Φ αίνεται ότι οι «ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ» βάλθηκαν ν' αποδείξουν και στους πιο δύσπιστους πλέον ότι απεμπόλησαν το αίτημα για διατήρηση της επετηρίδας. Δεν εξηγείται διαφορετικά η εμμονή τους παλιότερα στο σύνθημα «μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών» και τώρα με πιο σικ τρόπο στο «κανείς αναπληρωτής χωρίς δουλιά».
Αραγε νοιάζονται πραγματικά για τους αναπληρωτές, για τους αδιόριστους εκπαιδευτικούς και την επετηρίδα; Απ' ό,τι δείχνει η πρακτική τους κατηγορηματικά όχι!
Η τυχοδιωκτική τους πολιτική αντίληψη για «συμμαχίες» χωρίς αρχές και θέσεις κινείται στη λογική: «Να υιοθετήσουμε κάθε αίτημα, να χαϊδέψουμε αυτιά, να το παίξουμε και μαχητές, εκ του ασφαλούς, ώστε ν' αποκομίσουμε παραταξιακά και πολιτικά οφέλη».
Αλλωστε την ίδια τακτική ακολουθούν και στην ΟΛΜΕ. Ενώ η ΓΣ των προέδρων π.χ. αποφάσισε τη διεκδίκηση του αιτήματος της επαναφοράς της επετηρίδας, το συγκεκριμένο αίτημα «κόπηκε» από την απεργιακή αφίσα, με ευθύνη των παρατάξεων ΔΑΚΕ - «ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ» - «ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ».
Ο μως κανένας αναπληρωτής δεν είναι αφελής. Ολοι γνωρίζουν ότι η μόνη ξεκάθαρη θέση είναι αυτή που υπερασπίζεται με συνέπεια η ΕΣΑΚ - ΔΕΕ και μιλά για διατήρηση της επετηρίδας και μαζικούς διορισμούς από αυτήν, αφού τα κενά τόσο στην Πρωτοβάθμια, όσο και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση είναι τεράστια και οι σύγχρονες ανάγκες ακόμη μεγαλύτερες. Ολα τα άλλα στην ουσία υπονομεύουν το αίτημα της διατήρησης της επετηρίδας και ουσιαστικά δίνουν χέρι βοήθειας στην κυβέρνηση, η οποία επιχειρεί να νομιμοποιήσει στις συνειδήσεις την κατάργηση της επετηρίδας, σχεδιάζει (το ομολόγησε ο Αρσένης διά στόματος «Επιτροπής Καζάζη») να προχωρήσει και σε νέες ρυθμίσεις «κοσκινίσματος» των εκπαιδευτικών που πρόκειται να διοριστούν (βαθμολογία, μεταπτυχιακά, συνέντευξη), ώστε να εξασφαλιστεί πλήρως η αδιαφανής και ρουσφετολογική πολιτική που θέλει να επιβάλει, το διορισμό εκπαιδευτικών που θα ακολουθούν χωρίς αντιρρήσεις τις αντιεκπαιδευτικές της επιλογές. Εδώ ακριβώς στοχεύει και η λεγόμενη αξιολόγηση που προωθούν. Στην ιδεολογική χειραγώγηση των εκπαιδευτικών και το τσάκισμα κάθε αντίστασης.
Οαγώνας για τη διατήρηση της επετηρίδας και για μαζικούς διορισμούς από αυτήν, πρέπει να αποτελεί ένα από τα κύρια αιτήματα κάθε μαζικού φορέα στην εκπαίδευση. Διαφορετικά οδηγούμαστε σε συντεχνιακές λογικές και καταστρατήγηση της επετηρίδας. Γιατί τι άλλο θα γίνει, εάν οι διορισμοί γίνονται με διαφορετικό τρόπο και όχι με την επετηρίδα; Οι παράλληλες επετηρίδες που «έστησε» το ΥΠΕΠΘ, αλλά και οι κινητοποιήσεις των αδιόριστων, αλλά «επιτυχόντων» στο διαγωνισμό - παρωδία που έγινε, έρχονται ν' αποδείξουν έμπρακτα όλα τα παραπάνω.
Η θέση που υιοθετούν οι «ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ», επιβεβαιώνοντας τη συντεχνιακή λογική τους, έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την επετηρίδα. Δε χωράνε δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη. `Η το ένα θα υποστηρίζεις ή το άλλο. Και αυτό το συνειδητοποιούν όλο και περισσότεροι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί. Γι' αυτό στην τελευταία συνέλευση της Πανελλήνιας Ενωσης Αδιορίστων Εκπαιδευτικών υπερψήφισαν την πρόταση της ΕΣΑΚ - ΔΕΕ, υιοθετώντας το αίτημα της επαναφοράς της επετηρίδας ως μοναδικού τρόπου πρόσληψης εκπαιδευτικών, όπως και τη θέση «κανείς αδιόριστος χωρίς δουλιά», που εκφράζει σήμερα και προοπτικά τις μεγάλες ανάγκες της δημόσιας εκπαίδευσης.
Ας πάψουν επιτέλους οι εκπρόσωποι των «ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ» να υποστηρίζουν συντεχνιακές λογικές για μικροπαραταξιακά οφέλη, υπονομεύοντας τους στόχους και τα αιτήματα των αδιόριστων εκπαιδευτικών. Ολο και λιγότερους θα μπορούν να ξεγελούν. Ηδη οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί, μέσα από την τελευταία συνέλευση της Ενωσης Αδιορίστων, τους έδωσαν μια πρώτη απάντηση.
Αποστόλης ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Μέλος του ΔΣ της ΠΕΑΕ