Απάντηση της ΟΓΕ, με αφορμή τη συμφωνία γυναικείων οργανώσεων με την κατάργηση της 5ετούς διαφοράς στη συνταξιοδότηση
Αίτηση συνυπογράφουν διάφορες γυναικείες οργανώσεις «για μέτρα ουσιαστικής ισότητας των φύλων ταυτόχρονα με τη ρύθμιση της συνταξιοδότησης» που στάλθηκε στους υπουργούς Εσωτερικών, Οικονομικών, Παιδείας, Εργασίας και Δικαιοσύνης. Στο κείμενό τους οι οργανώσεις που την υπογράφουν, μεταξύ των οποίων το Ιδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, ο Σύνδεσμος για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και η Ενωση Γυναικών Ελλάδας, υποστηρίζουν τα ακόλουθα:
Τα μέτρα, τα οποία προτείνουν, κινούνται στη λογική του συνδυασμού της οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής, στις κατευθύνσεις δηλαδή που έχει χαράξει και προωθεί η ΕΕ. Προβάλλουν, για παράδειγμα, ως ζητούμενο την παροχή γονικής άδειας εξίσου στον πατέρα, όσο και στη μητέρα, και μάλιστα με αμοιβή από τον ΟΑΕΔ και όχι από τον εργοδότη. Υποστηρίζουν πως η μητρότητα μπορεί να προστατευθεί από τους μηχανισμούς ελέγχου, όπως η Επιθεώρηση Εργασίας, ενώ η ίδια η πραγματικότητα αποδεικνύει πως είναι αδύνατο να προστατευθούν και η μητρότητα και τα κέρδη. Απαριθμούν, επίσης, μια σειρά από νομικές αναπροσαρμογές, όπως τη διατήρηση του επωνύμου των γυναικών, οι οποίες, ακόμα και αν είναι σωστές, δεν αλλάζουν την ανισότιμη θέση της γυναίκας στην καπιταλιστική κοινωνία.
Το κυριότερο όμως είναι ότι συμφωνούν με την εξίσωση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης ανδρών - γυναικών, συντασσόμενες με την πλουτοκρατία, την κυβέρνηση, τα αστικά κόμματα, την ΕΕ, την οποία και επικαλούνται, ενώ αντίστοιχα το 2001 και το 2002 είχαν συνυπογράψει (και η ΟΓΕ), κείμενο ενάντια στην εξίσωση.
Η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας απάντησε στη συγκεκριμένη αίτηση με ανακοίνωσή της, στην οποία αναφέρει:
«Η 5ετής διαφορά στην ηλικία συνταξιοδότησης είναι κατάκτηση του γυναικείου και του εργατικού κινήματος, ως ελάχιστη αναγνώριση της προσφοράς της γυναίκας λόγω της μητρότητας και της ανισότιμης θέσης της στην κοινωνία και όχι διάκριση λόγω φύλου.
Στις εκμεταλλευτικές κοινωνίες, η ανισοτιμία και η διπλή καταπίεση των γυναικών είναι αδιαμφισβήτητη, πόσο μάλλον που τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα οι γυναίκες του καθημερινού μόχθου, βιώνουν την αυξανόμενη ανεργία, την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, την κατεδάφιση της Κοινωνικής Ασφάλισης, την υποβάθμιση των υπηρεσιών Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας. Η δε μητρότητα παραμένει στην ατομική ευθύνη του νέου ζευγαριού και κυρίως της γυναίκας, απαλλάσσοντας το κράτος από την υποχρέωσή του για τη στήριξη και προστασία της.
Παράλληλα, οι γυναίκες βομβαρδίζονται από αποπροσανατολιστικές ευρωενωσιακές θεωρίες των ίσων ευκαιριών και του συγκερασμού των εργασιακών και οικογενειακών υποχρεώσεων, που ανοίγουν το δρόμο σε όλα τα αντεργατικά - αντιλαϊκά μέτρα».
Η ΟΓΕ στην ίδια ανακοίνωση απαντά και στις οργανώσεις που συνυπογράφουν το κείμενο της αίτησης:
«Είναι απορίας άξιον πώς οργανώσεις που ενώ τον Ιούνιο του 2001 και τον Απρίλιο του 2002 συνυπέγραψαν κείμενο διαμαρτυρίας και καταγγελίας όταν είχε τεθεί η κατάργηση της 5ετούς διαφοράς των γυναικών στα όρια συνταξιοδότησης, σήμερα να συνυπογράφουν κείμενο με το οποίο ζητούν την κατάργησή της.
Σήμερα που στο όνομα της οικονομικής κρίσης σαρώνονται κατακτήσεις και δικαιώματα όλων των εργαζομένων, τέτοιες κινήσεις υπονομεύουν τα συμφέροντα της λαϊκής οικογένειας και ιδιαίτερα των γυναικών, ενώ αντίθετα στηρίζουν την οικονομική ολιγαρχία να αυξάνει τα κέρδη της.
Τέλος, επισημαίνουμε ότι όσες οργανώσεις συνυπέγραψαν τη συγκεκριμένη αίτηση έχουν σοβαρή ευθύνη για την κατάργηση αυτής της σημαντικής κατάκτησης».