Τετάρτη 12 Σεπτέμβρη 2018
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 5
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΟΜΙΛΙΑ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΟ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
«Ορκοι πίστης» στις αντιλαϊκές δεσμεύσεις και στην ιμπεριαλιστική ένωση

Eurokinissi

Διαπιστευτήρια ενώπιον του Ευρωκοινοβουλίου κατέθεσε χτες ο πρωθυπουργός, όπου εκφώνησε ομιλία για το μέλλον της ΕΕ εξωραΐζοντας την ιμπεριαλιστική ένωση και αναπαράγοντας παλιές αυταπάτες για την υποτιθέμενη δυνατότητα φιλολαϊκής μετάλλαξής της, απ' τις δυνάμεις της «προόδου», κόντρα σε αυτές της «συντήρησης», όπως ισχυρίστηκε, σε μια απόπειρα να ενισχύσει κάλπικες διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στις αστικές πολιτικές δυνάμεις αλλά και να διευρύνει τις «γέφυρες» με την υπόλοιπη ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία.

Ο Αλ. Τσίπρας παρουσίασε ούτε λίγο ούτε πολύ τα μνημόνια ως «έκφραση της αλληλεγγύης της ΕΕ» και τις θυσίες του λαού ως επιβεβαίωση του «πόσο βαθιά προσηλωμένοι είναι οι Ελληνες» στην ιμπεριαλιστική ένωση.

Συσκοτίζοντας τις αιτίες της κρίσης αλλά και τον πραγματικό χαρακτήρα των μνημονίων, που ενσωματώνουν πάγιες αξιώσεις του κεφαλαίου για τη θωράκιση της κερδοφορίας του και γι' αυτό εφαρμόζονται ενιαία σε όλα τα καπιταλιστικά κράτη στην ΕΕ, κατηγόρησε τους «θεσμούς» για «αδυναμία να προτεραιοποιήσουν τις αναγκαίες δομικές μεταρρυθμίσεις στα πρώτα δύο προγράμματα» και για «εμμονή ορισμένων εξ αυτών σε μια συνταγή ακραίας δημοσιονομικής προσαρμογής»!

Θύμισε μάλιστα στο ακροατήριό του ότι στην έναρξη της θητείας του κάποιοι είχαν αμφισβητήσει τη δυνατότητά του να υλοποιήσει τα αντιλαϊκά προτάγματα του κεφαλαίου αλλά και την προσήλωση της κυβέρνησής του στην ΕΕ.

«Πολύ λίγοι ήταν ανάμεσά σας αυτοί που πίστευαν ότι θα είχα την ελπίδα να τα καταφέρω», ανέφερε, για να προχωρήσει σε παράθεση των επιτευγμάτων του, «πετυχαίνοντας», όπως είπε, «εκεί που οι προηγούμενες κυβερνήσεις απέτυχαν», όπως οι «βαθιές τομές και μεταρρυθμίσεις που έπρεπε να είχαν γίνει δεκαετίες πριν», ανάμεσα στις οποίες ξεχωριστή αναφορά έκανε στις αντιασφαλιστικές ανατροπές, στα «έργα και επενδύσεις που καθιστούν την Ελλάδα εμπορικό, διαμετακομιστικό και ενεργειακό κόμβο στην ευρύτερη περιοχή» κ.ά.

Συνεχείς ήταν και οι διαβεβαιώσεις ότι «το τέλος των μνημονίων δεν συνιστά επαναφορά στο παρελθόν, αλλά ιστορική τομή με το παρελθόν», ότι δηλαδή τα όσα έχασαν οι εργαζόμενοι είναι «περασμένα - ξεχασμένα», και οι δεσμεύσεις ότι «την προσεχή περίοδο, θέλω να σας διαβεβαιώσω, θα συνεχίσουμε τη μεταρρυθμιστική προσπάθεια (...) Θα συνεχίσουμε, όμως, και την πορεία της δημοσιονομικής ισορροπίας...».

Δεν παρέλειψε βέβαια να επαναλάβει την κοροϊδία ότι όλα αυτά που είχαν και έχουν ως προϋπόθεση το τσάκισμα των λαϊκών δικαιωμάτων, με τα μέτρα των τριών μνημονίων και όσα είναι μπροστά έγιναν ταυτόχρονα, υποτίθεται, «με την προστασία των πιο αδύναμων», «όσο μπορούσαμε, σε αυτό τον δημοσιονομικό χώρο που είχαμε», όπως διευκρίνισε, δίνοντας για μια ακόμα φορά το πλαίσιο εντός του οποίου κινούνται τα μέτρα «διαχείρισης» της «ακραίας» φτώχειας.

