Σύντροφοι, το Συνέδριο αυτό είναι η συνέχεια του 15ου. Μελετώντας την πορεία του Κόμματος στα χρόνια αυτά μέχρι το 16ο... Από το 15ο έως το 16ο η κατάσταση χειροτέρεψε πολύ. Η ολιγαρχία, με προστασία του ΝΑΤΟ, πέρασε ανοιχτά στην επίθεση κατά των λαών, με πρόσχημα τα δικαιώματα και άλλους όρους, με μπροστάρη τον Κλίντον, με τη βία να επιβάλουν την κυριαρχία τους στον πλανήτη... Αφού κατάφεραν να διαλύσουν τα σοσιαλιστικά κράτη, τους έπιασαν στον ύπνο. Εδώ γελάστηκαν. Από την κολακεία της δήθεν ελευθερίας και παγκοσμιοποίησης, της λεύτερης αγοράς και την ελευθερία κίνησης του ατόμου, με άλλα λόγια, την άρνηση του σοσιαλισμού. Και ακολουθώντας την οδό του παραδείσου στους σκουπιδοτενεκέδες...
Σοφή η πράξη του Κόμματος να καλέσει σε Διάσκεψη στην Αθήνα τα αδελφά κόμματα, είναι και αυτό μια πείρα... έδειξε, κατά πόσο έχει μελετηθεί η θεωρία του Μαρξισμού στις χώρες τους και ποια υπήρξε η αντίδραση στα κελεύσματα του καπιταλισμού. Οι δηλώσεις τους έδειξαν μεγάλη απειρία, σαν τα μικρά παιδιά που θέλησαν να δοκιμάσουν τον παράδεισο του καπιταλισμού...
Οσο για την ίδρυσή του το 1747 στην ίδρυση της πρώτης βιομηχανίας λιναριού και κατόπιν σε εριοβιομηχανία νήματος από μαλλί προβάτων. «Ενγκελς, Εργατική Τάξη...» αρκετά μιλήσαμε και τώρα για το Κόμμα, το δακρυποτισμένο με αίμα και πόνους. Κρατώντας τη σημαία των Μαρξ και Λένιν και όλων των τίμιων ηγετών, πολλά σχολειά κάναμε, τώρα μπαίνουμε στη λεωφόρο του 16ου Συνεδρίου. Να ετοιμάσουμε τον ψυχικό μας κόσμο γιατί η λεωφόρος αυτή δε θα είναι με ρόδα στρωμένη, πιασμένοι χέρι χέρι να τη διαβούμε, ενωμένοι, αδελφωμένοι, παραμερίζοντας τα εμπόδια με πίστη στο φάρο που φωτίζει την καινούρια λεωφόρο, που θα φωτίσει το 16ο Συνέδριο. Δίνοντας όρκο στις αποφάσεις που θα παρθούν, τάζοντας τον εαυτό μας στην υπηρεσία του Μετώπου. Που ιδρύθηκε από το 15ο Συνέδριο, να καλέσουμε και άλλους που είναι εγκλωβισμένοι στα αντίπαλα στρατόπεδα και να τους δώσουμε το χέρι να αγωνιστούμε μαζί για την επιβίωσή μας.
Σύντροφοι, μας περιμένουν δύσκολες εποχές.
Σύντροφοι, είμαστε τέκνα της ανάγκης, παιδιά της θύελλας.
Πρέπει να μας διακρίνει η αγάπη και η αλληλεγγύη, που είναι όρος του Μαρξισμού - Λενινισμού, δίνοντας όρκο πίστης να είμαστε στο πλευρό των αδικημένων και πονεμένων. Να τους δίνουμε θάρρος.
Σύντροφοι, το Μέτωπο που εφαρμόσαμε μοιάζει με το ΕΑΜ της Κατοχής, με άλλη μορφή και αγώνα. Τότε καταφέραμε να μαζέψουμε το λαό που μαστιζόταν από πείνα, με συμπαράσταση και αγώνα για την επιβίωση.
Ο αγώνας είναι κρίσιμος, αλλά και δύσκολος, γιατί έχουμε να αντιμετωπίσουμε τα μέτρα βίας των προσώπων που αντιπροσωπεύουν τις εντολές της ΕΕ και έχουν δώσει υπόσχεση να εφαρμόζουν τις αποφάσεις... για να κάθονται στην καρέκλα της εξουσίας. Εχουν καταφέρει να εγκλωβίσουν μερίδα συνδικαλιστών και άλλους φορείς, δίνοντας λίγα ψίχουλα. Ετσι στα διάφορα συνέδρια που πάνε δήθεν να υπερασπίσουν τα προϊόντα του αγρότη, του κτηνοτρόφου, του καπνοπαραγωγού... γυρίζοντας κάνουν δηλώσεις ότι όλα εντάξει. Ο αγροτιστής αυτός έχει φέρει σε απόγνωση το λαό που αγωνίζεται για να παράγει τα αγαθά που είναι η βάση της οικονομίας μιας χώρας. Ας μας πει ένας δικός τους οικονομολόγος, μπορεί να σταθεί μια βιομηχανία χωρίς πρώτες ύλες... Ετσι έχουν τα πράγματα, σύντροφοι. Ο λεγόμενος καπιταλισμός ανοίγει πληγές και δεν τις θεραπεύει... Αν στη χώρα η υπογεννητικότητα, ο καπιταλισμός πιέζει σε συρρίκνωση τους μικρομεσαίους αγρότες να ενταχθούν σε εργάτες, έτσι δίνοντας ένα φτυάρι να γίνει νεκροθάφτης του.
