Μεγάλη πληγή, το ανελέητο χτύπημα της αγροτικής παραγωγής, της κυριότερης ενασχόλησης του πληθυσμού. Αποβιομηχάνιση, ανεργία, δραματικές επιπτώσεις στους επαγγελματοβιοτέχνες και καταστροφή των πλουτοπαραγωγικών πόρων συμπληρώνουν την εικόνα της εγκατάλειψης
Η Αιτωλοακαρνανία, ο μεγαλύτερος σε έκταση νομός της χώρας, χρόνια τώρα είναι η "ξεχασμένη γη" για τις κυβερνήσεις, όπως λένε οι κάτοικοί της. Την ξεχνούν επί τετραετίες για να τη θυμηθούν μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια οι πολιτευτές, που υπόσχονται "λαγούς με πετραχήλια". Ολο το υπόλοιπο διάστημα οι αντιλαϊκές πολιτικές του δικομματισμού φροντίζουν για τη συνεχή υποβάθμισή του, όπως άλλωστε συμβαίνει και στο σύνολο της ελληνικής επαρχίας. Μέρα τη μέρα, χρόνο το χρόνο η Αιτωλοακαρνανία φθίνει, καθώς καταστρέφονται οι πλουτοπαραγωγικοί της πόροι, στο όνομα της "ανάπτυξης" που - σύμφωνα με τον Σπύρο Στριφτάρη,μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιο βουλευτή - "έχει γίνει συνώνυμη της απάτης και της υφαρπαγής ψήφου".
Σε σύγκριση με τους άλλους νομούς, η Αιτωλοακαρνανία βρίσκεται στην 48η θέση ανάπτυξης. Η μεγάλη πληγή για το νομό είναι το ανελέητο χτύπημα της αγροτικής παραγωγής, της κυριότερης ενασχόλησης του πληθυσμού. Οι καπνοπαραγωγοί χρεοκοπούν μετά την ευρωπαϊκή εντολή για μείωση κατά 20.000 τόνους της παραγωγής στο νομό. Παρά τις υποσχέσεις πως με τις αναδιαρθρώσεις η κατάσταση θα καλυτερεύσει και ενώ πολλοί παραγωγοί έβγαλαν τις ποικιλίες "τσιμπέλι" βάζοντας "βιρτζίνια" η κατάσταση χειροτέρευσε. Οι περισσότεροι παραγωγοί βρίσκονται σε απόγνωση καθώς έχουν χρεωθεί σε τράπεζες. Τα τελευταία χρόνια πάνω από 6.000 καπνοπαραγωγοί εγκατέλειψαν τις καλλιέργειές τους.Πολλοί μαζεύονται στις πόλεις αναζητώντας κάποιο μεροκάματο στις οικοδομές. Αλλοι συνεχίζουν όπωςόπως ακούγοντας τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ να τους καλούν να στραφούν στον τουρισμό ή σε άγνωστές τους καλλιέργειες (σπαράγγια, κηπευτικά).
Ανάλογα πλήγματα δέχονται οι βαμβακοπαραγωγοί που βλέπουν την παραγωγή τους να συρρικνώνεται από τους 1.300.000 τόνους στους 700.000,εξαιτίας της ποσόστωσης που επιβάλλει η ΕΕ. Οι έμποροι αλωνίζουν ανεξέλεγκτοι κατεβάζοντας τις τιμές, όταν το κόστος παραγωγής διαρκώς ανεβαίνει. Παρόμοιες ντιρεκτίβες μείωσης της παραγωγής φέρνουν σε απόγνωση τους ελαιοπαραγωγούς και όσους καλλιεργούν εσπεριδοειδή και καρπούζια.
Η συρρίκνωση της αγροτικής παραγωγής σ' ένα κατ' εξοχήν αγροτικό νομό σαν την Αιτωλοακαρνανία έχει πολλαπλές επιδράσεις σε όλους τους τομείς. Τα καπνομάγαζα της περιοχής μειώθηκαν κατά 80%.Η μεταφορά του "Παπαστράτου" στην Αλβανία όξυνε το πρόβλημα της ανεργίας, η οποία σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία ξεπερνά το 12%,αλλά στην πραγματικότητα είναι μεγαλύτερη. Εκλεισαν οι επιχειρήσεις ιματισμού ΔΟΥΡΙΔΑΣ στο Αγρίνιο και ΒΙΟΝΥΛ στο Μεσολόγγι. Σήμερα έχουν απομείνει ελάχιστες μικρομεσαίες επιχειρήσεις (όπως η "Φλώρα" και η "Μεταλλοπλαστική") και ένα καπνομάγαζο που απασχολεί περίπου 200 εργαζόμενους εποχιακά. Αυξήθηκε η ζήτηση στις οικοδομές λόγω της στροφής των αγροτών σ' αυτές με αποτέλεσμα να δουλεύουν πολλοί χωρίς ένσημα και κοινωνική ασφάλιση.
Η κατάσταση αυτή πλήττει και τους επαγγελματοβιοτέχνες. Σαν να μην έφτανε η πτώση του τζίρου, λόγω της οικονομικής ανέχειας του πληθυσμού, τα μικρομάγαζα έχουν να αντιμετωπίσουν την άγρια φορολογία μέσω των αντικειμενικών κριτηρίων αλλά και τη φορολογία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Κοντά σ' αυτά αντιμετωπίζουν τον ανταγωνισμό των πολυεθνικών καταστημάτων που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι το λουκέτο για πολλά μικρομάγαζα. Η κατάσταση αυτή έχει προκαλέσει την αγανάκτηση των εμπόρων οι οποίοι εξαγριωμένοι από την εγκατάλειψη δηλώνουν πως αυτή τη φορά θα δώσουν "ψήφο αντίστασης, ψήφο στο ΚΚΕ".Στην Αιτωλοακαρνανία οι ΕΒΕ γνωρίζουν πως δεν μπορεί το μέλλον τους να καλυτερεύσει αν δε γίνει το ίδιο με τους αγρότες και τους εργαζόμενους. Ετσι εκφράζουν με κάθε τρόπο τη συμπαράταξη και συμπαράστασή τους στους λαϊκούς αγώνες (όπως τους πρόσφατους των αγροτών, όπου έκλεισαν όλα τα μαγαζιά του Αγρινίου). Αυτό, σύμφωνα με τον Γ. Δήμα,υποψήφιο βουλευτή του ΚΚΕ, αποδεικνύει τις αγωνιστικές παραδόσεις του λαού που πρέπει να ενισχυθούν και να πάρουν το χαρακτήρα ενός παλλαϊκού μετώπου για την ανάπτυξη της περιοχής.