Μέρος Δ'
To κείμενο των θέσεων για το επικείμενο πρώτο συνέδριο του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) δε φέρνει ουσιαστικά κάτι το διαφορετικό, πέρα από μια επανάληψη ενός συνονθυλεύματος ιδεολογημάτων και συνταγών που έχουν χιλιοειπωθεί από φορείς του οπορτουνισμού και της σοσιαλδημοκρατίας.
Αν υπάρχει κάτι όντως νέο είναι η κατάσταση που αναδύεται στην Ευρωπαϊκή Ενωση ως αποτέλεσμα των λαϊκών αντιστάσεων και αγώνων, αλλά και της όξυνσης των αντιθέσεων μέσα στην ίδια την ΕΕ και μεταξύ των ιμπεριαλιστικών κέντρων.
Οι δυσκολίες και τα φαινόμενα κρίσης στην ΕΕ πληθαίνουν, η νομιμοποίησή της φθίνει στα μάτια των λαών. Η αισιοδοξία των κυρίαρχων κύκλων και τα μεγάλα λόγια που ακούσαμε στη Συνθήκη του Μάαστριχτ έχουν κοπάσει, κυριαρχεί ο σκεπτικισμός και η ανησυχία.
Οι εξελίξεις συνιστούν μια ηχηρή κατάρριψη των ισχυρισμών που πρόβαλλαν οι δυνάμεις της συναίνεσης και του συμβιβασμού, πως δήθεν οι λαοί θα έπρεπε «να αποδεχτούν την ΕΕ ως μια πραγματικότητα» και να προσαρμόσουν τις διεκδικήσεις τους σύμφωνα με αυτό, αναδείχνεται όλο και περισσότερο η ρεαλιστική δυνατότητα της διάρρηξης του οικοδομήματος της ΕΕ.
Το άγχος και η αγωνία για το μέλλον της ΕΕ διαπερνά όλους τους πολιτικούς σχηματισμούς που είναι συμβατοί με τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Αυτό είναι φανερό και στις θέσεις του ΚΕΑ, και ιδιαίτερα έκδηλο σε ό,τι αφορά στην ερμηνεία των δημοψηφισμάτων για το «ευρωσύνταγμα». Ηταν ΟΧΙ που σημαίνουν ΝΑΙ στην ΕΕ επιμένει το ΚΕΑ!
«Γι' αυτό καταδικάσαμε την απουσία μιας σαφούς απόρριψης του πολέμου στη συνταγματική συνθήκη της ΕΕ».
«Ασκούμε κριτική στη συνταγματική συνθήκη, που προέκυψε από τη συνέλευση, η οποία βασίζεται σε δύο σοβαρές παραδοχές: η πρώτη είναι η απόφαση να μην την αφήσουν να γραφτεί από τους λαούς της Ευρώπης, αλλά να την κάνουν το αποκλειστικό δικαίωμα των κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η δεύτερη είναι το γεγονός ότι δίνει μια απόλυτα κεντρική θέση στην αγορά σε σχέση με την προώθηση της πολιτικής ενοποίησης της Ευρώπης».
*
Η κριτική του ΚΕΑ στη συνταγματική συνθήκη συνοψίζεται στις παραπάνω 3 βασικές θέσεις:
Αυτό το τελευταίο αξίζει ένα σχολιασμό παραπάνω. Η θέση είναι γνωστή. Προέρχεται από τους συντρόφους της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης, οι οποίοι μένει να μας εξηγήσουν το πώς το ανάλογο άρθρο στο ιταλικό σύνταγμα έχει παρεμποδίσει στο παραμικρό τη σημερινή «δεξιά» όσο και την προηγούμενη κεντροαριστερή κυβέρνηση να συμμετέχουν ενεργότατα στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.
Κατά τα άλλα, το ΚΕΑ όχι μόνο αισθάνεται μια χαρά με τη συνταγματική συνθήκη, αλλά είναι και η πρώτη δύναμη που επαναφέρει το θέμα, ανασταίνοντας το νεκρό από τα δημοψηφίσματα «ευρωσύνταγμα», και μάλιστα κινδυνολογώντας!
«Εκτός από την κοινωνικοοικονομική κρίση, η Ευρώπη αντιμετωπίζει σήμερα κρίση ηγεσίας. Η νεοσυντηρητική ηγεσία έχει οδηγήσει την Ευρώπη σε αδιέξοδο: απόρριψη της Συνταγματικής συνθήκης, αντίσταση στην οδηγία Μπόλκεσταϊν και στην οδηγία για τις ώρες εργασίας και ανικανότητα να επιτύχει μια συμφωνία στις οικονομικές προοπτικές. Το ζήτημα είναι ότι η νεο-συντηρητική ηγεσία έχει οδηγήσει την Ευρώπη σε μια κατάσταση υποχρηματοδότησης και, επομένως είναι ανίκανη να δώσει απάντηση στις προσδοκίες των ευρωπαίων πολιτών.
