Ερωτηματικά για τη φερεγγυότητα των επίσημων στοιχείων που δίνει στη δημοσιότητα η διοίκηση της Τράπεζας Πίστεως και άρα για την οικονομική της κατάσταση που εντείνονται στο φόντο των διεργασιών για πωλήσεις, εξαγορές και συγχωνεύσεις τραπεζών, θέτει με κείμενό του αναγνώστης της εφημερίδας που υπογράφει ως "ένας απλός μέτοχος". Ο "Ρ", με την υποσημείωση ότι το "συναλλαγματικό άνοιγμα" που προέκυψε μετά την υποτίμηση της δραχμής αφορά τις περισσότερες τράπεζες, δημοσιεύει τις σκέψεις αυτές:
Από τα στοιχεία του απολογισμού και από τις δηλώσεις που έκανε ο πρόεδρος της ALPHA ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΙΣΤΕΩΣ προκύπτουν τα ακόλουθα στοιχεία:
Το 1997 σημειώθηκε αύξηση των καταθέσεων από πελάτες και πιστωτικά ιδρύματα κατά 568,7 δισ. δρχ. Από αυτά 331,6 δισ. δρχ. αφορούσαν καταθέσεις συναλλάγματος (αύξηση 30,4% σε σχέση με το 1996). Τα υπόλοιπα 245,1 δισ. δρχ. αφορούσαν καταθέσεις σε δρχ. (αύξηση 17,9%).
Οι πηγές κεφαλαίων σε συνάλλαγμα ανήλθαν σε 1.421,3 δισ. δρχ. (πιστωτικών ιδρυμάτων και πελατών) έναντι μόλις 582,4 δισ. δρχ. των τοποθετήσεων σε συνάλλαγμα (χορηγήσεις και τοποθετήσεις σε τίτλους). Η διαφορά (1.421,3-582,4), που είναι της τάξης των 839,9 δισ. δρχ., αποτελεί ένα ιδιαίτερα μεγάλο συναλλαγματικό άνοιγμα, που στις περιπτώσεις μεταβολής των ισοτιμιών είναι δυνατόν να έχει ως αποτέλεσμα σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στην κερδοφορία της Τράπεζας, εάν ο εν λόγω συναλλαγματικός κίνδυνος δε διασφαλιστεί.
Πρέπει να σημειωθεί ότι από το 1995 και μετά παρατηρείται αύξηση του δανεισμού σε συνάλλαγμα και η χορήγηση δανείων σε δρχ. (αλλά και σε συνάλλαγμα έως ένα βαθμό). Ομως η διαφορά πηγών και χρήσεων σε συνάλλαγμα αυξάνεται σημαντικά. Οσο διαρκούσε η πολιτική της σκληρής δραχμής, αυτές οι κινήσεις είχαν ως αποτέλεσμα υψηλά κέρδη, αφού η ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΙΣΤΕΩΣ δανειζόταν με χαμηλό κόστος σε συνάλλαγμα και χορηγούσε δάνεια σε δρχ. συγκριτικά με μεγάλο επιτόκιο και μεγάλο Spreed.
Ομως η υποτίμηση της δραχμής το Μάρτη 1998 μετέβαλε τα δεδομένα και μας οδήγησε σε μια σειρά σκέψεις και υπολογισμούς. Συγκεκριμένα, με βάση τα δημοσιευμένα στοιχεία και τους υπολογισμούς που κάναμε προηγούμενα, τα μεγέθη του ισολογισμού της Τράπεζας το 1997 διαμορφώθηκαν ως ακολούθως:
31.12.1997 Πηγές σε συνάλλαγμα 1.421,8 δισ. δρχ. (καταθέσεις).
31.12.1997 Χρήσεις σε συνάλλαγμα:
Συναλλαγματικό Ανοιγμα 738,9 δισ. δρχ.
Εάν ληφθεί υπόψη υποτίμηση της δραχμής σε μέσα επίπεδα 12% περίπου, τότε είναι δυνατή η πρόκληση ζημιάς: 738,9 Χ 12% = 88,7 δισ. δρχ.
