Λέκτορας Πανεπιστημίου Μακεδονίας
Φύτρωσαν πολλά κόμματα κατά καιρούς που πέρασαν ως διάττοντες αστέρες. Τα περισσότερα ήταν άγριες μολόχες και τσουκνίδες στην υπηρεσία της αστικής τάξης. Ανάμεσα στα κόμματα φύτρωσε και το ΚΚΕ ως κόκκινο γαρίφαλο, χρώμα της νιότης και της κοινωνικής προόδου. Σε πείσμα όσων ορκίζονται να το ξεριζώσουν αντιστέκεται και αντέχει στο χρόνο μέχρι να εκπληρώσει την ιστορική του αποστολή. Δηλαδή μέχρι το αστικό κράτος ξεπεραστεί από την κοινωνική πρόοδο και η ταξική πάλη το τοποθετήσει "εκεί όπου θα είναι η πραγματική του θέση, στο μουσείο των αρχαιοτήτων δίπλα στο ροδάνι και στο μπρούντζινο τσεκούρι" (Ενγκελς). Στο "τέλος της ιστορίας" των αστών και της ταξικής τους κυριαρχίας, το ΚΚΕ προαναγγέλλει την αυγή της πραγματικής ιστορίας για το ανθρώπινο γένος, "όταν θα μπορεί να ξεπεραστεί ολότελα ο στενός ορίζοντας του αστικού δικαίου και θα γράψει η κοινωνία στη σημαία της: Από τον καθένα ανάλογα με τις ικανότητές του, στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του" (Μαρξ). Μ' αυτή την έννοια, η εργατική τάξη θέλω να πιστεύω ότι το ελάχιστο το οποίο δύναται να πράξει σήμερα είναι να διακρίνει το δικό της κόμμα. Οσοι βρισκόμαστε στις παρυφές της και θέλουμε να αυτοαποκαλούμαστε προοδευτικοί, δεν έχουμε παρά να συστρατευτούμε μαζί με τους κομμουνιστές και το ΚΚΕ. Η επιστημονική αλήθεια βρίσκεται με το μέρος τους, γι' αυτό αντέχουν στο χρόνο και θα αντέχουν έως να εκπληρώσουν την ιστορική τους αποστολή. Μέχρι τότε είμαστε μαζί. Μετά όλοι είμαστε πραγματικά ελεύθεροι. Η απαλλοτρίωση των απαλλοτριωτών επιτυγχάνεται».