Αποκαλυπτικά στοιχεία για το μέγεθος της ληστείας των τραπεζών
Σε δύο εκατομμύρια περίπου ανέρχεται ο αριθμός των δανειοληπτών οι οποίοι έχουν έρθει αντιμέτωποι με τα ληστρικά «πανωτόκια» που επιβάλλουν οι τράπεζες. Αυτό κατήγγειλαν χτες κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου οι εκπρόσωποι της ΓΣΕΒΕΕ, των Επαγγελματικών και Βιοτεχνικών Επιμελητηρίων της Αθήνας και του Πειραιά, της ειδικής επιτροπής Κεντρικής Ενωσης Επιμελητηρίων και της Εθνικής Ομοσπονδίας Προστασίας Πολιτών Καταναλωτών Δανειοληπτών.
Οπως ανέφερε ο εκπρόσωπος της Εθνικής Ομοσπονδίας Προστασίας Πολιτών Καταναλωτών Δανειοληπτών Ευ. Κρητικός, υπολογίζεται ότι τα θύματα της τοκογλυφικής πρακτικής των τραπεζών με τα πανωτόκια είναι περίπου:
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, όπου παρευρέθηκε και ο βουλευτής του ΚΚΕ Ν. Γκατζής, ο πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών και Εμπόρων Ελλάδας (ΓΣΕΒΕΕ), Γ. Κανελλόπουλος, τόνισε ότι οι φορείς που κατέληξαν σε κοινό υπόμνημα για τη ρύθμιση των πανωτοκίων είναι εναντίον οποιασδήποτε μορφής ανατοκισμού και κατήγγειλε ότι είναι ληστρική και τοκογλυφική η τακτική των τραπεζών να αναγκάζουν τους δανειολήπτες, να πληρώνουν πάνω από τους νόμιμους τόκους. Ο ίδιος σχολιάζοντας την προχτεσινή αναβολή της κατάθεσης της τροπολογίας από την κυβέρνηση την απέδωσε στις αντιδράσεις που παρουσιάστηκαν από βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και στο ενδεχόμενο, όπως είπε, να μην ψηφιστεί κατά πλειοψηφία, καθώς και στις έντονες αντιδράσεις των φορέων.
Για καθ' υπόδειξη από τις τράπεζες ρύθμιση έκανε λόγο ο πρόεδρος της ΕΟΠ Πολιτών καταναλωτών Δανειοληπτών κ. Θανόπουλος , ενώ εκ μέρους του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Πειραιά ο Γ. Δρίκος κατήγγειλε την κυβέρνηση για τριγλωσσία συμπληρώνοντας ότι την ώρα που οι τράπεζες μετρούν τα κέρδη τους οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν κατά χιλιάδες.
Οι εκπρόσωποι των παραπάνω φορέων καταγγέλλουν ότι η ρύθμιση για τα πανωτόκια που προωθεί η κυβέρνηση νομιμοποιεί την ως τώρα τοκογλυφική πρακτική των τραπεζών με τα πανωτόκια και τις καταχρηστικές και αυθαίρετες χρεώσεις. Επίσης, ότι αφορά μικρό αριθμό δανειοληπτών δεδομένου ότι εξαιρεί όσους εξαναγκάστηκαν να προχωρήσουν σε συμβάσεις ρύθμισης, προκειμένου να ανασταλεί η λήψη αναγκαστικών μέτρων και να μην εγγραφούν στη μαύρη λίστα των τραπεζών. Επιπλέον, καταγγέλλουν ότι νομιμοποιεί και δεν επιτρέπει να αναζητηθούν όσα παράνομα ή καταχρηστικά επιβλήθηκαν και εισπράχθηκαν από τις τράπεζες από τους δανειολήπτες ως τώρα, καθώς και όλες τις πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης.
Στο υπόμνημα που καταθέτουν στη Βουλή ζητούν την αναθεώρηση όλων των εκκρεμών υποθέσεων για όλους τους δανειολήπτες χωρίς εξαίρεση και τον εξαρχής υπολογισμό των επιβαρύνσεων με βάση το αρχικό κεφάλαιο δανείου μεταξύ άλλων με τον όρο, το τελικό ποσό οφειλής για δάνεια μέχρι το 1989 να μην μπορεί να είναι μεγαλύτερο από το διπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου. Το ίδιο για δάνεια από 1.1.1990 μέχρι 15.4.1998 να μην μπορεί να είναι μεγαλύτερο από το διπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου, ενώ για δάνεια μετά τις 15.4.1998 το ποσό επιβάρυνσης να μην μπορεί να ξεπερνά το 100% του αρχικού κεφαλαίου. Επίσης, μεταξύ των όρων που ζητούν είναι τα ποσά που έχουν καταβληθεί με οποιονδήποτε τρόπο να αφαιρούνται από το τελικό ποσό οφειλής και να επιστρέφονται όσα αχρεωστήτως καταβλήθηκαν, καθώς και να ρυθμίζεται η καταβολή των οφειλών που υπολείπονται με ισόποσες μηνιαίες δόσεις από 60 μέχρι 120, ανάλογα με το ύψος της οφειλής. Τέλος, να διαγράφονται τα ονόματα οφειλετών από καταχρηστικές χρεώσεις από τα αρχεία της ΑΕ Τραπεζικές Εργασίες «Τειρεσίας».
Χτες, οι εκπρόσωποι των παραπάνω φορέων συναντήθηκαν με τον πρόεδρο της ΝΔ Κ. Καραμανλή, ο οποίος μετά τη συνάντηση έκανε λόγο για ανάγκη ταχύτατης και αποτελεσματικής αντιμετώπισης του θέματος.
Μεταξύ άλλων κατά τη διάρκεια της συνέντευξης δόθηκε συγκεκριμένο παράδειγμα από το οποίο αποκαλύπτεται η τοκογλυφική πρακτική των τραπεζών. Συγκεκριμένα, για δάνειο ύψους 1.200.000 που συνάφθηκε το 1982 ο δανειολήπτης μέχρι το τέλος του 1986 κατέβαλε στην τράπεζα 20 εκατ. δρχ. με τους συμβατικούς τόκους, ΕΦΤΕ, και άλλες επιβαρύνσεις. Η τράπεζα το 1992 απαιτούσε από το δανειολήπτη να της καταβάλει 110 εκατ. δρχ. Ο δανειολήπτης προσφεύγει στο δικαστήριο και βγαίνει απόφαση να πληρώσει συνολικά για κεφάλαιο, τόκους, υπερημερίες και άλλες επιβαρύνσεις 80 εκατ. δρχ. Πηγαίνοντας όμως στην τράπεζα να πληρώσει τα 80 εκατ. η τράπεζα αρνείται και απαιτεί 120 εκατ. δρχ. και στη συνέχεια επισπεύδει πρόγραμμα πλειστηριασμού κατά της ακίνητης περιουσίας του δανειολήπτη.