Την άμεση εμπροσθοβαρή κλιμάκωση του συνόλου των προβλεπόμενων αντιλαϊκών μέτρων για την επόμενη τριετία αξιώνει η πλευρά του ΣΕΒ.
«Η χώρα εισέρχεται σε νέα υφεσιακή τροχιά, που ελπίζουμε ότι θα είναι η τελευταία», τονίζεται στο «εβδομαδιαίο δελτίο» των βιομηχάνων, επισημαίνοντας πως σε αυτήν την κατεύθυνση (δηλαδή, την έξοδο από τη κρίση), «υπάρχουν κάποια εχέγγυα, όπως είναι η υιοθέτηση, ήδη από σήμερα, όλων των μέτρων προσαρμογής για την επόμενη τριετία».
Σύμφωνα με τον ΣΕΒ, «μόνον έτσι θα διαφυλαχθεί, κατά το δυνατόν, η κοινωνική ειρήνη και θα μπορέσει η οικονομία να βρει το δρόμο της, ιδίως εάν αντισταθμισθούν με επιτυχία οι υφεσιακές επιπτώσεις της ακραίας υπερφορολόγησης και δοθεί ένας ορίζοντας σταδιακής μείωσης των φόρων, μόλις βελτιωθούν τα δημοσιονομικά μεγέθη».
Σε αυτό το πλαίσιο, είναι φανερό ότι βλέπουν ανοιχτό το ενδεχόμενο νέας κρίσης, χωρίς καν να έχει τελειώσει η τρέχουσα, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι καλούν τα λαϊκά στρώματα να σηκώσουν την ξένη σημαία της καπιταλιστικής ανάκαμψης.
«Οι Ελληνες αξίζουμε καλύτερη μοίρα και πρέπει όλοι μαζί, πολιτικοί και πολίτες, εργοδότες και εργαζόμενοι να προσπαθήσουμε να συνεννοηθούμε με ειλικρίνεια και συνέπεια. Πέρασαν ανεπιστρεπτί οι εποχές που ο λαός ζούσε με ψέματα κι αυταπάτες», επισημαίνει ο ΣΕΒ, καλώντας τα θύματα της αντιλαϊκής πολιτικής και της καπιταλιστικής κρίσης να συστρατευθούν με το κεφάλαιο και τους κάθε είδους διαχειριστές των υποθέσεών του σε πολιτικό επίπεδο.
Βέβαια, όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνουν τις αβεβαιότητες και τα ζόρια του κεφαλαίου στην προοπτική της ανάκαμψης, προϋπόθεση της οποίας είναι η σφοδρή αντιλαϊκή κλιμάκωση και μάλιστα με την άμεση ψήφιση και εφαρμογή του συνόλου των μέτρων (μέχρι και το 2018) που περιλαμβάνονται στο 3ο μνημόνιο.
Η άμεση εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων, σύμφωνα με το ΣΕΒ, θα αποκαταστήσει την αξιοπιστία της ελληνικής οικονομίας, απέναντι στους δανειστές του ελληνικού κράτους. Αναφέρει επίσης: «Είναι σαφές ότι η χώρα έχει χάσει κάθε αξιοπιστία έναντι των εταίρων και δανειστών μας, με δεδομένη την μεταχείριση που μας επιφυλάχθηκε όσον αφορά στην εφαρμογή όλων των προαπαιτούμενων, πριν εκταμιευθεί η δόση. Δυστυχώς οι προτάσεις ελάφρυνσης του χρέους δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες και τις επιδιώξεις της χώρας μας, ώστε να αποκτήσει ένα σταθερό οικονομικό ορίζοντα για τα επόμενα χρόνια, αφού οι Ευρωπαίοι μετέθεσαν την οριστική λύση για το 2018, δηλαδή μετά τις εθνικές εκλογές της Γερμανίας και της Γαλλίας».
Επιπλέον, οι βιομήχανοι εστιάζουν σε «απαξιωτικές εκφράσεις που περιέχονται στη δήλωση του Eurogroup της 24-25/5/2016», ενώ αναφέρουν ότι «(...) και η δημιουργία του Ταμείου Δημόσιας Περιουσίας μόνο θλιβερές σκέψεις μπορούν να προκαλέσουν». Ταυτόχρονα, επισημαίνουν πως και η άποψη του ΔΝΤ «δεν είναι καλύτερη από εκείνη των Ευρωπαίων εταίρων μας», καθώς στην πρόσφατη άσκηση βιωσιμότητας «δεν προβλέπεται πλέον ότι η Ελλάδα μπορεί να αναπτυχθεί με τους ρυθμούς των άλλων ευρωπαϊκών χωρών».
Την ίδια ώρα, είναι χαρακτηριστικές οι αξιώσεις που προβάλλουν και οι εγχώριοι βιομήχανοι της κλωστοϋφαντουργίας.
Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων Κλωστοϋφαντουργών, Ελ. Κούρταλης, μιλώντας στην ετήσια Γενική Συνέλευση του Συνδέσμου και αναφερόμενος στα ειδικότερα αιτήματα των βιομηχάνων του κλάδου, μεταξύ άλλων, αξίωσε και τα παρακάτω:
-- Εκσυγχρονισμό του συνδικαλιστικού νόμου 1264/1982 που είναι πλέον αναχρονιστικός στις σημερινές οικονομικές εθνικές και διεθνείς συνθήκες, θεωρώντας υπερβολικά τα προνόμια και προκλητική την προστασία των εκπροσώπων των εργαζομένων...
-- Μείωση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών και εναρμόνισή τους με τα επίπεδα βασικών ανταγωνιστριών του κλάδου.
-- Συμμετοχή και της κλωστοϋφαντουργίας στο Εθνικό Συμβούλιο Βιομηχανίας, με τη βεβαιότητα ότι ο κλάδος μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια που γίνεται για ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης.
-- Ο αναπτυξιακός νόμος δεν θα πρέπει να περιοριστεί στη χορήγηση φορολογικών και άλλων παρεμφερών κινήτρων, αλλά να προβλέπει και χρηματοδοτικές επιδοτήσεις οι οποίες είναι απολύτως αναγκαίες για την τεχνολογική αναβάθμιση του κλάδου και την ποιοτική βελτίωση της παραγωγής του.
-- Διευθέτηση, με ευνοϊκούς όρους, των «προβληματικών» δανείων των βιώσιμων κλωστοϋφαντουργικών επιχειρήσεων, προκειμένου με την επαναλειτουργία ενός σημαντικού αριθμού εργοστασίων, και η παραγωγή του κλάδου να αυξηθεί και τα μη εξυπηρετούμενα σήμερα τραπεζικά δάνεια, σταδιακά, να αποκλιμακωθούν.
-- Μείωση του ενεργειακού κόστους, που σήμερα υπερβαίνει κατά πολύ το αντίστοιχο κόστος των κύριων ανταγωνιστών. Οπως τονίζουν, για έναν κλάδο που το κόστος Ενέργειας αντιπροσωπεύει περίπου το 25% της τιμής του τελικού προϊόντος, το θέμα αυτό είναι καθοριστικής σημασίας.