Η πρόκληση για μας είναι να σταματήσουμε την πολιτική της δεξιάς ακολουθώντας μια αληθινά αριστερή καινοτόμο προσέγγιση και, ταυτόχρονα, να υπερνικήσουμε τη στρατηγική ανικανότητα των οποιωνδήποτε νεοφιλελεύθερων περιεχομένων που διασπείρουν ρεφορμιστικές και σοσιαλφιλελεύθερες πολιτικές. Η Ευρωπαϊκή Αριστερά έχει την ικανότητα και το καθήκον να είναι ένας πολιτικός πρωταγωνιστής, για να αλλάξει και να μεταρρυθμίσει την πολιτική της ΕΕ και για να βοηθήσει στη λύση της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας πολιτικής κρίσης».
«Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι τόσο σημαντική για μας η νίκη του "Οχι". Ηταν μια αριστερή ψήφος, θετική προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, ... Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτή η νίκη άνοιξε μια κρίση για την άρχουσα τάξη, που μπορεί να αποτελέσει κίνδυνο για τη δημοκρατία».
*
Πραγματική απόλαυση: Το πρόβλημα που έχει η ΕΕ είναι πρόβλημα ηγεσίας! Που είναι δεξιά και νεοσυντηρητική και που οδήγησε την Ευρώπη σε αδιέξοδο με την απόρριψη του «ευρωσυντάγματος». Η οποία απόρριψη μπορεί να αποτελέσει κίνδυνο για τη δημοκρατία!!! (και εμείς οι αφελείς που νομίζαμε ότι ήταν μια θετική εξέλιξη η απόρριψη του «ευρωσυντάγματος»).
Το πρόβλημα είναι «να σταματήσουμε την πολιτική της δεξιάς» (!) ενώ οι σοσιαλδημοκρατικές πολιτικές μια χαρά πλην του ότι πάσχουν από «στρατηγική ανικανότητα». Ετσι θα λύσουν την παγκόσμια και ευρωπαϊκή πολιτική κρίση!!
«Πιστεύουμε ακλόνητα στην ιστορική ανάγκη για την οικοδόμηση της Ενωμένης Ευρώπης και είμαστε πεπεισμένοι ευρωπαϊστές. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο απορρίπτουμε μια τέτοια Συνταγματική Συνθήκη: στο όνομα μιας πληρέστερης και βαθύτερης δημοκρατίας στην ήπειρό μας.
Σκοπεύουμε να ξεκινήσουμε μια πραγματική δημοκρατική διαδικασία, συμμετοχική σε κάθε επίπεδο: Εμπλέκοντας το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τα εθνικά και περιφερειακά Κοινοβούλια και παίρνοντας τη γνώμη των λαϊκών οργανώσεων, που θα αναλάβουν την ευθύνη να διαμορφώσουν το σχέδιο ενός κειμένου θεμελιωδών δικαιωμάτων, που θα μπορέσει στη συνέχεια να τεθεί σε δημοψήφισμα».
*
Αυτός είναι ο καημός: να αναστηθεί η συζήτηση για τη συνταγματική συνθήκη και μάλιστα να αποκτήσει και «λαϊκό έρεισμα». Ενα κίνημα υπέρ της ΕΕ και του «ευρωσυντάγματος» επιδιώκει και προτείνει το ΚΕΑ, επιβεβαιώνοντας έναν από τους ρόλους που του έχει αναθέσει το ιμπεριαλιστικό κέντρο: να προασπίζει τη συνοχή της ΕΕ.
«Για μας, ουσιαστική προϋπόθεση για μια άλλη Ευρώπη είναι η οικοδόμηση μιας συμμετοχικής δημοκρατίας».
*
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το κομμάτι που αναφέρεται στη «συμμετοχική δημοκρατία», η οποία παρουσιάζεται ως η πεμπτουσία της πολιτικής πρότασης για την «κοινωνική Ευρώπη».
Καμία αναφορά σε Σένγκεν, ευρωτρομονόμους, απαγόρευση κομμουνιστικών και ριζοσπαστικών κομμάτων, «μη πολίτες», συνδικαλιστικές ελευθερίες, Ευρωπόλ κτλ.
Αντίθετα, το μόνο ...συγκεκριμένο δικαίωμα και ελευθερία που αναφέρεται ρητώς και διεκδικείται από το ΚΕΑ είναι «στο σεξουαλικό προσανατολισμό».
Για να μην αδικήσουμε το κείμενο, υπάρχει και η διεκδίκηση επέκτασης του δικαιώματος στην ιθαγένεια «σε όσους ζουν στην επικράτεια της ΕΕ». Αλλά για να μην υπάρχει καμιά αυταπάτη συμπληρώνουν: «Το δρόμο αυτό στρώνουν η εναρμόνιση σε ολόκληρη την ΕΕ των πολιτικών για το άσυλο και τη μετανάστευση»!!
Προφανώς, κατά το ΚΕΑ, η πολιτική μετανάστευσης της ΕΕ δεν έχει σχέση με πολιτικές όπως «απόρριψη των μεταναστών, απώθησή τους στα εξωτερικά σύνορα, και δημιουργία κέντρων κράτησης», οι οποίες είναι «πρακτικές που υιοθετούνται από τις περισσότερες κυβερνήσεις της Ευρώπης».
Η πρόταση του ΚΕΑ για την ΕΕ μπορεί να συνοψιστεί στο εξής: Κάντε κάτι γιατί η σημερινή πορεία «δεν αποτελεί απάντηση προς όφελος ενός ευρωπαϊκού ενοποιημένου χώρου», δε διασφαλίζει δηλαδή την ΕΕ!!