Απογειώνει το προπαγανδιστικό της παραλήρημα η κυβέρνηση, στην προσπάθεια να πείσει ότι οι «ανατροπές του αιώνα» που ετοιμάζει με το νομοσχέδιο για τα Εργασιακά γίνονται «για το καλό» των εργαζομένων. Μετά το «4ήμερο» - παρωδία που διαφήμιζε τις προηγούμενες μέρες, προαναγγέλλει τώρα μία νέα ...κοσμογονία, την «ψηφιακή κάρτα εργασίας», και προβάλλει σαν δόλωμα τη 14ήμερη «άδεια πατρότητας» και το «δικαίωμα αποσύνδεσης» στην τηλεργασία.
Κανένα από αυτά τα μέτρα δεν μπορεί να κρύψει τον βαθιά αντιδραστικό χαρακτήρα του νομοσχεδίου. Αντίθετα, έρχονται να συμπληρώσουν τον βασικό κορμό του και αποτελούν άλλοθι για την επιβολή της 10ωρης δουλειάς, των νέων περιορισμών στην απεργία και στη συνδικαλιστική δράση, συνολικά για το βάθεμα της εκμετάλλευσης, που στόχο έχει να θωρακίσει την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων.
Ας δούμε για παράδειγμα την «ψηφιακή κάρτα», που έχει ψηφιστεί από το 2011, αξιοποιήθηκε προπαγανδιστικά και από τον ΣΥΡΙΖΑ ως «μέτρο προστασίας» των εργαζομένων και μέχρι σήμερα δεν έχει εφαρμοστεί. Σύμφωνα με την κυβέρνηση, ο χρόνος προσέλευσης και αποχώρησης του εργαζόμενου από την επιχείρηση θα καταγράφεται αυτόματα και έτσι θα ασκείται αποτελεσματικότερος έλεγχος στον χρόνο εργασίας, στην υπερεργασία και στις υπερωρίες.
Πρόκειται για σκέτη κοροϊδία! Η κυβέρνηση πρώτα θεσμοθεί το 10ωρο και μετά έρχεται και λέει ότι με την «ψηφιακή κάρτα» θα ελέγχει τα ωράρια! Πρώτα επεκτείνει την «ευελιξία» στα ωράρια και στον χρόνο εργασίας, σύμφωνα με τις ανάγκες των επιχειρήσεων, και μετά αναγγέλλει τον «έλεγχο» δήθεν αυτής της ζούγκλας. Πρώτα καταργεί την προσαύξηση του μισθού στις υπερωρίες και μετά λέει ότι θα ελέγχει την τήρηση των υπερωριών για να τις πληρώνονται οι εργάτες!
«Να σε κάψω Γιάννη, να σ' αλείψω μέλι» είναι η προκλητική λογική της κυβέρνησης, που πρέπει να απαντηθεί μαζικά και αποφασιστικά. Υπάρχει άλλωστε πλούσια πείρα: Οσες φορές οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν καταπάτηση των ωραρίων τους και μη πληρωμή των υπερωριών, το υπουργείο Εργασίας κωφεύει προκλητικά και στην καλύτερη περίπτωση αναγκάζονται να τρέχουν στα δικαστήρια για να διεκδικήσουν τις αμοιβές τους.
Σε ό,τι αφορά την τηλεργασία, με περιτύλιγμα το δήθεν «δικαίωμα στην αποσύνδεση πέραν του συμφωνημένου ωραρίου» η κυβέρνηση επιχειρεί να κρύψει ότι αυτό που προωθείται είναι η παγίωση και γενίκευση μιας νέας μορφής «ευελιξίας» στην εργασία, μέσω της οποίας «σβήνονται» τα όρια εργάσιμου και μη εργάσιμου χρόνου, όπως ακριβώς απαιτούν οι επιχειρήσεις, για λογαριασμό των οποίων νομοθετεί. Θυμίζουμε ότι γι' αυτό το μέτρο είχαν πρωτοστατήσει στο Ευρωκοινοβούλιο ο ΣΥΡΙΖΑ και οι δυνάμεις της GUE, ανοίγοντας τον δρόμο και για στενότερη «ψηφιακή» παρακολούθηση του εργαζόμενου από την εργοδοσία.
Η ίδια η διατύπωση εξάλλου («πέραν του συμφωνημένου ωραρίου») αποδεικνύει ότι μιλάμε για ωράρια - λάστιχο, με το πιστόλι στον κρόταφο των εργαζομένων.
Οσο για τον κυβερνητικό ισχυρισμό ότι με την αποσύνδεση «προστατεύονται η οικογενειακή και προσωπική ζωή», είναι αστείο και να το λέει, την ώρα που με την τηλεργασία, τα σπίτια των εργαζομένων μετατρέπονται σε χώρους εργασίας, όπου τις περισσότερες φορές μια οικογένεια προσπαθεί να συνδυάσει ταυτόχρονα τη δουλειά εξ αποστάσεως με την τηλεκπαίδευση, το διάβασμα και τις άλλες ανάγκες των παιδιών με τις απαιτήσεις της εργοδοσίας «άνευ ωραρίου».
Τελευταίο προπαγανδιστικό ανάχωμα είναι η θεσμοθέτηση άδειας πατρότητας 14 ημερών, όπως και η πρόβλεψη για εξάμηνη γονική άδεια. Μόνο που για την τελευταία η αποζημίωση περιορίζεται στους 2 πρώτους μήνες, και μάλιστα στο ύψος του κατώτερου μισθού. Για τέτοια ...προστασία της μητρότητας μιλάμε! Επιπλέον, από την άδεια αυτή αποκλείονται οι εργαζόμενες που έχουν κάνει χρήση της αντίστοιχης άδειας που χορηγεί ο ΟΑΕΔ.
Στην πράξη η κυβέρνηση δεν πρωτοτυπεί, καθώς και εδώ ενσωματώνει σχετική ευρωπαϊκή Οδηγία και τις «βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές», όπως έκαναν ο ΣΥΡΙΖΑ και όλοι οι προηγούμενοι, με στόχο τη διευκόλυνση της εισόδου περισσότερων γυναικών στην παραγωγή, ως μιας μεγάλης «δεξαμενής» άντλησης κέρδους, χωρίς βέβαια να αναιρούνται οι οικονομικοί και κοινωνικοί όροι της ανισοτιμίας, χωρίς να απαλλάσσεται η γυναίκα από την έγνοια των παιδιών, της φροντίδας του σπιτιού, των γερόντων κ.λπ.
Αυτό το νομοσχέδιο λοιπόν δεν ξεπλένεται και δεν εξωραΐζεται με τίποτα. Οι εργαζόμενοι, τα συνδικάτα τους είναι σε θέση μάχης και θα δώσουν απάντηση σε όλα ένα προς ένα τα αντεργατικά του άρθρα, σε όλα ένα προς ένα τα ψέματα, σε όλες τις προκλήσεις της κυβέρνησης. Στις 6 Μάη όλοι στην Πρωτομαγιάτικη απεργία!