Ενα κράμα πατριωτισμού των αστών στο οποίο συνυπάρχει ο αστικός εθνικισμός με τον κοσμοπολιτισμό του κεφαλαίου και που επιχειρείται να καλυφθεί με τη διαρκή επίκληση ενός κίβδηλου ριζοσπαστισμού και ενός ρηχού αντιαμερικανισμού, αποκαλύπτει ολοένα και περισσότερο η «Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών». Χαρακτηριστική είναι η ομιλία του Μ. Θεοδωράκη σε εκδήλωση στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο στη Θεσσαλονίκη, την περασμένη Κυριακή. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην εκδήλωση παραβρέθηκαν μεταξύ άλλων ο Π. Ψωμιάδης, ο Σ. Κούβελας, ο Σ. Παπαθεμελής, ο Π. Εμφιετζόγλου και άλλοι.
Απ' το βήμα της εκδήλωσης αναπαράχθηκαν τα ιδεολογήματα περί δήθεν «υποδούλωσης» και «εξάρτησης» της χώρας, που επιτάσσουν «αγώνα για εθνική ανεξαρτησία». Ισχυρισμοί που βοηθούν στον εξωραϊσμό του καπιταλισμού και της ντόπιας άρχουσας τάξης - η οποία κάθε άλλο παρά υποτελής είναι - σπρώχνοντας το λαό να συμμαχήσει με τους εκμεταλλευτές του, στο όνομα ενός δήθεν «εθνικοαπελευθερωτικού» αγώνα.
Σύμφωνα με τον Μ. Θεοδωράκη, αν η Κίνηση βρισκόταν στην κυβέρνηση, θα αρνούνταν την πληρωμή «του απεχθούς χρέους», θα επεδίωκε να συνάψει «συμφέρουσες οικονομικές συμφωνίες δανείου με την Κίνα και τη Ρωσία, που να μας βοηθήσουν να απαλλαγούμε εντελώς από το υπέρογκο χρέος, όπως και οικονομικές συμφωνίες καθαρά αναπτυξιακού χαρακτήρα με τη δημιουργία δεκάδων κοινοπραξιών με σκοπό την εκμετάλλευση του πλούτου της χώρας». Καλεί, με άλλα λόγια, το λαό να διαλέξει ιμπεριαλιστή, καλλιεργώντας την αυταπάτη ότι στον καπιταλισμό οι διεθνείς σχέσεις της κάθε χώρας μπορούν να χαρακτηρίζονται από αμοιβαίο συμφέρον προς όφελος των λαών και όχι της πλουτοκρατίας.
Η Κίνηση προτείνει ακόμα «την εκμετάλλευση του εθνικού μας πλούτου με τη μέθοδο κοινοπραξιών είτε μεικτών εταιρειών με ξένες χώρες», δηλαδή παράδοση στο κεφάλαιο, όπως και «να αξιοποιηθούν και τα μικρότερα νησιά μας, για να αποτελέσουν πηγές εθνικού πλούτου αλλά και τουριστικής εκμετάλλευσης μεγάλης αξίας και διεθνούς προβολής»... Επιπλέον, με μπόλικη δόση εθνικισμού, τάσσεται υπέρ της «ελληνοκεντρικής παιδείας» και εναντίον όσων «δεν πιστεύουν στην Ελλάδα, στο ελληνικό έθνος στη διαχρονική του διάσταση».
