Σε περίοπτη θέση δημοσιεύονται οι ειδήσεις, που έχουν να κάνουν με επενδύσεις, στις εφημερίδες των φιλοκυβερνητικών, αλλά και των αντιπολιτευόμενων συγκροτημάτων του Τύπου. Μόνο τις τελευταίες μέρες, καταγράφουμε ένα άρθρο του υπουργού Οικονομίας με νούμερα και εξισώσεις γύρω από το επενδυτικό ενδιαφέρον μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, την πρόσφατη εκδήλωση του ΥΠΕΞ για την προβολή της Ελλάδας ως «επενδυτικού παραδείσου» σε ξένους διπλωμάτες, αλλά και τις ειδήσεις για την επένδυση της «Παπαστράτος» και την οριστική μεταβίβαση των 14 περιφερειακών αεροδρομίων στη «Φραπόρτ». Βέβαια, κανένα απ' αυτά τα δημοσιεύματα δεν ασχολείται με το τι θέσεις εργασίας, τι μισθούς και συνθήκες δουλειάς δημιουργούν αυτές οι επενδύσεις. Κανείς δεν λέει κουβέντα για το γεγονός ότι η κατρακύλα της τιμής της εργατικής δύναμης είναι από τα βασικά «ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα» της Ελλάδας, δίπλα στη γεωγραφική της θέση και σε άλλους παράγοντες που αυξάνουν την παραγωγικότητα της εργασίας, δηλαδή το βαθμό εκμετάλλευσης. Ποια λογική αναπαράγουν όλοι; Οτι το ζητούμενο είναι να πέσουν στην οικονομία δολάρια, γιεν και ευρώ από μεγάλους επενδυτές για να έρθει ανάπτυξη. Οτι μπροστά σ' αυτόν το σκοπό, το πώς και με πόσα θα δουλεύουν οι εργαζόμενοι είναι απαγορευμένο ακόμα και σαν θέμα συζήτησης. Οτι οι επενδυτές είναι αυτοί που ενεργοποιούν την παραγωγή του πλούτου και ότι για τα κεφάλαιά τους αξίζει κάθε θυσία. Σ' αυτά τα «ιερά και όσια» για το κεφάλαιο, κυβέρνηση, ΝΔ και τα άλλα κόμματα δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους...