Η δευτερολογία της Αλ. Παπαρήγα
Στο στόχαστρο του δήθεν ελέγχου του «πολιτικού χρήματος» βρίσκεται η πρωτοπόρα δράση του ΚΚΕ μέσα στο λαό |
Οι τράπεζες θα έχουν όλα τα δεδομένα. Ε, δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στις τράπεζες. Γιατί και η ΕΥΠ υπάρχει, και παρακολουθήσεις γίνονται. Τα πάντα. Δεν έχουν αλλάξει πολλά πράγματα. Μόνο τα μέσα τα τεχνικά. Μη μου πείτε αυτό γινόταν παλιά.
Πριν το 1967, όταν μπαίναμε στο Πανεπιστήμιο δίναμε φωτογραφίες για να μας βγάλουν τη φοιτητική ταυτότητα, το βιβλιάριο σπουδών και υπήρχαν και δύο φωτογραφίες που περίσσευαν για τη Γραμματεία. Λοιπόν, οι φάκελοι που βρέθηκαν στην Ασφάλεια, είχαν τη φωτογραφία που καταθέταμε στη Γραμματεία. Και ξέρετε, τότε, βγάζαμε τέσσερις φωτογραφίες. Τα μηχανήματα εκείνης της εποχής είχαν για τέσσερις.
Μη μου πείτε, δε ζούμε σε έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο. Και εν πάση περιπτώσει, σεβαστείτε και την ατομική επιλογή κάποιου να μη θέλει να το πει. Εμείς σαν ΚΚΕ θα τα καταθέσουμε τα χρήματα και όχι ως κατάλογο ονομάτων. Και αυτό να το ξεκαθαρίσουμε. Οποιος θέλει τώρα, είναι φίλος ή μη του Κόμματος, που θέλει να προσφέρει στο συνδυασμό, είναι φίλος του υποψηφίου και θέλει να προσφέρει, και λέει εγώ θα εφαρμόσω το νόμο, θα πάω να τα καταθέσω στην τράπεζα, εμείς τι θα του πούμε; Μην πας; Ας πάει να εφαρμόσει το νόμο.
Ξεκινάμε από το τι θα κάνουμε εμείς ως ΚΚΕ, για τα μέλη μας, τους φίλους και όλους εκείνους οι οποίοι μας εμπιστεύονται ότι διακινούμε όντως. Και τα ανώνυμα κουπόνια, να το ξεκαθαρίσω, είναι ανώνυμα και για την ΚΕ του Κόμματος. Ξέρει αυτός που δίνει το κουπόνι. Δε ζητάμε εμείς να κάνουμε λίστες στο Κόμμα. Εχουμε δοκιμάσει να κάνουμε κατάλογο στο Κόμμα ποιος δίνει. Και βεβαίως έχει ο καθένας ευθύνη να πάει να διακινήσει τα κουπόνια. Δεν κρατάμε ονόματα. Κάποτε κρατήθηκαν τα ονόματα και γέμισαν τα Γιούρα. Εν πάση περιπτώσει δε μας ενδιαφέρει αυτό, είναι και γραφειοκρατία αυτό. Κάποιος δίνει χρήματα, γιατί πρέπει να έχω εγώ το όνομά του; Δηλαδή δεν είναι μόνο για λόγους προφύλαξης. Γιατί πρέπει στα γραφεία της ΚΕ να υπάρχει λίστα ονομάτων; Δεν υπάρχει κανένα όνομα. Το κάθε μέλος του Κόμματος έχει ευθύνη να πάει στο οικογενειακό, εργασιακό περιβάλλον και να μαζέψει χρήματα. Εμείς μάλιστα λέμε δεν είναι το λιγότερα το κύριο, αλλά το πόσους».