Η χτεσινή απεργία μετατράπηκε σε προσπάθεια εγκλωβισμού των εργατών στο «μικρότερο κακό»
Καθόλου τυχαία, η χτεσινή 24ωρη απεργία, αντί να αξιοποιηθεί για τη σφυρηλάτηση της ενότητας των εργαζομένων - όπως είχαν προτείνει οι δυνάμεις του Εργατικού Αγωνιστικού Μετώπου που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ - μετατράπηκε, μέσω της ημερίδας, σε ένα όργιο αποπροσανατολισμού των εργαζομένων, προκειμένου να εγκλωβιστούν στη λογική του «μικρότερου κακού».
Ενδεικτικό ήταν το ψήφισμα που ενέκριναν οι πλειοψηφίες των σωματείων και συνυπέγραψαν ΣΥΡΙΖΑ, Ανεξάρτητοι Ελληνες και ΔΗΜΑΡ και στο οποίο αναφέρεται: «Το κράτος πρέπει οπωσδήποτε να συνεχίσει να συμμετέχει στο μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας, για τον έλεγχο και την ορθολογική διαχείριση του ορυκτού πλούτου της χώρας» (σ.σ.: ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε το κράτος να έχει τον έλεγχο της εταιρείας).
Στην κεντρική εισήγηση της ημερίδας, ο πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων της Λάρυμνας (ΔΑΚΕ), ανέφερε ως θετικό το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι παλιότερα είχαν δεχτεί το πρόγραμμα «εθελουσίας εξόδου» για να σωθεί η εταιρεία. Στο ίδιο πλαίσιο, επέρριψε ευθύνες κύρια στο Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ), ότι «θέλει να απαξιώσει τη ΛΑΡΚΟ» καλώντας την κυβέρνηση να βάλει ... φρένο στο ΤΑΙΠΕΔ!
Ο πρόεδρος της ΛΑΡΚΟ κάλεσε σε «συναίνεση» και «συνεργασία».
Οι βουλευτές της ΝΔ είπαν ευθέως ότι η ΛΑΡΚΟ πρέπει να ιδιωτικοποιηθεί και ζήτησαν να μη «σπάσει» στα δύο όπως προτείνει το ΤΑΙΠΕΔ, αλλά να ιδιωτικοποιηθεί ενιαία, ως «μία και αδιαίρετη».
Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκαν αντίθετοι με την ιδιωτικοποίηση. Απ' την άλλη, όμως, έκαναν κριτική για το γεγονός ότι τα χρήματα από την ιδιωτικοποίηση θα πάνε στους δανειστές και όχι στην ανάπτυξη - λες και αν πήγαιναν στην ανάπτυξη δε θα υπήρχε πρόβλημα. Επιπρόσθετα, είπαν πως η ΛΑΡΚΟ μπορεί να αποτελέσει τον πυρήνα για την ανάπτυξη βαριάς βιομηχανίας για να βγει η χώρα απ' τη θηλιά του χρέους - αναγνωρίζοντας δηλαδή, πως υπάρχει χρέος που πρέπει να πληρώσει ο ελληνικός λαός.
Οι Ανεξάρτητοι Ελληνες, εξάντλησαν όλη την κριτική και πάλι στο ΤΑΙΠΕΔ, αλλά και στην «αποτυχημένη/ εκκαθάριση του 1989, εντείνοντας τον αποπροσανατολισμό.
Η ΔΗΜΑΡ είπε πως συμφωνεί με τις αποκρατικοποιήσεις, αλλά διαφωνεί με την ... εκποίηση και ζήτησε συμμετοχή του δημοσίου στο νέο σχήμα της ΛΑΡΚΟ.
Ο εκπρόσωπος της ΓΣΕΕ κάλεσε να βρεθεί ένας ελάχιστος κοινός τόπος συμφωνίας, ενώ ο εκπρόσωπος της ΠΟΕΜ ζήτησε να δοθεί ώθηση σε μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις του κλάδου προς όφελος όλων.
Σημαντική στιγμή στην ημερίδα ήταν ο χαιρετισμός του προέδρου του Σωματείου Εργαζομένων Ελληνικής Χαλυβουργίας Ασπροπύργου, Γιώργου Σιφωνιού, ο οποίος ανάμεσα στα άλλα υπογράμμισε:
«Οι χαλυβουργοί πήραν τις τύχες στα χέρια τους. Το ίδιο πρέπει να κάνετε κι εσείς, οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ. Η ΛΑΡΚΟ θα επιβιώσει, όπως θα επιβιώσει. Αυτό όμως ενδιαφέρει τους εργαζόμενους; Δε τους ενδιαφέρει ότι δε θα υπάρχει ανθυγιεινό, δε θα υπάρχει θέρμανση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, συντάξεις; Αυτά δεν τους ενδιαφέρουν; Γι' αυτό πρέπει να υπάρχει ταξικός αγώνας και οι εργαζόμενοι να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Δύο είναι οι λύσεις: 'Η με τους εργάτες ή με τα μονοπώλια. Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει». Ακόμα αναφέρθηκε στην πρόσφατη πανελλαδική σύσκεψη σωματείων του κλάδου, με στόχο τον ταξικό συντονισμό των μεταλλεργατών.
Ο Γιώργος Ρούσης, εκ μέρους της «Λαϊκής Συσπείρωσης» δήμου Λοκρών, υπογράμμισε: «Η μάχη δεν είναι της ΛΑΡΚΟ, είναι της εργατιάς της ΛΑΡΚΟ και των εργαζόμενων και των λαϊκών στρωμάτων της περιοχής».