Ξεχωριστές ήταν επίσης οι αναφορές τόσο στη διαχείριση του Μεταναστευτικού και κυρίως στη «συνεπή εφαρμογή» της άθλιας συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας για τους πρόσφυγες, που υπερασπίστηκε με το εξίσου άθλιο επιχείρημα ότι «αν δεν υπήρχε, τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα για όλους μας», όσο βέβαια και στους ρόλους που παίζει στην προώθηση των ευρωατλαντικών σχεδίων στην περιοχή, διευρύνοντας «πολυμερείς συνεργασίες με την Αίγυπτο, το Ισραήλ, την Παλαιστίνη, την Ιορδανία» και εμβαθύνοντας «την βαλκανική συνεργασία και συνανάπτυξη, ξεκλειδώνοντας την ευρωπαϊκή προοπτική των βαλκανικών κρατών, με κορωνίδα των προσπαθειών μας την ιστορική συμφωνία των Πρεσπών με τη βόρεια γείτονά μας, αλλά και τον συνεχιζόμενο διάλογο με την Αλβανία»!

Μάλιστα, σε ό,τι αφορά τη συμφωνία με την ΠΓΔΜ δεν παρέλειψε - αξιοποιώντας και τις βολικές τοποθετήσεις ευρωβουλευτών της ΝΔ και του ΕΚΛ - να «καρφώσει» την αξιωματική αντιπολίτευση σημειώνοντας ότι η στάση της για «την αναγκαία για την περιοχή μας επίλυση του προβλήματος της ονομασίας» είναι «μια στάση που θα χαρακτηρίζεται στα μελλοντικά βιβλία της Ιστορίας ως ο ορισμός του λαϊκισμού και του καιροσκοπισμού».

«Ξέπλυμα» της ΕΕ και της σάπιας σοσιαλδημοκρατίας

Το υπόλοιπο της ομιλίας του αναλώθηκε στην προσπάθεια εξωραϊσμού της ΕΕ όσο και της γνωστής - για τις «ημέρες και τα έργα της» ενάντια στους λαούς - ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, με τον πρωθυπουργό να παρουσιάζει τις απαιτήσεις τμημάτων του κεφαλαίου και καπιταλιστικών κρατών για το «μέλλον της ΕΕ», ως προτάσεις για «ανάγκη επιστροφής της» ΕΕ σε αξίες που η ίδια δεν είχε ποτέ ως ένωση του κεφαλαίου, αλλά και ως υποτιθέμενη απάντηση στην άνοδο του εθνικισμού.

Σε αυτό το πλαίσιο ο πρωθυπουργός ισχυρίστηκε ότι «η αποτυχία της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης της κρίσης είναι τελικά αυτή που τροφοδοτεί το τέρας του σοβινισμού και του ακροδεξιού λαϊκισμού. Η λογική της εθνικής αναδίπλωσης έναντι της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης», ενώ παραπάνω από χαρακτηριστική ήταν και η αποστροφή του ότι «κάποιοι από εσάς το 2015 φοβηθήκατε τον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά που διεκδικούσε και διεκδικεί μια καλύτερη Ευρώπη (...) Σήμερα, όσοι το πιστέψατε αυτό, οφείλετε να παραδεχτείτε ότι πέσατε έξω. Αν κάποιος απειλεί πραγματικά την Ευρώπη δεν είναι όσοι παλεύουν για να την αλλάξουν, αλλά όσοι παλεύουν για να την καταργήσουν», τσουβαλιάζοντας βέβαια όσους αμφισβητούν την ιμπεριαλιστική ένωση με τις «ευρωσκεπτικιστικές» αστικές δυνάμεις.

Σε αυτήν τη βάση και επιχειρώντας εκ νέου να διευρύνει τις γέφυρες αλλά και να «ξεπλύνει» την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία κάλεσε σε συστράτευση «όλων όσων πιστεύουμε σε αυτό το ευρωπαϊκό όραμα» «να παραμερίσουμε τις υπαρκτές και μεγάλες διαφορές μας μπροστά στο μεγάλο κίνδυνο (...) Να απαντήσουμε αποφασιστικά ότι ο μόνος δρόμος της διάσωσης της ευρωπαϊκής ενοποίησης είναι η αναβάπτισή της με τολμηρές μεταρρυθμίσεις δημοκρατίας, διαφάνειας και δικαιοσύνης», εισηγούμενος νέα εκστρατεία χειραγώγησης των λαών και παρουσιάζοντας ως τέτοια μέτρα υποτιθέμενης αλλαγής επί το φιλολαϊκότερον της ΕΕ, αξιώσεις τμημάτων του κεφαλαίου και αστικών τάξεων, όπως αυτές για την «εμβάθυνση της πολιτικής ενοποίησης, ισχυρότερο Κοινοβούλιο και ισχυρότεροι ευρωπαϊκοί θεσμοί», «μια Ευρωζώνη προσανατολισμένη στην ανάπτυξη, με μηχανισμούς εξισορρόπησης των ανισοτήτων», «ένα Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο που να στηρίζει την κοινωνική συνοχή και τη σύγκλιση» κ.ά.


Κορυφή σελίδας
Ευρωεκλογές Ιούνη 2024
Μνημεία & Μουσεία Αγώνων του Λαού
Ο καθημερινός ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 1 ευρώ