Αντίθετα, στρέφονται κατά των οργανώσεων των ένοπλων αλβανικών συμμοριών, οι οποίες «απειλούν την υπάρχουσα σταθερότητα στην περιοχή». Διακρίνει κανείς πόσο εύκολα οι μιλιταριστές του ΝΑΤΟ μετονομάζουν την ένοπλη κατοχή που ασκούν στα νότια Βαλκάνια σε σταθεροποιημένη περιοχή. Επίσης και πόσο εύκολα στρέφονται εναντίον των ένοπλων αλβανικών συμμοριών, τις οποίες οι ίδιοι εξέθρεψαν. Μετά την κατ' ουσία πραξικοπηματική άνοδο της δυτικόδουλης «Δημοκρατικής Αντιπολίτευσης» στην κυβέρνηση της Σερβίας, με επικεφαλής τον Βόγισλαβ Κοστούνιτσα, ήταν λογικά αναμενόμενη η επανεξέταση της δυτικο-συμμαχικής πολιτικής στην αλβανο-σερβική διένεξη.
Μπορεί, μάλιστα, να ειπωθεί ότι εάν δεν υπήρχε η δυσκολία των ΗΠΑ στα Βαλκάνια εξαιτίας της Σερβίας του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, πολύ λίγη θα ήταν η σημασία της Αλβανίας από στρατηγική, τουλάχιστον, πλευρά. Τώρα που η νέα πολιτική ηγεσία της Σερβίας βρίσκεται στον αστερισμό της ευρωατλαντικής κυριαρχίας, είναι επόμενος ο περιορισμός του αγγλο-αμερικανικού ενδιαφέροντος στην Αλβανία. Αυτό δε σημαίνει ότι αμέσως θα καταργηθούν οι ένοπλες αλβανικές συμμορίες. Σημαίνει ότι θα χρησιμοποιούνται ως μια απολύτως ελεγχόμενη δύναμη απειλής κάθε φορά που η σερβική κυβέρνηση θα αντιστέκεται σε ουσιώδεις επιδιώξεις των ευρω-ατλαντιστών.
Στην απίθανη περίπτωση αποφασιστικής ενίσχυσης και νίκης πολιτικών δυνάμεων που πρόσκεινται στον Σλ. Μιλόσεβιτς θα επαναφερθεί η απειλή εκτέλεσης ΝΑΤΟικών βομβαρδισμών κι η ένοπλη χρησιμοποίηση αλβανικών συμμοριών. Εάν αντίθετα συμβεί το πιθανότερο, να νικήσουν οι δυτικόδουλες πολιτικές δυνάμεις, η πολιτική, οικονομική και μιλιταριστική διείσδυση στη Σερβία θα είναι σε μεγάλη κι έντονη κλίμακα. Από εκείνη τη στιγμή θα αρχίσει να διαμορφώνεται ένας νέος ενδοσυμμαχικός συσχετισμός. Το κυριότερο, όμως, θα είναι η έναρξη μιας νέας δοκιμής της ρωσικής αντοχής χωρίς ορατή κατάληξη. Μια γενναία ρωσική αντίδραση θα περιπλέξει τα πράγματα και θα ενταθούν οι φωνές ειδημόνων στις ΗΠΑ.
Ομως, για να γίνει αυτό, θα πρέπει προηγούμενα να υπάρξει πλήρης ανημπόρια της Ρωσίας να αντισταθεί στην αμερικανο-ΝΑΤΟική περικύκλωση. Το ζήτημα βρίσκεται στην κονίστρα των ιστορικών στοιχημάτων. «Τι θα κάνει η Ρωσία:» Να, ένα άκρως ενδιαφέρον ερώτημα.