Ομως, μια πιο προσεκτική μελέτη των στοιχείων αυτών καθόλου δεν οδηγεί σε ευοίωνες προβλέψεις για την κατάσταση των εργαζομένων. Ετσι, σύμφωνα με την «Εργάνη», από τις πρόσθετες αυτές θέσεις προκύπτει ότι οι 56.386, δηλαδή πάνω από το 1/3, είναι θέσεις μερικής απασχόλησης και εκ περιτροπής εργασίας. Επιπλέον, αναλύοντας την κλίμακα του εύρους των μισθών, προκύπτει πως οι νέες θέσεις είναι στα χαμηλότερα επίπεδα αμοιβών. Ετσι έχουμε αύξηση του αριθμού των εργαζομένων που αμείβονται από 500 έως 600 ευρώ κατά 31.712, στην κλίμακα από 600 έως 700 ευρώ οι εργαζόμενοι αυξάνονται κατά 33.853, ενώ κατά 22.986 αυξάνονται στην κλίμακα από 700 ευρώ έως 800 ευρώ μεικτά. Την ίδια στιγμή, έχουμε μείωση του αριθμού των εργαζομένων, παρά τη γενική αύξηση στο σύνολό τους, σε όλα τα μισθολογικά κλιμάκια άνω των 1.200 ευρώ μεικτά.
Είναι βέβαιο ότι με τη σταθεροποίηση της οικονομίας, πολύ περισσότερο με την ενδεχόμενη ανάκαμψή της, κάποιες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν, ειδικά σε κερδοφόρους για το κεφάλαιο κλάδους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στη χώρα μας είναι ο Τουρισμός. Οπως όμως προκύπτει, η «ανάπτυξη» αυτή θα συμβαδίζει με τη διόγκωση της στρατιάς των φτωχών εργαζομένων. Γιατί η «ανάπτυξη» γενικά, χωρίς να δίνεται σαφή απάντηση στο ερώτημα «από ποιον, για ποιον», χωρίς να προσδιορίζεται ποια τάξη υπηρετεί, είναι κενό γράμμα για τους εργαζόμενους. Αλλά και επικίνδυνη, όταν, κάτω από τη σημαία της, υποκρύπτεται η διαιώνιση της σημερινής αφόρητης κατάστασης για τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού και εντέλει η προσπάθεια χειραγώγησης του κινήματος σε «γραμμή» ξένη και εχθρική προς τα λαϊκά συμφέροντα.