Αποκαλύπτεται ότι στη διαπραγμάτευση βρίσκεται η αύξηση (ή και απελευθέρωση;) του αριθμού των απολύσεων που μπορεί να κάνει μια επιχείρηση, με βάση το νόμο
Eurokinissi |
Οι εργαζόμενοι στην «Χαλυβουργία Ελλάδος» ήταν οι πρώτοι που ένιωσαν στην πλάτη τους την εφαρμογή του νέου καθεστώτος για τις ομαδικές απολύσεις |
Οπως είπε, «εάν κρατήσουμε τις εγγυήσεις, εγώ δεν θα θεωρούσα σημαντικό πρόβλημα να μην είναι ο υπουργός Εργασίας, αλλά κάποιο άλλο όργανο, το οποίο βέβαια έχει κατοχύρωση αντικειμενικότητας, δημόσιο χαρακτήρα και να μπορεί να εκπληρώνει με ανάλογο τρόπο, αυτό που εκπληρώνει αυτήν τη στιγμή ο υπουργός». Πρόσθεσε, ακόμα, πως «η τελική υπογραφή δεν είναι το σημαντικότερο θέμα».
Από τα παραπάνω, προκύπτει σαφώς ότι η κυβέρνηση, παρά τους λεονταρισμούς περί «κόκκινων γραμμών» και την καλλιέργεια κλίματος εφησυχασμού στους εργαζόμενους, σχεδιάζει την πλήρη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, αίροντας τη διοικητική έγκριση από τον εκάστοτε υπουργό.
Με αυτόν τον τρόπο, συνεχίζει τις αλλαγές που έκανε στη νομοθεσία η προηγούμενη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, η οποία αναβάθμισε τις αρμοδιότητες του Ανώτατου Συμβουλίου Απασχόλησης (ΑΣΕ) και υποβάθμισε αντίστροφα το ρόλο του υπουργού Εργασίας στη διαδικασία έγκρισης των ομαδικών απολύσεων. Αλλαγές που είχαν χαιρετίσει τότε τόσο η εργοδοσία, όσο και η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, για να ρίξουν στάχτη στα μάτια των εργαζομένων. Η πρώτη εισήγηση του ΑΣΕ, με το νέο καθεστώς, ήταν να εγκριθούν οι ομαδικές απολύσεις των εργαζομένων της «Χαλυβουργίας Ελλάδος», που έγινε βέβαια δεκτή από τον τότε υπουργό Εργασίας.
Θυμίζουμε, επίσης, ότι στην ίδια ακριβώς κατεύθυνση κινείται και η πρόταση του γενικού εισαγγελέα προς το Δικαστήριο της ΕΕ, στην υπόθεση των ομαδικών απολύσεων στα «Τσιμέντα Χαλκίδας», όπου διαπιστώνει ότι η εμπλοκή του υπουργού Εργασίας στη διαδικασία έγκρισής τους αντιβαίνει τη σχετική οδηγία της ΕΕ.
Σχολιάζοντας την εισαγγελική πρόταση, ο Γ. Κατρούγκαλος έσπευσε να την υποβαθμίσει, υποστηρίζοντας ότι δεν είναι δεσμευτική και χαρακτηρίζοντάς την ως «διαδικαστικό» θέμα. Οπως είπε, «οι προτάσεις (σ.σ. του εισαγγελέα) θεωρούν ότι υφίσταται αντίθεση με το ευρωπαϊκό Δίκαιο, κυρίως ως προς το όργανο που αποφασίζει σχετικά με τις ομαδικές απολύσεις και ως προς ορισμένες άλλες διαδικαστικές παραμέτρους, όχι σε σχέση με τις ουσιαστικές εγγυήσεις προστασίας καθ' εαυτές, οι οποίες ενσωματώνουν στο ελληνικό Δίκαιο κοινοτική οδηγία».
Σύμφωνα, εξάλλου, με όσα είπε ο υπουργός Εργασίας στη χτεσινή συνέντευξη στην ΕΡΤ, «στις ομαδικές απολύσεις αμυνόμαστε και θα κρατήσουμε την προστασία εκεί που είναι», διευκρινίζοντας ότι για την κυβέρνηση «το ουσιαστικό θέμα είναι να κρατήσουμε τις ουσιαστικές εγγυήσεις ανέπαφες, το ποσοστό των εργαζομένων που θα απολυθεί, το ότι θα πρέπει να υπάρχει διαβούλευση. Λέω ότι η τελική υπογραφή δεν είναι το σημαντικότερο θέμα».
Από τα λεγόμενα του υπουργού, προκύπτουν δύο ζητήματα:
Το γεγονός, εξάλλου, ότι ο υπουργός ανακήρυξε σε θεματοφύλακες του πλαισίου για τις ομαδικές απολύσεις τις εργοδοτικές ενώσεις («προς τιμήν τους όλες οι εργοδοτικές οργανώσεις ανέφεραν ότι δεν τους ενδιαφέρει ο νόμος για τις ομαδικές απολύσεις, ούτε η ανταπεργία είναι σημαντικό θέμα», είπε στη συνέντευξη) καθιστά διπλά ανησυχητική την κατάσταση για τους εργαζόμενους σε ό,τι αφορά τις εξελίξεις.
Κατά τα άλλα, αναφερόμενος στις συλλογικές διαπραγματεύσεις, ο Γ. Κατρούγκαλος είπε ότι «δεν αμυνόμαστε απλώς, δεν θέλουμε να κρατήσουμε την κατάσταση εδώ που είναι, αυτή η κατάσταση είναι απαράδεκτη, είναι εργασιακή ζούγκλα». «Ξέχασε», βέβαια, να πει ότι οι ατομικές και οι επιχειρησιακές συμβάσεις, με τους όρους «γαλέρας» που περιέχουν, είναι καθεστώς πλέον στην αγορά εργασίας και ότι εκεί όπου μια σύμβαση καταλήγει στον ΟΜΕΔ, αυτός γνωμοδοτεί προκλητικά για χαοτικές μειώσεις στους μισθούς, μέχρι και 60%, όπως έκανε στην περίπτωση των εργαζομένων της «Παιδικής Στέγης».