Ο Μ. Λιαρούτσος, ΕΠΟΝίτης τότε στις Ανατολικές Συνοικίες, ξετυλίγει το «κουβάρι» της μνήμης του, αφηγούμενος συγκινητικά, παραστατικά, με γλώσσα ευθύβολη και χυμώδη, όσα έζησαν ο ίδιος και οι συναγωνιστές του από εκείνη τη βραδιά που η ομάδα του, σ' ένα στέκι της στο Βύρωνα, ξύπνησε από τον ορυμαγδό οβίδων, όλμων, πολυβόλων και ετοιμάστηκε να ανταποκριθεί όπου και όταν την καλούσε ο αγώνας. «Τρέξτε στον κόσμο, κρατήστε το ηθικό, βγάλτε χωνιά, βοηθήστε αυτούς που γκρεμίζονται τα σπίτια τους, που χάνονται οι δικοί τους. Ενισχύστε τους τραυματιοφορείς, τους νοσοκόμους», του είπε ο δεύτερος γραμματέας της Αχτίδας. Ποιος ήταν; Ο αξέχαστος Γιώργης Τρικαλινός, ο οποίος δεν έμεινε ανώνυμος. Το βιβλίο του Μ. Λιαρούτσου όμως δεν καταγράφει μόνο επώνυμους. Συνθέτοντας μια τεράστια «τοιχογραφία» γεγονότων, συναισθημάτων, σκέψεων, παθών, πόθων, ανθρώπινων χαρακτήρων, βγάζει από την ανωνυμία, με ονόματα, επώνυμα και φωτογραφίες - ντοκουμέντα, πλήθος συναγωνιστές του από τα τέλη του Δεκέμβρη στις Ανατολικές Συνοικίες, από τις οδομαχίες των χωρίς τροφή και πυρομαχικά ΕΛΑΣιτών στις γειτονιές της Αθήνας και τη μεγάλη πορεία, τη δραματική έξοδό τους από τα ορεινά μονοπάτια της Αττικής στα βουνά της Ρούμελης. «Παρών», με το συγκινητικό επίμετρο, είναι και ένας αντίπαλος, που «απαθανατίζεται» με το παρατσούκλι «Σαρανταδύος».