«Oτι το πολιτικό σύστημα τελεί σε πλήρη σύγχυση δεν χωρεί πλέον καμία αμφιβολία. Η αναδειχθείσα στο προσκήνιο υπόθεση της Siemens ανέσυρε τους κρυμμένους σκελετούς, τα λεγόμενα "ζωτικά ψεύδη" των κομμάτων κατέρρευσαν, η νευρικότητα επικράτησε και ο αποσυντονισμός επήλθε στη χειρότερη δυνατή στιγμή, σε χρόνο κατά τον οποίο ο χειρισμός της πολυσήμαντης οικονομικής κρίσης απαιτεί κύρος και αξιοπιστία από τις πολιτικές δυνάμεις. Αυτήν τη στιγμή η κυβέρνηση είναι κλονισμένη, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι υποχρεωμένο να αμύνεται και από χτες οι γερμανικές «χορηγίες» απασχολούν σύσσωμη την Αριστερά. (...) Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι προσεγγίζουμε το σημείο μηδέν, ότι πλησιάζουμε στην κορύφωση του δράματος της σύγχρονης πολιτικής ελίτ, η οποία αδύναμη να χειρισθεί τα μεγάλα, κινδυνεύει να πνιγεί στα μικρά και ασήμαντα. (...) τα φέσια και τα λουκέτα θα είναι καθημερινά, δουλειές θα χάνονται, κόσμος θα μένει στον δρόμο, μια νέα κοινωνική πραγματικότητα θα τείνει να επικρατήσει στη χώρα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνική ειρήνη και τη διεκδικούμενη από πολλούς τελευταίως ασφάλεια (...) O συνδυασμός των συνθηκών μπορεί να φέρει τα χειρότερα. Ισως όμως και να αποτελέσει ευκαιρία αφύπνισης και αναγέννησης. Μην ξεχνάμε ότι τέτοιες ημέρες, πριν ακριβώς από 100 χρόνια, σε συνθήκες απόλυτης πολιτικής παρακμής ξεπήδησε το αστικοδημοκρατικό κίνημα του 1909 και ανεδείχθη η ηγεσία του Ελευθέριου Βενιζέλου» (ο Α. Καρακούσης στο ΒΗΜΑ)
«ο κομμουνισμός δεν θα επιστρέψει ποτέ ως ένα ισχυρό κίνημα, δεν αποκλείεται όμως να ξαναέρθουν στην επιφάνεια κάποια αυταρχικά, λαϊκίστικα και ανελεύθερα χαρακτηριστικά του παλιού κομμουνιστικού κόσμου (...) ήταν ένα σάπιο σύστημα βασισμένο στη διαφθορά και την υποκρισία. Αντί για μια αταξική κοινωνία δημιούργησε μια αυταρχική νομενκλατούρα, κατέστρεψε την αξία της εργασίας και υπονόμευσε την εμπιστοσύνη μεταξύ των ανθρώπων. Αν επιστρέψει, με τον τρόπου που θα επιστρέψει, δεν θα είναι πια όραμα αλλά μια απελπισμένη διαμαρτυρία» (ο Μ. Μητσός στα ΝΕΑ, με αφορμή την κυκλοφορία ενός ακόμη βιβλίου που ξορκίζει το «κακό»...)