Με τη δραστηριοποίηση της Τράπεζας στην αγορά ομολόγων, το χαρτοφυλάκιο χρεογράφων αυξήθηκε το 1997 και αντιπροσωπεύει το 38% του ενεργητικού.
Συγκεκριμένα, τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου (31.12.97) ανήλθαν σε 1.223,0 δισ. δρχ. και εάν ληφθεί υπόψη ένα όφελος της τάξης του 3,5%, τότε τα επιπλέον έσοδα ανέρχονται σε (1.223 Χ 3,5%) 43 δισ. δρχ.
Συνεχίζοντας τις ίδιες απλές σκέψεις, η ζημιά των 88,7 δισ. δρχ. περιορίζεται κατά 43 δισ. δρχ. και παραμένει ένα υπόλοιπο ύψους (88,7-43) 45,7 δισ. δρχ.
Η μείωση των κερδών του πρώτου τριμήνου 1998 κατά 10 δισ. δρχ. σε σχέση με το α τρίμηνο 1997 μήπως έχει σχέση με τον επιμερισμό της ζημίας των 45,7 δισ. δρχ. στα τέσσερα τρίμηνα του 1998, δηλαδή 45,7:4=11,4 δισ. δρχ.; Η μήπως πρόθεση της διοίκησης της Τράπεζας είναι η ζημία να καλυφθεί από εγγραφές από αγοραπωλησίες συμμετοχών;
Από τα στοιχεία του απολογισμού προκύπτει ότι τα αποτελέσματα χρηματοοικονομικών πράξεων αυξήθηκαν από 13 δισ. δρχ. το 1996 σε 30,9 δισ. δρχ. το 1997, δηλαδή κατά 17,9 δισ. δρχ. Η αύξηση αυτή οφείλεται κατά κύριο λόγο στα κέρδη από αγοραπωλησίες χρεογράφων, αφού από 8,8 δισ. δρχ. το 1996 αυξήθηκαν σε 29,7 δισ. δρχ. το 1997, ήτοι σημείωσαν αύξηση κατά 20,9 δισ. δρχ. Από τον απολογισμό προκύπτει ότι κέρδη ύψους 15,1 δισ. δρχ. οφείλονται σε πωλήσεις και επαναγορές μετοχών εταιριών συμμετοχής της.
Τα καθαρά κέρδη προ φόρων το 1997 αυξήθηκαν κατά 12,5 δισ. δρχ. ήτοι από 60,4 δισ. δρχ. το 1996 σε 72,9 δισ. δρχ. το 1997. Αν από τα αποτελέσματα χρήσεως 1997 αφαιρεθούν τα κέρδη από αγοραπωλησίες ιδίων συμμετοχών της τράπεζας ύψους 15,1 δισ. δρχ., τότε τα κέρδη ανέρχονται σε 57,8 δισ. δρχ. αντί των 72,9 δισ. δρχ. που σημειώνονται στον απολογισμό, ήτοι μικρότερα από τα αντίστοιχα του 1996 κατά 2,6 δισ. δρχ.
Την ίδια στιγμή που ο πρόεδρος του ΔΣ της ALPHA ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΙΣΤΕΩΣ δηλώνει περιορισμό των κερδών του α τριμήνου 1998 έναντι του αντίστοιχου τριμήνου του 1997, η τιμή της μετοχής αντί να σημειώσει κάμψη (λόγω περιορισμένων κερδών) αυξάνεται. Μήπως αυτή η άνοδος συνδέεται με την επιδίωξη του προέδρου να επισπευστούν οι διαδικασίες πώλησης των κρατικών τραπεζών; Ο πρόεδρος βέβαια κατά την παρουσίαση του απολογισμού τόνισε ότι πρέπει να καταργηθούν ο ΕΦΤΕ και η εισφορά υπέρ του Δημοσίου, με προφανή στόχο να φανεί υποστηρικτής επιχειρήσεων.