Και το «καλό» και το «κακό» σενάριο προδικάζουν την απόφαση της κυβέρνησης να επικαλείται τις όποιες εξωτερικές εξελίξεις, για να εντείνει την αντιλαϊκή της πολιτική
Στις πλάτες των εργαζομένων και των πλατιών λαϊκών στρωμάτων, αποφάσισε να φορτώσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τόσο τις αρνητικές παρενέργειες που αναμένεται να προκαλέσουν στην ελληνική οικονομία τα πρόσφατα γεγονότα της 11ης Σεπτέμβρη στις ΗΠΑ, όσο και τις όποιες αποτυχίες στη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών (υστέρηση εσόδων και υπέρβαση των δαπανών) κατά τη διάρκεια της φετινής χρονιάς. Την πρόθεσή της αυτή, φρόντισε να την κάνει σαφή, προαναγγέλλοντας τις κατευθυντήριες γραμμές οικονομικής πολιτικής για το 2002, με τα 2 σχέδια του νέου προϋπολογισμού που δόθηκαν χτες στη δημοσιότητα. Οσο κι αν ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών προσπάθησε χτες με δηλώσεις του «να χρυσώσει το χάπι» και να εμφανίσει την κυβέρνηση ότι δίνει έμφαση στην ενίσχυση των οικονομικά ασθενέστερων και της «κοινωνικής» της πολιτικής, τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στο «καλό» και το «κακό» σενάριο για τον προϋπολογισμό του 2002, τον διαψεύδουν.
Τόσο με βάση το κανονικό σενάριο για τον κρατικό προϋπολογισμό του 2002 (δεν πήρε υπόψη του τις αρνητικές επιπτώσεις που αναμένεται να προκαλέσουν στην παγκόσμια οικονομία τα γεγονότα της 11ης Σεπτέμβρη), όσο και με το εναλλακτικό σενάριο (πήρε υπόψη αυτά τα γεγονότα)- η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, προϋπολογίζει:
Δεν αποκλείεται, όμως, να υπάρξει και τρίτο, ακόμη χειρότερο, σενάριο. Αν η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης δε φέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα - αν, για παράδειγμα, αποφασίσει να ξοδέψει περισσότερα για επιχορηγήσεις στους μεγαλοεπιχειρηματίες (τους χρυσοπληρώνει για να κάνουν επενδύσεις), για την ενίσχυση των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους (με πρόσχημα την καταπολέμηση της «τρομοκρατίας»), για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, κλπ. - αυτό, είναι κάτι που θα το πληροφορηθούμε το Νοέμβρη, όταν κατατεθεί στη Βουλή το οριστικό σχέδιο του προϋπολογισμού 2002.
Αν βέβαια και σε ποιο βαθμό θα καταφέρει η κυβέρνηση να φορτώσει και αυτή τη φορά τα βάρη στα πλατιά λαϊκά στρώματα, αυτό θα εξαρτηθεί από το συσχετισμό δυνάμεων. Δηλαδή, από το βαθμό συσπείρωσης και αντίστασης των εργαζομένων.