Ακριβώς επειδή ο λόγος που εκφέρει η Κίνηση δεν έχει αντιιμπεριαλιστικό υπόβαθρο, τα επιχειρήματά της είναι μοιραίο να ρέπουν στην υπεράσπιση του έθνους των αστών. Αλλά αυτή η ροπή δεν είναι φιλολαϊκή ούτε καν πατριωτική γιατί τέτοιο μανδύα της προσδίδουν. Ο Μ. Θεοδωράκης ισχυρίστηκε ότι η Κίνησή του ήταν η μόνη που «κατήγγειλε την απόφαση του Γ. Παπανδρέου να διαθέσει τον ελληνικό εναέριο χώρο στην ισραηλινή αεροπορία», η πρώτη «που κατήγγειλε τις ελληνικές κυβερνήσεις για την εγκληματική τους αμέλεια να μην καθορίσουν ως σήμερα την Εθνική μας ΑΟΖ», η μοναδική «που κατήγγειλε την προδοτική παραχώρηση ύστερα από εντολή του ΝΑΤΟ του μισού (Ανατολικού) Αιγαίου στον εναέριο έλεγχο της τουρκικής αεροπορίας» και «που καταγγέλλει την προσωπική απόφαση του Γ. Παπανδρέου να παραχωρήσει τον ελληνικό εναέριο χώρο στην πολεμική αεροπορία του Ισραήλ (δίχως να ενημερωθεί η Κυβέρνηση και η Βουλή)». Αλλά αυτές οι ενέργειες στα πλαίσια του κοσμοπολιτισμού του κεφαλαίου και της έντασης της διεθνοποίησης, είναι φυσιολογικά πράγματα. Για τα συμφέροντα των μονοπωλίων ασκείται αυτή η πολιτική. Οπως επίσης για τέτοια συμφέροντα θα ασκείται τέτοια πολιτική ανεξάρτητα αν συμμαχήσει η αστική τάξη με τη Ρωσία ή την Κίνα.
Στο ίδιο πνεύμα, αναφέρθηκε στη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ και στο διεθνές τραπεζιτικό σύστημα που «ελέγχεται από παράγοντες που ανήκουν στο πανίσχυρο εβραιοαμερικανικό λόμπι», τα οποία αποτελούν για την κίνηση τον «νούμερο ένα» εχθρό του λαού. Δεν είναι τα μονοπώλια ο εχθρός, αλλά οι Αμερικανοί και οι Εβραίοι μόνο. Ακρως αποπροσανατολιστικό για το λαό και επικίνδυνο αφού συγκαλύπτει την ταξική ουσία του ζητήματος.Επιδεικτική επίσης ήταν κάθε αναφορά στην ιμπεριαλιστική ΕΕ.
Στην ομιλία του, ο Μ. Θεοδωράκης επιχείρησε να τσουβαλιάσει τους «300 βουλευτές», κατηγορώντας τους ότι έχει θολώσει η σκέψη τους από το νέφος της κρίσης. Στο διά ταύτα, είπε ότι αν σήμερα γίνονταν εκλογές, η Κίνηση θα καλούσε τους υποστηριχτές της να ψηφίσουν λευκό, έκανε λόγο για «αυτοκυβέρνηση του λαού», μακριά «από ηγέτες και κόμματα». Και οι δύο είναι επικίνδυνες απόψεις γιατί αφ' ενός τσουβαλιάζει τους βουλευτές του ΚΚΕ με αυτούς των αστικών κομμάτων, αφ' ετέρου τα περί αποχής ωθούν το λαό στην αδράνεια.
Το μόνο που βρήκε να προσάψει στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι το ότι προσανατολίζεται σε κολεγιές με το Ισραήλ, καθώς, όπως είπε, «με μια και μόνο κίνηση η Ελλάδα - ουσιαστικό θύμα της πολιτικής των ΗΠΑ - περνά στο στρατόπεδο του διεθνούς ιμπεριαλισμού (σαν απλός υπηρέτης)».
Ενώ την εγκάλεσε για το λόγο ότι αφού «αποφάσισε να πουλήσει την ψυχή της Ελλάδας, τουλάχιστον ας την πουλούσε ακριβά (...) γιατί λοιπόν δεν τους ζητήσατε να μας τοκίσουν με 1% (όσο οι Κινέζοι και οι Ρώσοι) να ξοφλήσουμε τον βραχνά των τόκων που μας πνίγουν και να μας βοηθήσουν να πραγματοποιήσουμε έργα οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης αντί να συζητάτε για αγορά όπλων από το Ισραήλ;».