύνει τον ύμνο του στον απλό άνθρωπο και στις αξίες της ανθρωπιάς, της εργατικής αλληλεγγύης, της ηθικής ακεραιότητας, της αξιοπρέπειας και της μητρικής αυτοθυσίας.
Η ηρωίδα του Τρίερ είναι μια Τσεχοσλοβάκα, η οποία πήγε στις ΗΠΑ όχι λόγω αντίθεσης με τη σοσιαλιστική πατρίδα της, αλλά γιατί μόνον εκεί υπήρχε ο οφθαλμοχειρουργός που θα έσωζε το παιδί της από την τύφλωση, λόγω της αρρώστιας που κληρονόμησε από εκείνη. Αρρώστια που την ίδια την τυφλώνει. Η νεαρή μάνα, με τεράστιο κουράγιο, σκληρή δουλιά σε ένα εργοστάσιο και μεγάλες στερήσεις μαζεύει τα χρήματα για την εγχείρηση του παιδιού της. Μόνη της χαρά είναι η συμμετοχή της σε έναν ερασιτεχνικό θίασο του μιούζικαλ. Ομως, πριν μαζέψει όλο το ποσό όχι μόνον τυφλώνεται, αλλά και της κλέβει τα λεφτά ο απένταρος, αστυνομικός στο επάγγελμα, σπιτονοικοκύρης της προς χάριν της λουσούς γυναίκας του. Η τραγωδία της κορυφώνεται, καθώς παίρνοντας πίσω τα λεφτά της σκοτώνει άθελά της τον αστυνομικό. Η τυφλή αμερικάνικη «δικαιοσύνη» την τιμωρεί με απαγχονισμό. Χαρά και αίσιο τέλος του ηρωικού αγώνα της πριν την κρεμάσουν, είναι η είδηση ότι εγχειρήθηκε το παιδί της. Το απαγχονισμένο κορμί της αποτυπώνεται στην οθόνη σαν «σημαία» της απάνθρωπης αμερικάνικης κοινωνίας.