ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ - ΛΕΥΚΩΣΙΑ.--
Τη θητεία της «ειρηνευτικής δύναμης» του ΟΗΕ στην Κύπρο, της γνωστής ως «ΟΥΝΦΙΚΥΠ», ανανέωσε για έξι ακόμα μήνες, το Συμβούλιο Ασφαλείας (ΣΑ) του ΟΗΕ, σε μια συνεδρίασή του που ολοκληρώθηκε χτες το βράδυ (ώρα Ελλάδας).
Στο σχετικό κείμενο καλούνται οι δυο πλευρές στο νησί για «επείγουσα επανάληψη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων, με στόχο την επίτευξη συμφωνίας πάνω στα βασικά ζητήματα», ενώ επισημαίνεται η σημασία που έχει η «δημιουργία εποικοδομητικού περιβάλλοντος».
Κυπριακές διπλωματικές πηγές διέρρεαν στα ΜΜΕ ότι το περιεχόμενο του ψηφίσματος «κρίνεται ικανοποιητικό». Υποστήριζαν ότι δε γίνεται αναφορά στη λεγόμενη «απομόνωση» των Τουρκοκυπρίων ούτε και στην τουρκική απαίτηση ότι «οι υδρογονάνθρακες ανήκουν και στις δυο κοινότητες». Ηδη από τη Δευτέρα, που ξεκίνησε η συνεδρίαση με την τοποθέτηση του ειδικού συμβούλου του ΟΗΕ για το Κυπριακό, Εσπαν Μπαρθ Αϊντε, που έκανε ενημέρωση για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις, η Λευκωσία προσπάθησε να ενισχύσει αυταπάτες ότι ο ΟΗΕ μπορεί να εναντιωθεί ή να εμποδίσει τις προκλήσεις της Τουρκίας και του ψευδοκράτους. Κι αυτό όταν τόσο από την τελευταία έκθεση του ΓΓ του Οργανισμού (όπου επισημαίνεται η ανάγκη να αρθεί η «απομόνωση» του ψευδοκράτους) όσο και από τις διαρκείς «παραινέσεις» και του Αϊντε, ο ΟΗΕ εντείνει τη «δράση» του για μια «λύση» του Κυπριακού το συντομότερο δυνατό, ώστε να «αρθεί» το αρνητικό κλίμα που δυσχεραίνει μια σειρά επενδύσεις.
Σύμφωνα με τα κυπριακά ΜΜΕ, ο Κύπριος ΥΠΕΞ Ιωάννης Κασουλίδης εξέφρασε την ικανοποίηση της Λευκωσίας, εκφράζοντας ωστόσο -σύμφωνα με τα ρεπορτάζ- απογοήτευση για τη στάση των ΗΠΑ από τις οποίες περίμενε περισσότερη στήριξη και στο ψήφισμα και γενικά. Ταυτόχρονα, κυπριακά ρεπορτάζ εμφάνιζαν τον αντιπρόσωπο της Ρωσίας στο ΣΑ να εκφράζει δυσαρέσκεια για τον τρόπο που η Βρετανία χειρίστηκε τη διαδικασία συζήτησης του ψηφίσματος, επειδή δεν έδωσε χρόνο για να συζητηθούν και να συμπεριληφθούν στο ψήφισμα και άλλα σημεία.
Πάντως, πρέπει να σημειωθεί ότι η συνεδρίαση του ΟΗΕ πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο που οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί περιπλέκονται, ειδικά μεταξύ καπιταλιστικής Ρωσίας και Δύσης, με επίκεντρο τις εξελίξεις στην Ουκρανία αλλά και προεκτάσεις σε μια σειρά περιοχές όπου εντείνονται οι «κόντρες» για τον έλεγχο αγορών και πρώτων υλών.