Αν ο Γ. Α. Παπανδρέου ήθελε τη «λαϊκή εντολή» για φιλολαϊκή πολιτική, γιατί δεν το έδειξε στους αγρότες προχτές στο Κιλελέρ ή στους εργαζόμενους χτες στη ΓΣΕΕ;
Η καλύτερη απόδειξη ότι δεν περνάει καν από το μυαλό του Γ. Α. Παπανδρέου πως θα χρησιμοποιήσει τη «λαϊκή εντολή» για φιλολαϊκή πολιτική είναι ότι ούτε στο Κιλελέρ ούτε στη ΓΣΕΕ δεσμεύτηκε για κάτι προς όφελος των αγροτών ή των εργαζομένων. Αντίθετα, για όποιον δε θέλει να εθελοτυφλεί, θα επικαλεστεί τη «λαϊκή εντολή» της βάσης του ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να προσδώσει μεγαλύτερη δύναμη στο πλήγμα κατά των λαϊκών συμφερόντων. Μπορεί η πλειοψηφία των (ΠΑΣΟΚων) «εντολέων» να πιστεύει ότι, μέσω του «Γιώργου», θα διατηρήσει τα «κεκτημένα» της, η αλήθεια είναι όμως ότι για τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων θα σημάνει πισωγύρισμα και γκρέμισμα των κατακτήσεών τους.
Με την ευκαιρία, δεν υπάρχει κανένα «ρεύμα νίκης», ούτε «ψήφισε ήδη ο λαός», όπως θα ήθελαν στο επιτελείο του Γ. Α. Παπανδρέου. Οπως επίσης δεν υπάρχει «νέο μεγάλο κοινωνικό ρεύμα», όπως επιθυμεί ο Κ. Καραμανλής. Αντίθετα, προκαλεί «σοκ και δέος» το εφιαλτικό ενδεχόμενο οι δύο μονομάχοι να βγουν ενισχυμένοι από τις κάλπες. Η «εικονική» σύγκρουσή τους για το Ασφαλιστικό, κατέδειξε την ανάγκη ενίσχυσης του κόκκινου «αντίπαλου πόλου».