Εμπρός, σύντροφοι, ας πιαστούμε χέρι - χέρι στη λεωφόρο που οδηγεί στο Συνέδριο που θα χαράξει και θα επικυρώσει τα θεμέλια του Μετώπου πάλης. Και όλοι μαζί, στο φράγμα να μην περάσουν τα ισοπεδωτικά σχέδια των μονοπωλίων που λειτουργούν με εντολή της ΕΕ. Το βλέπω, σύντροφοι, είμαστε μόνοι... Τα μεγάλα ΜΜΕ κάνουν πως δε βλέπουν ή δεν ακούν τις φωνές των αδικημένων, των ανέργων, τις χιλιάδες στο Πεδίον του Αρεως, λέξη δεν είπαν. Τι ζητούσε τόσος λαός... Σύντροφοι, μας αναγκάζουν να θυμηθούμε τα περασμένα με τον τηλεβόα στις γειτονιές, στους δρόμους, στα στενά. Με άλλα λόγια, ντελάληδες της Τουρκοκρατίας των περασμένων αιώνων.
Σύντροφοι, το δρόμο που πήραμε, που μας φωτίζει το άστρο του Μαρξισμού - Λενινισμού και άλλων σοφών του Σοσιαλισμού, επιβάλλεται να ελέγξουμε τον ψυχικό μας κόσμο κατά πόσο είμαστε έτοιμοι να ακολουθήσουμε τη λεωφόρο της δικαιοσύνης που έχει την αγάπη και αδελφοσύνη στους λαούς και ενότητα και αλληλεγγύη στους καταπιεζόμενους, γι' αυτό δεν είναι ντροπή να δηλώσουν κούραση. Αλλά να μην κάνουν δηλώσεις στα φερέφωνα των μεγάλων καναλιών... Στο Κόμμα ακολουθούν όσοι θέλουν τη δικαιοσύνη και τη δίκαιη κοινωνία και όχι την εκμετάλλευση και όπως το 'χει στη θεωρία του ο καπιταλισμός.
Σύντροφοι, ας ενώσουμε τις επαφές μας με όλους τους αδικημένους στη χώρα μας, αλλά και σε άλλους λαούς που τυχαίνει να τους δέρνει η ίδια καταιγίδα της ανέχειας και η ανεργία, να πιαστούμε χέρι - χέρι να ανατρέψουμε τα σχέδια της παγκοσμιοποίησης του καπιταλισμού. Ξέρουμε ότι η κρίση είναι αναπόφευκτη. Οσα μέτρα παίρνει για το σβήσιμο με στρατούς καταστολής, όπως διαλαλούν οι εντολοδόχοι... Ολοι μιλάν για την επερχόμενη καταιγίδα και της δίνουν, σύμφωνα με το πόστο που κατέχουν, διάφορα ονόματα...
Σύντροφοι, αυτά σας γράφω για να εκφράσω τη γνώμη μου. Μας περιμένουν σκληρές μέρες, γι' αυτό μην ξεχνάμε τον όρο αλληλεγγύη και συμπόνια στους συνανθρώπους μας, είτε είναι σύντροφοι, είτε όχι. Αυτός ο όρος μας δίνει τη διάκριση στην κοινωνία...
Σύντροφοι, εμείς δίνουμε το χέρι σε κάθε συνάνθρωπό μας να αγωνιστεί μαζί μας για την επιβίωσή του και να δείξει με τον αγώνα ότι μέσα στη φύση έχει ίσα δικαιώματα με αυτούς που φαίνονται συγχρονιστές της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Και... στο δρόμο που τραβάμε είναι δύσκολος με εμπόδια και κούραση, γι' αυτό όσοι κουραστούνε ας κάτσουν να ξεκουραστούν. Χωρίς να κάνουν σχόλια για τους μπροστάρηδες της φάλαγγας, γιατί μειώνουν την αξία τους...
Σύντροφοι, νομίζω ότι είμαι στο πλαίσιο. Συγχωρήστε με που τα γραπτά μου είναι ανορθόγραφα. Στην Κατοχή αναγκαζόμουνα να γράφω με χαρακτήρα της τάξης δημοτικού... Είμαι μέλος του Κόμματος από το 1942. Τη μέρα που έπεσε το Στάλινγκραντ, πήρα την απάντηση, τακτικό μέλος του Κόμματος. Είμαι από την Αρκαδία. Γεννήθηκα το 1925 στις 15 Αυγούστου. Μένω στους Αγ. Αναργύρους Αττικής.
Συνταξιούχος ΙΚΑ - Αντιστασιακός