Associated Press |
καταστροφή είναι το αποτέλεσμα των βάρβαρων βομβαρδισμών |
Ωρα 22.30 - Βρυξέλλες. Ο τότε ΓΓ του ΝΑΤΟ, Χαβιέ Σολάνα, ανακοινώνει την είδηση της έναρξης των φονικών επιδρομών κατά της Γιουγκοσλαβίας, δίχως ωστόσο να κηρύξει ούτε τότε, αλλά ούτε αργότερα, πόλεμο κατά του Βελιγραδίου. Στο σύντομο διάγγελμά του, υποστηρίζει πως η «πρώτη ευθύνη ανήκει στον Πρόεδρο Μιλόσεβιτς που αρνήθηκε να σταματήσει τις πράξεις βίας στο Κόσσοβο και να διαπραγματευτεί με καλή θέληση». Επιχειρώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, ισχυρίζεται πως σκοπός της ΝΑΤΟικής επέμβασης στη Σερβία «είναι ο τερματισμός της βίας και της ανθρωπιστικής καταστροφής που συντελούνταν στην περιοχή»!
Λίγη ώρα μετά, στην Ουάσιγκτον, ο τότε Πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον, σε διάγγελμά του υπογραμμίζει ότι η απόφαση για την επέμβαση «ελήφθη από όλους τους ΝΑΤΟικούς συμμάχους» με τρεις στόχους: Πρώτον, την επίδειξη αποφασιστικότητας του ΝΑΤΟ για ειρήνη στα Βαλκάνια. Δεύτερον, να «πληρώσει» ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς τη βία κατά των Αλβανών. Τρίτον, να εξαλειφθεί η ικανότητα των Σέρβων να κλιμακώσουν τον πόλεμο κατά των Κοσσοβάρων Αλβανών.
Παράλληλα στη Μόσχα, ο τότε Ρώσος Πρόεδρος Μπορίς Γιέλτσιν, ανακαλεί τον αντιπρόσωπο της χώρας από το στρατηγείο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες και ζητεί άμεση σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Στο Πεκίνο, ο υπουργός Εξωτερικών, Τανγκ Σιανχουάν, καταδικάζει τους ΝΑΤΟικούς βομβαρδισμούς κατά της Γιουγκοσλαβίας, ζητά το σεβασμό της ακεραιότητας της δοκιμαζόμενης χώρας, προειδοποιώντας για τις σοβαρές επιπτώσεις αυτής της εξέλιξης στο Διεθνές Δίκαιο...
Το ΝΑΤΟ δεν επέφερε μόνο βαριά πλήγματα κατά του γιουγκοσλαβικού λαού κατά τις 78 ημέρες διάρκειας των επιδρομών. Ταυτόχρονα, επιχείρησε - μερικές φορές έντεχνα και αρκετές φορές άτσαλα - τον στραγγαλισμό της ενημέρωσης των δημοσιογράφων και μέσω αυτών και της διεθνούς κοινής γνώμης. Οποιος γνώριζε να διαβάζει «κάτω από τις γραμμές», να διασταυρώνει - κατά το δυνατόν... - τις ειδήσεις από τα μέτωπα του πολέμου ή να βάζει σε λειτουργία και μόνον το λεγόμενο κοινό νου, σχεδόν καθημερινά αντιλαμβανόταν ότι η ενημέρωση από τους ΝΑΤΟικούς εκπροσώπους (ας θυμηθούμε μόνον τον γνωστό αλαζόνα Τζέιμι Σι...) ήταν κατά 20% στεγνά μεμονωμένα περιστατικά των λεγόμενων «αεροπορικών επιχειρήσεων», 40% ρητορεία και 40% χαλκευμένες ειδήσεις...
Στη διάρκεια, και πολύ περισσότερο μετά τον πόλεμο του ΝΑΤΟ κατά της ΟΔ Γιουγκοσλαβίας, αρκετοί Δυτικοί δημοσιογράφοι αναγνώρισαν πως το πρώτο θύμα που προκάλεσαν τα πρώτα λεπτά των ΝΑΤΟικών επιδρομών ήταν η ενημέρωση... Ομως, δεν ήταν ακριβώς έτσι. Η ενημέρωση είχε πέσει χρόνια πριν θύμα των ελεγχόμενων από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα διεθνών ραδιοτηλεοπτικών δικτύων και εφημερίδων μεγάλης κυκλοφορίας...Η χειραγώγηση της διεθνούς κοινής γνώμης είχε ξεκινήσει από την αρχή του πολέμου στη Βοσνία, οπότε διάφορα διεθνή ΜΜΕ βάφτιζαν από τότε τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς «σφαγέα ή σατανά» των Βαλκανίων, ή καμώνονταν πως δεν αντιλαμβάνονταν τις πιο προβοκατόρικες σφαγές αθώων που έστηναν όσοι επιθυμούσαν να «επισπεύσουν» ή να «καναλιζάρουν» τις εξελίξεις προς όφελός τους...
