Χιλιάδες απεργοί εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι και νεολαίοι διαδήλωσαν την Τετάρτη με τις σημαίες και το πλαίσιο του ΠΑΜΕ
Συγκροτημένα διαδήλωσαν οι εργάτες πίσω από τα πανό των συνδικάτων τους |
Την κεντρική ομιλία της απεργιακής συγκέντρωσης έκανε ο Βασίλης Σταμούλης, πρόεδρος του Συνδικάτου Εργαζομένων Κλωστοϋφαντουργίας - Ιματισμού - Δέρματος ενώ χαιρετισμούς απηύθυναν ο Ρίζος Μαρούδας, εκ μέρους της Γραμματείας της Παναγροτικής Αγωνιστικής Συσπείρωσης και ο Μπάμπης Μαυροθαλασσίτης, εκ μέρους της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα ΕΒΕ. Σύντομο χαιρετισμό απηύθυνε ακόμα, η Ντίνα Ροβυθάκη, μέλος της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής Εργαζομένων με stage, ευχαριστώντας το ΠΑΜΕ για την ολόπλευρη και σταθερή συμπαράσταση που έχει δείξει από την αρχή του αγώνα τους για σταθερή και μόνιμη εργασία.
Η κεφαλή της πορείας μόλις έχει ξεκινήσει από το Σύνταγμα |
Λίγο πριν τις 10 το πρωί εργάτες από κάθε κλάδο, συνταξιούχοι, μετανάστες, σπουδαστές - φοιτητές - μαθητές καταφτάνουν στον τόπο της συγκέντρωσης έξω από τη Βουλή. Τα συνθήματα αντανακλούν την οργή για τις νέες θυσίες που καλείται να κάνει ο εργαζόμενος λαός προκειμένου τα μονοπώλια να ισχυροποιηθούν, αξιοποιώντας και την κρίση. Αλλά και τον ελπιδοφόρο δρόμο της αντεπίθεσης που δείχνουν οι ταξικές δυνάμεις: «Δισ. ευρώ για τους πλουτοκράτες, ούτε σάλιο για τους εργάτες» και «Εδώ υπάρχει ΠΑΜΕ, δεν είναι Ιρλανδία, καμία θυσία για την πλουτοκρατία».
Κάθε πανό και κάθε σύνθημα που βγαίνει από τα χιλιάδες στόματα αποτυπώνει, ότι οι εργαζόμενοι που παράγουν τα πάντα, απαιτούν ό,τι τους αξίζει: «1.400 κατώτερο μισθό, κόντρα στη συναίνεση και το συμβιβασμό», «Ορια ηλικίας και συντάξεις με βάση τις ανάγκες της δικής μας τάξης», φωνάζουν μεταξύ άλλων. Ταυτόχρονα καταδικάζουν τον κυβερνητικό κι εργοδοτικό συνδικαλισμό, που αποτελεί κομμάτι των προβλημάτων τους και ζητά από τους εργαζόμενους «κοινωνική ειρήνη»: «Εργατοπατέρες - απεργοσπάστες, οι εργάτες σάς γύρισαν τις πλάτες».
Η απάτη της «συναίνεσης» και της «ταξικής ειρήνης» που προσπαθεί να πετύχει ο κυβερνητικός κι εργοδοτικός συνδικαλισμός, αποτυπώθηκε και στις λυσσαλέες προσπάθειες της εργοδοσίας να πάρει μέτρα ενάντια στην απεργία, αλλά αναδεικνύονται και καθημερινά στους τόπους δουλειάς, όπου διεξάγεται ένας πραγματικός πόλεμος.
Αυτή την απάτη κατήγγειλαν οι απεργοί της Αθήνας μέσα και από ένα σύντομο ευρηματικό θεατρικό δρώμενο: ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δ. Δασκαλόπουλος ανεβαίνει στη σκηνή συνοδευόμενος από όλο το πολιτικό και συνδικαλιστικό «σκυλολόι» που τρέχει πίσω από τις ανάγκες του κεφαλαίου: ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ., ΣΥΝ - ΣΥΡΙΖΑ, ΓΣΕΕ. Αφού καλεί όλους τους «κοινωνικούς εταίρους» να συνάψουν «κοινωνικό συμβόλαιο» και απευθύνεται στους «συναδέλφους» εργάτες «προκειμένου να βγούμε όλοι εμείς από την κρίση να με βοηθήσετε κι εσείς», τους πετά κόκαλα τη στιγμή που αυτός μοσχαναθρεμμένος απολαμβάνει τα τεράστια κέρδη από την ξένη εργασία. Οι «κοινωνικοί εταίροι» κάθονται και κοιτούν, μα οι εργάτες παίρνουν την τύχη στα χέρια τους και πετούν με κλοτσιές κάτω από τη σκηνή την αντεργατική «παρεούλα».
Παρά τη βροχή, κανείς δεν έφυγε μετά τη συγκέντρωση. Ακολούθησε μια μαχητική πορεία που διασχίζοντας το κέντρο της Αθήνας έφτασε έξω από το υπουργείο Εργασίας στην Πειραιώς, με το πλήθος να φωνάζει αμείωτα συνθήματα ταξικά: «Δισ. ευρώ για τους πλουτοκράτες, ούτε σάλιο για τους εργάτες». «Οχι στη συναίνεση και στην υποταγή, ανυπακοή και πάλη ταξική». «Τέρμα πια ο εμπαιγμός, ανθρώπινος δε γίνεται ο καπιταλισμός»!