O Ηλίας Μαυρέας, υποψήφιος νομάρχης
O καρδιολόγος Ηλίας Μαυρέας θα είναι ο υποψήφιος νομάρχης του «Ενωμένου Μεσσηνιακού Αγωνιστικού Συνδέσμου» (ΕΜΑΣ) στη Μεσσηνία, στις ερχόμενες εκλογές του Οκτώβρη.
Την εκδήλωση, στη γεμάτη αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου Καλαμάτας, άνοιξε η νομαρχιακός σύμβουλος Μαρία Διαμαντάκη, η οποία τόνισε πως η ψήφος στην ΕΜΑΣ πιάνει τόπο και δεν επιτρέπει σε κανέναν από τους φορείς της αντιλαϊκής πολιτικής να την καταμετρήσει υπέρ του: Ούτε στην κυβέρνηση (για να συνεχίσει με νέα έγκριση την πολιτική της), ούτε στη ΝΔ (για να αναλάβει αυτή την άσκησή της). Επίσης, δεν προσφέρεται για εξαργύρωση δε διάφορα κεντροαριστερά τραπέζια για τη νομή της εξουσίας. Στη συνέχεια, ο έτερος νομαρχιακός σύμβουλος του συνδυασμού, Αντώνης Κατσάς, αφού έκανε τον απολογισμό της δράσης της ΕΜΑΣ την τελευταία τετραετία, παρουσίασε τον Ηλ. Μαυρέα.
Παίρνοντας το λόγο, ο υποψήφιος νομάρχης τόνισε την ανάγκη συσπείρωσης δυνάμεων και ανάπτυξης της μαζικής δράσης που χρειάζονται «για ανατροπές συγκεκριμένων πολιτικών, συγκεκριμένων επιλογών, συγκεκριμένων αντιλαϊκών και αντιαναπτυξιακών σχεδιασμών. Συσπείρωση με δυνάμεις, που έχουν μακρά ιστορία αγώνων, με δυνάμεις συνεπείς σε θέσεις, σε επάλξεις, με όλες τις δυνάμεις, που εργάζονται, μοχθούν, αγωνίζονται και οραματίζονται και, βέβαια, με τους εργάτες. Οι υπαρκτές πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές, ακόμα και εντάξεις, δεν πρέπει να αποτελούν εμπόδιο για συσπείρωση δυνάμεων και από κοινού δράση».
Στη συνέχεια, έκανε λόγο για την υποβάθμιση του νομού, εξαιτίας των πολιτικών των προηγούμενων χρόνων, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά: «Η μεταπολεμική γενιά έζησε την ερήμωση, τη φυγή, την εγκατάλειψη της υπαίθρου, την εκχέρσωση, την αστυφιλία, τη μετανάστευση. Η μεταπολίτευση έζησε την ολοκλήρωση της αποβιομηχάνισης και την περαιτέρω συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης. Αδιάψευστα τεκμήρια του παραγωγικού αυτού παρελθόντος, τα εγκαταλειμμένα κτίρια της Συκικής και του ΑΣΟ στο νομό μας. Η κατεδάφιση της καμινάδας του Λιναρδάκη έβαλε και συμβολικά την ταφόπλακα στο βιομηχανικό παρελθόν της πόλης μας. Το απογοητευτικό, όμως, σκηνικό συνεχίζεται. Τα αγροτικά προϊόντα παραμένουν αδιάθετα και ακαταζήτητα σε τιμές εξευτελιστικές. Μετά μια παροδική τάση αναστροφής του κλίματος της προηγούμενης δεκαετίας, η πρόθεση φυγής από την ύπαιθρο ενδυναμώνεται. Η οποιαδήποτε ενασχόληση με αγροτικές διαδικασίες, ακόμα και αν είναι προσοδοφόρες, απαξιώνεται».
Και κατέληξε, καλώντας το λαό της Μεσσηνίας να συστρατευτεί με το συνδυασμό της ΕΜΑΣ σε αγωνιστική κατεύθυνση, γιατί «τίποτα δε χαρίζεται, όλα κατακτιούνται».