ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕΙ Ο ΟΡΓΑΝΩΤΗΣ... «ανώτατες κυβερνητικές πηγές με τις οποίες επικοινώνησε χθες "το Βήμα" σημείωναν ότι τα επεισόδια ξεκίνησαν υπό την καθοδήγηση της Αριστεράς (...) ειδικό site στο Internet που ελέγχεται από οργανώσεις της Αριστεράς προανήγγειλε συγκρούσεις με την Αστυνομία τονίζοντας ότι "ο νόμος πλαίσιο δεν πρέπει να περάσει και η κυβέρνηση θα πρέπει να πάρει το μάθημά της" (...) κατασχέθηκε ασυνήθιστα μεγάλος αριθμός μολότοφ που διαπιστώθηκε ότι παρασκευάστηκαν σχεδόν αποκλειστικά σε χώρους του Πολυτεχνείου (...) ξαφνικά ομάδα επτά νεαρών με κουκούλες επιτέθηκε κατά των ανδρών των ΜΑΤ με ρόπαλα (...) κρατούσαν κοντάρια και δεν είχαν την εμφάνιση αναρχικών (...) εξαφανίστηκαν όταν τα επεισόδια άρχισαν να παίρνουν έκταση» (το ρεπορτάζ στο «ΒΗΜΑ»).
«ΒΡΑΔΥΝΟΥΝΤΟΣ ΑΠΥΛΟΣ ΣΤΟΜΑΣ»: «Αν αξιολογήσουμε τις δυνάμεις της Αριστεράς στα πανεπιστήμια από τις πολιτικές τους πράξεις (...) η πολιτική τους αντιπρόταση συνοψίζεται στις εξής δέκα λέξεις: ξύλο, τσαμπουκάς, καδρόνια, βία, φωτιά, μολότοφ, ετικέτες, συκοφαντία, διαβολή, δικτατορία μειοψηφιών (...) τα πανεπιστήμια μετά την ήττα του υπαρκτού σοσιαλισμού το 1989 είναι τα τελευταία κάστρα τους. Βλέπετε, μόνο εκεί εφαρμόζεται η Δημοκρατία των Σοβιέτ και η μειοψηφία υπερισχύει με τη βία της πλειοψηφίας. Μόνον εκεί λειτουργούν τα λαϊκά δικαστήρια που εκδίδουν αποφάσεις να χτίζονται με τούβλα τα γραφεία επιστημόνων με άποψη (...) τι κρίμα να είναι εκείνοι που αποτελούν το βραδυπορούν τμήμα του έθνους» (ο Μανώλης Κοττάκης στον «ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ»).
ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ; «Κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ χτες ήταν εξοργισμένα από την κατάσταση που δημιουργήθηκε και αναρωτιόνταν πώς είναι δυνατόν παραπολιτικά θέματα, από το δικό τους κόμμα να κυριαρχούν και σημαντικά της κυβέρνησης να περνάνε σε δεύτερη μοίρα, αφήνοντας αιχμές ότι σκοπίμως διογκώνονται ορισμένες διαφορετικές απόψεις» (το ρεπορτάζ στην «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»).
ΝΑ ΤΑ ΣΚΕΠΑΖΟΥΝ ΣΑΝ ΤΙΣ ΓΑΤΕΣ: «Προφανώς τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ σ' ένα κορυφαίο όργανο, όπως το Πολιτικό Συμβούλιο, έχουν δικαίωμα και υποχρέωση να μιλούν ελεύθερα και να διατυπώνουν χωρίς περιστροφές τις απόψεις τους. Αρκεί βέβαια αυτές να μη διαρρέουν» (ο Π. Παναγιώτου στο «ΕΘΝΟΣ»).