Ωστόσο, αξίζει να μνημονεύσουμε μερικά από τα πιο κραυγαλέα ψέματα και κατασκευάσματα της ΝΑΤΟικής προπαγάνδας... εν εξελίξει των επιδρομών κατά της ΟΔ Γιουγκοσλαβίας..
Αλλα δείγματα ΝΑΤΟικής «ενημέρωσης» ήταν η διασπορά των ακόλουθων ψευδών «ειδήσεων», με εύλογο σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων... Είπαν, για παράδειγμα, πως το ποδοσφαιρικό γήπεδο της Πρίστινας είχε μετατραπεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης για 100.000 Αλβανούς, πως 20 δάσκαλοι είχαν δολοφονηθεί μπροστά στα μάτια των μαθητών τους, πως η οικογένεια του Προέδρου της ΟΔ Γιουγκοσλαβίας, Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, είχε διαφύγει στο εξωτερικό... πως οι Σέρβοι είχαν σφαγιάσει τουλάχιστον 100.000 Αλβανούς! Ολα ψέματα!
Αλλα κατασκευάσματα ΝΑΤΟικής προπαγάνδας επιχειρούσαν την υποβάθμιση των πληγμάτων που προκαλούσαν οι βομβαρδισμοί σε βάρος αμάχων, την αναγόρευση σκόπιμων - όπως αποδείχτηκε αργότερα... - βομβαρδισμών κατά προσφύγων σε «τυχαίο λάθος», ή «μεγάλες καταστροφές» στο στρατόπεδο του αντίπαλου (ανακοίνωναν λ. χ. την καταστροφή τουλάχιστον 122 σερβικών τανκ και 220 μεταγωγικών, ενώ στην πραγματικότητα κατέστρεψαν 13 άρματα μάχης!)...
Τα άμαχα θύματα αναδείχτηκαν στο πιο επίμαχο ζήτημα της ΝΑΤΟικής προπαγάνδας. Οταν οι δημοσιογράφοι ρωτούσαν για τις απώλειες αμάχων, οι ΝΑΤΟικοί εκπρόσωποι απέφευγαν να απαντήσουν, λέγοντας πως δεν μπορούσαν να είχαν καθαρή εικόνα (ενώ για τα υποτιθέμενα κατεστραμμένα σερβικά άρματα μάχης είχαν!) ή πως αδυνατούσαν οι ΝΑΤΟικοί πιλότοι να διακρίνουν τις αυτοκινητοπομπές προσφύγων με τρακτέρ από τα φορτηγά του γιουγκοσλαβικού στρατού... Τρανταχτό παράδειγμα; Η επιδρομή σε δύο ομάδες Αλβανών προσφύγων στην Τζακόβιτσα στις 14 Απρίλη 1999, η οποία οδήγησε σε μία αλυσίδα ΝΑΤΟικών ψεμάτων!
Οσο για τις απροκάλυπτες προσπάθειες του ΝΑΤΟ και μερικών από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ του διεθνούς Τύπου να εκτελέσουν πρόθυμα την προπαγανδιστική αποστολή διαστρέβλωσης και δαιμονοποίησης του Γιουγκοσλάβου Προέδρου Μιλόσεβιτς; Ούτε λόγος να γίνεται... Σε μεγάλο βαθμό, περιοδικά διεθνούς κυκλοφορίας (όπως ΤΑΪΜ, ΝΙΟΥΣΓΟΥΙΚ κλπ.) ακολούθησαν ανενδοίαστα τη «γραμμή» των ανώτερων ΝΑΤΟικών και Αμερικανών αξιωματούχων, παρομοιάζοντας τον Γιουγκοσλάβο Πρόεδρο με τον Χίτλερ, ή τουλάχιστον με την απόλυτη ενσάρκωση του... «Κακού»!