Τελικά, είναι εχθροί ή φίλοι οι ξένοι; Αφελές, βεβαίως, και ψεύτικο το ερώτημα. Τίθεται μόνο για να καταδειχτεί το μέγεθος της σχιζοφρένειας την οποία καλλιεργούν διάφορα - τα ίδια πάντα - κέντρα μαζικής ποδηγέτησης συνειδήσεων στα πλαίσια της πάγιας επιδίωξής τους: Να συγκαλύψουν τη μία και μοναδική βασική αντίθεση: Αυτήν ανάμεσα στους εκμεταλλευτές και τους εκμεταλλευομένους τους. Ετσι, ανάλογα με τα συμφέροντα της «στιγμής» ο ξένος εμφανίζεται με διαβολικό ή αγγελικό πρόσωπο. Η ίδια η Ευρωπαϊκή Ενωση, από τους κατ' εξοχήν παραγωγούς ρατσισμού, χρηματοδοτεί ποικιλοτρόπως έναν επιλεκτικό αντιρατσισμό. Η ίδια η Συνθήκη Σέγκεν αιτιολογήθηκε ως μέτρο αντιμετώπισης των ανεπιθύμητων κακών (πεινασμένων και συνήθως πολιτικοποιημένων) ξένων που τους φέρνουν σε αντιπαράθεση με τους χρήσιμους (για υπερεκμετάλλευση) καλούς ξένους.
Οι ξένοι είναι καλοί όταν είναι ...Φιλιππινέζες πολλαπλών χρήσεων. Είναι καλοί όταν είναι ναυτικοί χωρίς δικαιώματα. Είναι καλοί όταν μαζεύουν πατάτα, σταφύλι, ελιές για ένα κομμάτι ψωμί. Είναι καλοί όταν χτίζουν παλάτια μένοντας σε τρώγλες. Οι ίδιοι ξένοι εμφανίζονται ως εχθροί όταν οργανώνονται και ζητούν ίσα δικαιώματα για ίση δουλιά. Γίνονται εχθροί όταν έχοντας μαζέψει ήδη τη σοδειά έρχεται η ώρα της πληρωμής τους. Τότε ανακαλύπτεται πως είναι λαθρομετανάστες και ζητείται η απέλασή τους, χωρίς βεβαίως την πληρωμή τους. Η εφαρμογή της Συνθήκης Σέγκεν ανέβασε τον πήχη της αγριότητας. Μαζί της εμφανίστηκαν και νέα αστυνομικά Σώματα και νέες μέθοδοι καταστολής. Τα βασανιστήρια στο λιμάνι των Χανίων είναι καθημερινή πρακτική στα διάφορα κρατητήρια όλης της χώρας.
Για την εργατική τάξη ο ξένος δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο από συνάδελφος - σύντροφος της δουλιάς και του αγώνα. Ο ρατσισμός δε γεννιέται από την παράνοια κανενός εργάτη. Ο ρατσισμός καλλιεργείται. Τόσο με χονδροειδή τρόπο, όταν προβάλλουν τον αλλοδαπό εγκληματία και κρύβουν πως το έγκλημα παράγεται από την ίδια τη φύση του εγκληματικού συστήματος που ζούμε, όσο και ραφιναρισμένα, όταν ο φτωχοδιάβολος εγκληματίας είναι πάντα Αλβανός, ή οικοδόμος, ενώ η κόρη του εφοπλιστή που μοίραζε κοκαΐνη στο Κολωνάκι είναι απλά γόνος επιχειρηματία που παρασύρθηκε.
Ο ρατσισμός καλλιεργείται και όταν ενδύεται τον επιλεκτικό αντιρατσισμό. Καταδικαστέοι όσοι πρωτοστάτησαν να φύγουν οι ξένοι από τα Λουτρά της Λέσβου. Δεν ακούσαμε όμως κουβέντα για την άγρια εκμετάλλευση των 4.000 μεταναστών που φτύνουν αίμα στο νησί με τις ευλογίες αυτών ακριβώς που εμφανίζονται επιλεκτικά ως αντιρατσιστές. Καταδικαστέοι οι 6 λιμενικοί που η ΕΔΕ δείχνει ότι τσάκισαν στο ξύλο τους μετανάστες στα Χανιά. Τι θα γίνει όμως μ' αυτούς που ευλογούν το τσάκισμα καθημερινά κοντά 40.000 μεταναστών που ζουν στην Κρήτη; Πού βρίσκεται ο αντιρατσισμός όσων καλύπτουν με τη σιωπή τους αν όχι και με την ίδια τους τη δράση την άγρια εκμετάλλευση αυτών των ανθρώπων;
Οι διάφορες εκφράσεις του ρατσισμού είναι όψεις του ίδιου νομίσματος. Αυτού που αντιπροσωπεύει το σύστημα εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Δικό του παράγωγο και το καρότο του «αντιρατσισμού» (όταν λένε πως οι ξένοι βοηθούν στη λύση του δημογραφικού) και το μαστίγιο της αστυνομικής και λιμενικής αγριότητας (όταν οι ξένοι αντιμετωπίζονται καταρχήν σαν εγκληματικές φύσεις).
Λύση στο πρόβλημα υπάρχει. Στην τόσο μικρή μα τόσο μεγάλη φράση: Ισα δικαιώματα για ίση δουλιά. Χωρίς ύπουλους «χριστιανισμούς» η εργατική τάξη έχει υποχρέωση ενιαία να αγκαλιάσει τα ταξικά αδέρφια της και ενιαία να αντιμετωπίσει τον κάθε βούρδουλα. Πριν απ' όλα στο χώρο παραγωγής.
Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